Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

09/07/2011: "SCHADUW KAPITALISME"

Roche.kap (23k image)

Het gaat hier over het duistere kapitalisme van mensen uit de financieel hoogste regionen van de samenlevingen in deze wereld. Het betreft het kapitalisme dat buiten de traditionele kaders om werkt, het kapitalisme dat zich buiten de wet stelt.

Klik op meer.


De Franse onderzoeksjournalist Marc Roche, correspondent van het Franse dagblad Le Monde, verrast ons niet met zijn zojuist verschenen boek getiteld ‘Le capitalisme hors la loi’. Want dat het kapitalisme agressief en destructief is, wisten we al een tijdje. Dit neemt niet weg dat het verbijsterend is om bij Roche te lezen hoe het duistere kapitalisme via allerlei sluikwegen (zoals de Kaaimaneilanden, Hongkong) aan het juridisch-economische controlesysteem weet te ontsnappen.

Roche noemt daarbij man een paard. Al die zogeheten bekende mannen en enkele vrouwen uit de wereldpolitiek en de grote financiële instituties komen aan de beurt bij hem, maar ook die geslepen financiële boeven en maten van hen, bijna allen miljardair, die in de schaduw opereren.

De financiële wereld wordt door Roche ingedeeld in drie gescheiden maar nauw met elkaar verbonden kringen. De eerste kring is die van het kapitalisme in het daglicht, de tweede verkeert in de schaduw en de derde is ronduit maffioos. Dat weggescholen kapitalisme bestuurt geheel straffeloos de wereld. Het doel van zijn boek, zo zegt Roche, is de buitengewone macht te ontcijferen, die de actoren (mensen, instituties, banken) van dat kapitalisme uitoefenen.

Roche weet waarover hij schrijft: hij houdt zich al zo’n twintig jaar als horzel bezig met deze financiële oplichters wereld (met in de loop van de tijd standplaatsen in New York, Washington, Brussel en nu dan in Londen). Zijn voorlaatste boek gaat over het imperium van Goldman Sachs (de titel van het boek: ‘La Banque: comment Goldman Sachs dirige le monde’, 2010).

Ja, het betreft de ‘Goldman’ die in 2000 de Griekse balans zodanig weet te vervalsen, door het failliet onherkenbaar te maken, dat het land kon worden toegelaten tot de euro. Natuurlijk was het niet ‘meneer Goldman’ zelf, maar de geslepen bankier van Goldman Sachs, de van origine Griekse mevrouw Antigone Loudiadis. Zij bedacht de verdwijntruc van de zwaar op de balans drukkende, onbetaalbare Griekse militaire uitgaven en werd ermee beloond met de bevordering tot hoofd van ‘de firma’.

Dit vond plaats in de tijd dat Gerrit Zalm minister van Financiën was, iemand die als econoom de hemel is in geprezen. Waar was hij met zijn geroemde denkkracht? Op zolder aan het spelen, misschien. Maar hij, en al die anderen die ‘afwezig’ waren, zijn niet bestraft. Die zelfde Zalm roert zich weer in dit ‘dossier’, maak ik op uit een bericht in De Volkskrant van 6 september 2011.

Als je dit alles zo leest, komt de vraag in je op: ‘Zijn die ministers van Financiën, Gerrit Zalm, Wouter Bos, Kees Jan de Jager, hun collega’s in de andere euro-landen en hun batterijen ambtenaren echt zo dom?’. In een eerste opwelling zal je zeggen: ‘Ja, dat zijn ze’. Toch is het vermoedelijk zoals Roche bloot legt in zijn boek.

De meesten van hen hebben aan de zelfde hogescholen en universiteiten gestudeerd, ze hebben overheidsposten vervuld (bij de administratie of in de regering), ze hebben gewerkt bij de grote banken, de financiële instellingen, de multinationals. Ze hebben van functies gewisseld en ze hebben elkaar gekruist. Het is kortom een wereld van ‘ons kent ons’, zo schetst Roche. Iedereen dekt elkaar, uiteindelijk. Daardoor is het volgende te constateren.

De creditcrisis heeft in 15 maanden tijd 15.000 miljard dollar vernietigd. Maar op een enkele uitzondering na vind je dezelfde bazen weer terug aan de top van de grote financiële instituties. Geen van de leiders van die instellingen heeft terecht gestaan, is veroordeeld. Roche noemt een groot aantal van hem. Ze hebben gewoon met geld van anderen ge-mikado-d. In dat kader kan je falen, een vergissing begaan. Maar incompetentie of onvoorzichtigheid is geen misdrijf…

Soms houdt de schrijver het niet meer. Hij geeft dan weer dat ook bij hem walging opkomt (‘provoquent la nausée’). Hij heeft het dan over een geval waarin enkele figuren de ‘obscene opbrengsten’ van 100 miljoen Engelse pond grijpen als een ‘buitenkansje’.

Maar in Nederland blijft het rustig: geen ‘indignada’ te bekennen.

ROCHE, Marc, Le capitalisme hors la loi, uitgegeven door Éditions Albin Michel, Paris, 2011, 270 blz., prijs 19 euro.

4 Reacties


Aanvulling

Dit boek besprak ik ook op de site van De AS. Hier boven vindt u de korte versie, op De AS treft u de lange versie ervan aan; zie:

http://tijdschriftdeas.wordpress.com/2011/09/07/banken-de-verbonden-kringen-van-het-kapitalisme-–-daglicht-schaduw-maffioos/

zei: Thom op 07/09/2011 om: 20:43u

Kijk; de walging van de genoemde auteur lijkt mij
niet politiek. Ik ken de schrijver niet en ook heb ik het boek niet gelezen. Toch het komt op mij over als een studeer kamer geleerde die walgend uit de spreekwoordelijke Ivoren Toren naar al de vuiligheid beneden kijkt.
Het blijft met name rustig door die houding.
Is het gewoon nog niet de tijd ? De tijd voor daadwerkelijke fundamentele veranderingen. Dan moet er toch wel een plan zijn dat duidelijk gemaakt kan worden.

zei: Ray op 18/09/2011 om: 12:44u

Plan?

In reactie op Ray kan worden opgemerkt dat Marc Roche geen studeerkamergeleerde is maar een onderzoeksjournalist. Hij heeft, gelet op de wijze waarop hij zijn onderwerp behandelt, een duidelijke politieke keuze heeft gemaakt. Het was niet zijn bedoeling een ‘plan’ voor daadwerkelijke fundamentele veranderingen te schrijven, zoveel moge onderwijl duidelijk zijn.

Overigens is het helemaal de vraag of zo’n plan geschreven kan worden, dit vanwege de complexiteit van de problematiek. Bovendien, zou zo’n plan geformuleerd kunnen worden, hoe gaat dat dan ten uitvoer gebracht worden? Laten we eerst maar eens zien of we het over een aantal zaken eens kunnen worden. Een start voor een discussie is wellicht het volgende:

http://tijdschriftdeas.wordpress.com/2011/08/27/sociale-ecologie-de-schaarste-voorbij/

zei: Thom op 18/09/2011 om: 23:58u

Als er velen walgen van die viese machts en geld spelletjes van depolitici, rijke elite en dan met zijn velen, dan kan men een verandering verwachten.
Er zijn te weinig mensen, die walgen van onrecht, corruptie,fraude en vriendjespolitiek ten behoeve van de rijken. Dat zal veel meer moeten zijn. Laten ze het boek aan studenten en scholieren verplichten als noodzakelijke kost/kots, waardoor ze de vieze wereld van geld anders gaan bekijken

zei: Harry op 02/10/2011 om: 04:59u


Powered by Greymatter