Ik wilde van jongs af aan al naar de universiteit. Toen ik nadat ik de eindtoets gemaakt had te horen kreeg van mijn juf van de basisschool dat ik amper de havo kon doen, werkte dat erg ontmoedigend. Ik geloofde het ook niet. Ik mocht de havo uiteindelijk wel proberen. In het eerste jaar ging dat eigenlijk wel prima, een stuk beter dan verwacht. Ik had alleen één duidelijke valkuil, Engels. Ik heb nooit echt veel moeite gehad met Nederlands, en Duits ging me ook prima af. Engels echter niet. Ik weet niet zo goed waarom Engels mij niet ligt, maar ik werd vaak vierkant uitgelachen wanneer ik Engels moest spreken in de klas. Ik vertaalde dingen onhandig doordat ik geen gevoel had voor Engels idioom, en ik kon nooit op de goede woorden komen. Dat werd dus een hele uitdaging voor mij. Engels is de belangrijkste taal die er is, en je wordt ook harder gestraft wanneer je op Engels een onvoldoende staat. In het eerste jaar stond ik tot aan ongeveer het einde van het jaar een onvoldoende op Engels. Toch heb ik de havo wel weten te halen uiteindelijk. Ik had een grote achterstand, maar die heb ik redelijk weten in te halen. Ik haalde geen acht of zo, maar ik haalde het wel. Toch was mijn droom om naar de universiteit te gaan nog hetzelfde, en daarom koos ik ervoor om na de havo naar het vwo te gaan. We moesten op het vwo in de lessen wetenschappelijke teksten lezen, dus ook wetenschappelijk Engels lezen. Weer moest ik er hard aan trekken om wetenschappelijk Engels goed genoeg te beheersen om mijn diploma te halen, maar het is me wel gelukt. Je vraagt je misschien af wat ik dan wilde gaan studeren op de universiteit, niet Engels in ieder geval! Ik ging kunstgeschiedenis studeren. Op de universiteit ontkom je ook niet aan wetenschappelijk Engels. De boeken die je moet bestuderen zijn over het algemeen wetenschappelijk en Engels. De docenten spreken met hun jargon wetenschappelijk Engels en specifiek bij mijn  opleiding zijn er veel Oost-Europeanen, die ook wetenschappelijk Engels spreken. Ik had altijd het gevoel achter te lopen, maar toch heb ik inmiddels mijn diploma behaald. Ik heb alleen wel wat hulp gehad. Ik moest veel essay’s, en uiteindelijk mijn scriptie, in het wetenschappelijk Engels schrijven. Hier en daar liet ik mijn werk vertalen door een expert. Iemand die veel begrip hebben van Engels idioom, de nuances, maar ook de basis zoals grammatica. De dingen waar ik slecht in ben. Veentekst is waar ik naartoe ging wanneer ik twijfelde over een van mijn teksten: veen-tekst.nl.

Van steenkolen Engels naar wetenschappelijk Engels

Niet voor niets koos ik steeds voor Veentekst om mijn teksten na te laten kijken. Veentekst levert je:

  • Minutieuze vertalingen van wetenschappelijke onderwerpen.
  • Goed klantcontact; goede service.
  • Een redelijk tarief voor wat je ervoor terugkrijgt.

Ik raadde een aantal klasgenoten van mij die ook moeite hadden met wetenschappelijk Engels schrijven ook aan om hun teksten te laten vertalen bij Veentekst. Dat heeft ons heel veel stress bespaard, en daarnaast leerde we er ook veel van. Wanneer ik de originele Nederlandse tekst vergeleek met de wetenschappelijk Engelse tekst kon ik zien hoe een echte vertaler bepaalde taalkwesties oploste. Mijn steenkolen Engels verbeterde daardoor ook.

Op eigen been

Inmiddels heb ik genoeg vertrouwen in mijn eigen Engels, ik kan het zelf wel aan. Daarnaast heb ik mijn scriptie al ingeleverd, dus wie weet hoef ik ook een stuk minder Engels te gaan gebruiken vanaf nu. In ieder geval, ik raad iedereen die een tekst professioneel wil laten vertalen Veentekst aan.