Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

09/01/2013: "SOCIALE ECOLOGIE ALS POLITIEKE ECOLOGIE"

OmslagBook (49k image)

De Amerikaanse anarchist en sociaal ecoloog Murray Bookchin (1921-2006) wordt door sommigen wel begrepen als de moderne Kropotkin. Ook na zijn overlijden wordt zijn werk gebruikt om met scherpe kritiek het destructieve kapitalisme te besstrijden. De door hem ontwikkelde sociale ecologie werkt in feite als een politieke ecologie. Over hem is nu een ‘intellectuele biografie’ uitgekomen.

Klik op


Onder de titel ‘Murray Bookchin et l’écologie sociale’ heeft de Zwitserse historicus Vincent Gerber de wat hij in de ondertitel een intellectuele biografie van Bookchin noemt, in een aantal periodes verdeeld. De eerste periode zien we hem als jong marxist (1921-1948), waarna de tweede periode (1949-1962) wordt uitgemaakt door een grote politiek-maatschappelijke betrokkenheid. Het zijn de jaren dat hij meewerkt aan het tijdschrift Contemporary Issues. Hij laat zich in met onderwerpen zoals ziekmakende voedingsmiddelen (vanwege de chemische toevoegingen). Hij relateert dit aan thema’s als gezondheid en omgeving (milieuvervuiling). Hier wordt het ecologisch denken geboren, wat hij gebruikt om er oppositie mee te voeren tegen het reëel bestaande kapitalisme.

In de derde periode (1963-1971) komt de sociale ecologie bij Bookchin tot wasdom. Hij beoogt ermee de bestaande maatschappelijke paradigmata ter discussie te stellen, zoals daar zijn overheersing en wedijver. Daarvoor in de plaats moeten nieuwe relaties worden geïntroduceerd zoals solidariteit, coöperatie en vrijheid. Tegelijk worden hiermee elementen van het klassieke anarchisme gereactiveerd. Tevens kondigt Bookchin het tijdperk van de relatieve overvloed aan (Post-Scarcity Anarchism, 1971).

Bookchin komt na deze periode in de gelegenheid om via een speciaal daartoe opgericht instituut zich op de verbreiding van zijn opvattingen te richten. Dit verloopt via onderwijs en praktische vorming in het ‘Institute for Social Ecology’. Gerber behandelt deze periode uitgebreid (1971-1986). Duidelijk is dat alles om Bookchin draait. Dit maakt ook kritiek los, waar Bookchin op in gaat. Het voert tot de laatste periode (1987-2006), die wijst op een ‘actief pensionaat’.

Hier komen we dan ondermeer tegen het uitgesponnen conflict tussen Bookchin en de aanhangers van de ‘deep ecology’. Hij ziet in deze vorm van ecologie het risico dat het afdrijft naar het nazisme. Verder komt in dit laatste hoofdstuk aan de orde het libertaire municipalisme, waarbij ook sprake is van communalisme, in relatie tot een strategie voor verandering. Daaruit spreekt des te meer dat het om een antikapitalistische politieke theorie gaat.

Het lijkt me het eerste in het Frans geschreven boek sinds het overlijden van Bookchin in 2006, dat in relatief kort bestek het geheel van zijn denken omvat (in het Engels verscheen in 2008 van Damian White een dergelijk boek). Uit de wijze waarop Gerber een kijk heeft gegeven op Murray Bookchin spreekt een grote affiniteit bij de eerstgenoemde met de sociale ecologie. Daarbij ontbreekt overigens niet een kritische houding, wat nog eens mag blijken uit twee als annex opgenomen korte bijdragen.

GERBER, Vincent, Murray Bookchin et l’écologie sociale, Une biografie intellectuelle, met een voorwoord van Jean-François Filion, Les Éditions Écosociété, Montréal, Canada, 2013, 181 blz., prijs 17 euro.

1 Reactie


Aanvulling
Het boek van Gerber besprak ik tevens op ‘Libertaire orde’. Daar beschrijf ik ook een van mijn persoonlijke ontmoetingen met Murray Bookchin in de jaren 1980. Verder heb ik een aantal aantekeningen toegevoegd met verwijzingen naar diverse sites en een mogelijkheid om het Engelstalige boek van Damian White waar ik terloops naar verwees, in pdf te downloaden; zie:

http://libertaireorde.wordpress.com/2013/09/01/murray-bookchin-1921-2006-sociale-ecologie-als-politieke-theorie/

zei: Thom op 01/09/2013 om: 11:25u


Powered by Greymatter