Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

11/10/2010: "DIREKTE ACTIE"

POUG (75k image)

De sociale strijd heeft een geschiedenis. Actuele politieke ideeën hebben een verleden. Dat geldt ook voor het revolutionaire syndicalisme. Een van de Franse voormannen daarvan is Émile Pouget, de anarchistische militant die aanzet tot ‘directe actie’.

Klik op meer.


In Frankrijk zijn de afgelopen maanden miljoenen mensen op de been geweest tijdens hun sociale strijd voor behoud van verworven rechten, hun pensioen. Maar zo overweldigend als hun aantal en aanwezigheid in manifestaties was, zo onmachtig bleek dit alles om de loop van de dingen een fundamenteel andere koers te laten nemen. Op dat moment!

Helpt de bestudering van teksten van Émile Pouget die koers te wijzigen? In ieder geval kan het geen kwaad: je hoeft niet te slagen om te volharden (is die niet van Willem van Oranje?).

Émile Pouget (1860-1931) is een Franse militant en anarchistische pamflettist en uitgever van onder meer het blad 'Père Peinard'. Van 1902 tot 1908 is hij voltijds syndicalist in de hoedanigheid van adjunct secretaris van de toen nog revolutionaire CGT en directeur van het daaraan gekoppelde blad 'La Voix du Peuple'.

Uit die tijd stammen de teksten die in de onlangs verschenen bundel 'L’action directe et autres écrits syndicalistes' (1903-1910) zijn opgenomen. Aan de teksten vooraf gaat een ruime, instructieve inleiding van Miguel Chueca (ruim 40 blz.), waarin ook de levensloop van Pouget wordt geschetst.

De teksten in de bundel situeren zich rond het hoogtepunt van het Franse revolutionaire syndicalisme, later ook anarcho-syndicalisme geheten. Als je leest en beseft over welke aantallen deelnemers men spreekt en als je ziet in welke oplagen brochures aan de man worden gebracht (van tienduizenden tot soms meer dan honderdduizend stuks), dan zou je denken: nog één zetje en de sociale revolutie kan / zal uitbreken!

De beweging zakt echter in, het parlementarisme krijgt de overhand, de sociaaldemocratie neemt de boel over. Dan weet je dat het verloren is: de sociale revolutie is met de ‘never-come-back-line’ mee. Maar er is in Frankrijk toch weer leven in de brouwerij (zie ook hier ).

Het revolutionaire syndicalisme stuurt aan op zelfdoen, op directe actie… Die term verwijst naar een veelvoud van actievormen waaronder: staking, boycot, sabotage, etc. Niet in het wilde weg, maar gericht en daarvoor is weer zelforganisatie nodig. Het is over al deze zaken dat Émile Pouget schrijft.

In de bundel treft men in het eerste deel aan zijn vier fundamentele brochures over beginselen en theorieën van het syndicalisme: (1) de grondslagen van het syndicalisme, (2) het syndicaat, (3) de partij van de arbeid, (4) de directe actie. De ‘partij van de arbeid’ verwijst naar het homogene conglomeraat dat de arbeiders samen vormen. Het heeft niets met een politieke partij van doen, immers het parlementarisme (‘democratisme’) wordt per definitie verworpen.

In het tweede deel vindt men zijn ‘syndicalistische’ interventies tijdens congressen van de Franse syndicalistische beweging, waaronder die over de strijd om de achturige werkdag.

Zitten we met de bundel in het begin van de twintigste eeuw en daarmee in de periode van de afdwinging van rechten, de opbouw van een fatsoenlijk leven en een ‘zeker’ bestaan, maken wij zelf, begin eenentwintigste eeuw, de volstrekte afbraak ervan mee en wordt ons onder dwang een ‘onzeker’ bestaan geserveerd om dat als ‘normaal’ te beschouwen… Het wordt warempel tijd om eens te bestuderen wat de activist Pouget zijn kameraden in die voorbije tijd voorhield.

ÉMILE POUGET, L’action directe et autres écrits syndicalistes (1903-1910), verzameld en ingeleid door Miguel Chueca, uitgegeven door Agone, Marseille, 2010, 296 blz., prijs 18 euro.


Powered by Greymatter