Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/30/2011: "Tentoonstelling Chris Lebeau in Heerenveen"

Van 12 november tot en 29 januari 2012 is er in het Museum Willem van Haren in Heerenveen, waar ook het Domela Nieuwenhuis Museum is ondergebracht, een tentoonstelling te zien over de anarchistische kunstenaar Chris Lebeau (1887-1945).
A9425 (15k image)
Zelfportret 1933

Lebeau is vooral bekend vanwege zijn glaswerk.
Klik op meer.

Lebeau werd in een Amsterdamse kelderwoning geboren als vierde en laatste kind in een arbeidersgezin. Vader Lebeau was een overtuigd socialist, Chris vergezelde zijn vader bij de colportage met Recht voor Allen. Regelmatig werden bij de Lebeaus de ruiten ingegooid, ook moest vader Lebeau vanwege zijn overtuiging nogal eens van beroep veranderen. Hoewel de moeder er met naaien iets bijverdiende leefde het gezin vaak in bittere armoede, te meer daar de vader dronk. Lebeau zelf zou zijn leven lang geheelonthouder, vegetariŽr en niet-roker zijn, ook gebruikte hij geen koffie en thee.

Aanleg voor tekenen toonde hij al heel jong. Hij doorliep, gestimuleerd door zijn onderwijzer met succes de Amsterdamse Kunst Nijverheid Tekenschool (1892-1895) en vervolgens de Rijksschool voor Kunstnijverheid (1895-1899). Daarna volgde hij tekenlessen aan de theosofische. Deze twee, leden van de Theosofische Vereniging, beÔnvloedden Lebeau op geestelijk en artistiek gebied diepgaand en blijvend.

Als kunstenaar bleef Lebeau de Jugendstil of Art Nouveau altijd trouw, eerst in de kunstnijverheid, later in een grote verscheidenheid van kunstvormen, waarbij hij steeds gefascineerd werd en zich verdiepte in voor hem nieuwe technieken. Zo legde hij zich aanvankelijk, samen met zijn eerste vrouw, toe op het batikken, dat in Europa vrijwel onbekend was. Hij introduceerde het in 1900 op de wereldtentoonstelling in Parijs.

Na het batikken volgde werk met damast, hij maakte grafische ontwerpen en vrije grafiek, theaterdecors, lithografieŽn, krijt- en pentekeningen, schilderijen, glaswerk, glas-in-lood, wandschilderingen, houtsneden, sculpturen en theaterinterieurs en -exterieurs. Hij was daarmee een van de veelzijdigste en produktiefste kunstenaars van zijn tijd. Zijn toegepast werk omvat onder meer tafellinnen, boekbandontwerpen en boekversieringen, affiches, spotprenten, postzegels, ex-librissen (onder meer voor de anarchist Bart de Ligt), kalenders, vaandels, catalogi en diploma's.

Zijn vrije werk bestaat uit landschappen, stillevens, naakten en portretten. Vooral in zijn olieverfportretten uit de jaren dertig (bijvoorbeeld van zijn vriend en geestverwant, de anarchist Albert de Jong) liet hij de Jugendstil los en kwam tot een zuiver realisme. Lebeau werkte met veel succes als leraar aan een avondvakschool in de Jordaan en van 1904 tot 1914 aan de School voor Kunstnijverheid in Haarlem. Bij het lesgeven vond hij de karaktervorming net zo belangrijk als de artistieke ontwikkeling.

Hij nam ontslag om zich geheel aan eigen artistiek werk te kunnen wijden, maar bleef wel aan individuele leerlingen lesgeven. In 1908 werkte hij een tijd in Antwerpen en in 1914 verbleef hij een halfjaar in IndonesiŽ met het toneelgezelschap van E. Verkade, waarvoor hij drie jaar lang decors maakte. Na deze reis vestigde hij zich in Den Haag. Bij een brand in de woonwagen waarin hij werkte ging veel werk verloren. Tussen 1926 en 1929 verbleef Lebeau enkele keren in Bohemen voor het vervaardigen van glaswerk, ook werkte hij in BelgiŽ en Frankrijk.

Het werk van Lebeau is goeddeels decoratief. Van zijn grotere werken is het interieur van het Astatheater in Den Haag (1920) te noemen, dat vrijwel geheel verloren is gegaan. Hij ontwierp hier niet alleen de wanden (met batiks), gordijnen, lampen, tapijten en het glas-en-lood maar zelfs het stempeltje van de portier. Zelf werd hij later tijdens een demonstratie tegen een nationaal-socialistische film uit het theater verwijderd. Lebeau maakte ook wandschilderingen in de trouwzaal van het Amsterdamse stadhuis (1927) en in de Oud-Katholieke kerk in Leiden (1926-1928). Op de voorstelling van het 'Geloof' in deze kerk treft men de in die tijd in de Verenigde Staten terechtgestelde anarchisten Sacco en Vanzetti en de hoofden van M. Gandhi en V.I. Lenin aan. Lebeaus meest verspreide werk is het ontwerp voor de postzegel 'vliegende postduif' uit 1924, die tot ver na de Tweede Wereldoorlog in verschillende waarden en uitvoeringen in gebruik was. Hij ontwierp ook enkele antimilitaristische zegels, die nooit zijn uitgevoerd.

Lebeau beleed zijn overtuigingen met grote felheid. Hij noemde zich een religieuze anarcho-communist. Het religieuze was niet dat van de christen-anarchisten rond Lodewijk van Mierop en Felix Ortt, maar dat van het op oosterse wijsheid en theosofie georiŽnteerde anarchistische blad Licht en Waarheid, waaraan ook De Bazel meewerkte en dat Lebeau op jeugdige leeftijd leerde kennen. Centraal stond zelfontplooiing door zelfwerkzaamheid, een oprechte houding ten opzichte van medemensen en het voortdurende werken aan de eigen ontwikkeling.

Zijn anarchisme uitte zich in de eerste plaats in zijn persoonlijkheid, zijn levenshouding en levenswijze, waarbij hij onder alle omstandigheden - ook als leraar en zelfs in gevangenschap tegenover de nationaal-socialisten - recht voor zijn mening uitkwam. In zijn kunst was hij compromisloos en gewetensvol. Glaswerk bestemd om er alcohol uit te drinken wenste hij niet te blazen en hij weigerde postzegels te ontwerpen met de beeltenis van de koningin er op. Hij vervaardigde overigens wel een voor prinses Juliana bestemde bijbel.

Lebeau zag het kunstenaarschap als een sociale taak en wilde in navolging van W. Morris en W. Crane de schoonheid terugbrengen in het ambacht, waaruit het naar hun mening door het kapitalisme met zijn mechanische produktie verdreven was. Hoewel hij als kunstenaar in 1904 mede-oprichter was van de Nederlandsche Vereeniging voor Ambachts- en Nijverheidskunst (VANK) en hoewel hij ook bij de Kamerverkiezingen van 1922 figureerde op een lijst van de Kunstenaarspartij, was hij in politiek opzicht geen organisatieman. Wel bezocht hij vergaderingen en bijeenkomsten van militante anarchisten en antimilitaristen.

Vooral voor de Internationale Anti-Militaristische Vereeniging (IAMV) en haar orgaan De Wapens Neder maakte hij illustraties, spotprenten en affiches en verzorgde hij, voornamelijk in de jaren twintig, de typografie van speciale nummers. Ook in de anarchistische tijdschriften De Moker en Bevrijding staat in deze tijd werk van Lebeau. Verscheidene van zijn prenten werden verspreid als wandplaat en als briefkaart. Voor het gebouw van de Syndicalistische Federatie van Metaalwerkers maakte hij in 1931 schuifdeuren van gebrandschilderd glas.

Nadat de nationaal-socialisten in Duitsland aan de macht waren gekomen sloot Lebeau een schijnhuwelijk met een Duitse joodse vluchtelinge. Tijdens de Duitse bezetting gebruikte hij zijn artistieke en ambachtelijke kennis voor het op grote schaal vervalsen van persoonsbewijzen en andere documenten ten behoeve van verzetswerk. Op 3 november 1943 werden Lebeau en zijn vrouw gearresteerd wegens hulp aan joodse Nederlanders. Lebeau nam alle verantwoordelijkheid op zich, waardoor zijn vrouw vrijkwam.

Hij kon zelf ook in vrijheid komen als hij beloofde zich voortaan van illegaal werk te onthouden, maar dat wees hij af. Via Vught, waarheen hij op 24 februari 1944 werd gevoerd, werd hij op 25 mei 1944 op transport gesteld naar het concentratiekamp Dachau. In gevangenschap bleef hij zijn vegetarisme trouw, gaf voedsel weg en weigerde soep als hij dacht dat er vlees in kon zitten. Hij stierf van uitputting.

Zijn medegevangene Nico Rost, die nog in het kamp een dodenmasker van hem liet maken, beschreef de overleden Lebeau aldus: 'Het was niet gemakkelijk hem tussen de ongeveer 60 anderen, die - na de sectie - half op de stenen, half in de goot van de blokstraat lagen, te ontdekken. ... Chris lag helemaal achteraan; zijn gezicht had een vergeestelijkte uitdrukking, die me bijzonder opviel en aan de Voltaire-kop van Houdon deed denken, hoewel hij daar, toen hij leefde, toch niet op leek. ... wij allen konden nog een voorbeeld nemen aan zijn jeugdig elan'.

Op 9 december 1961 werd Lebeau herbegraven op de Centrale Begraafplaats van de Oorlogsgravenstichting in Loenen. Aan de negentien eenmansexposities en zeventien groepsexposities bij zijn leven werden na 1945 nog enkele grote tentoonstellingen toegevoegd, waaronder een overzichtstentoonstelling in het Drents Museum te Assen in 1985.

de opening van de tentoonstelling is op zaterdag 12 november om 15.00 uur in het Kunstcafť van het Museum. het accent in de tentoonstelling ligt op de werken waarin zijn anarchistische betrokkenheid naar voren komt.

Museum Willem van Haren
Minckelerstraat 11
Heerenveen


Powered by Greymatter