Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

11/01/2010: "Reisdagboek uit Palestina - 10"

José van Leeuwen in Jericho

800px-Jericho_Panorama (37k image)

Klik op meer

Weer een enerverende dag gehad in Jericho, een afspraak bij de kamer van koophandel die gemakkelijk te vinden zou zijn!

Ik had mijn Palestijnse simkaart in mijn telefoon gedaan en wilde bij aankomst mijn medereizigster bellen, helaas pindakaas, nummer stond niet op de simkaart en daar zat ik bij de oudste boom van Palestina, de boom waar Zacharias in geklommen zou zijn om Jezus te kunnen zien aankomen.

Jericho is een belangrijke handelsplaats door zijn ligging vlak bij Jordanië met een warm klimaat en vruchtbare grond. Je kijkt je ogen uit als je vanuit Bethlehem naar Jericho rijdt. Smalle wegen, zigzaggende bochten en heuvels die net gekamd lijken te zijn waar je af en toe een dromedaris ziet staan, prachtig, zo ontzettend prachtig en rustgevend maar ook hier weer armoedige Bedoe´enendorpjes met veel schapen of geiten.

Goed ik dus bij die boom en wat nu?

Ik werd heel vriendelijk geholpen door souvenirverkopers die in een rijtje naast elkaar zaten om iets te kunnen verkopen, maar hoe leg je Kamer van Koophandel uit?

Een van de mannen belde een taxi die mij naar een dadelplantage bracht maar dat was natuurlijk niet waar ik moest zijn, naast een Japanse auto en Japanner, want wie doet er geen zaken in Palestina, was er iemand die wel het adres wist.

Weer in de taxi en bij het gesprek kunnen aanschuiven. Pff geen aktekoffer of parelketting maar sandalen en een rugzak tegenover het hoofd van de kamer van koophandel en twee boeren die graag zaken willen doen en wel gelijk.

Sinds enkele jaren is men nogal aan het uitbreiden en de hoeveelheid dadels flink wat. Nu nog de markt verkennen en partners zoeken.

Ook hier overal USAID, zelfs in de dadelbranche. "Van het volk van de US aan het volk van Palestina" is wat je overal ziet, helaas staat dit niet op de wapens die de VS jaarlijks schenkt aan de Israelische regering tegen het Palestijnse volk.

Goed, wij stelde onze vragen onder het genot van een drankje en lekkere koekjes, vragen over fair trade, biologische dadels, douane, grote boeren en kleine boeren. Men had volgens mij een programma voor ons gemaakt maar daar kwam eigenlijk weinig van terecht. Wij werden bij een fabriek afgezet waar de dadels bewerkt werden van plantage tot verzending. Daar wij dachten dat men op onze komst was voorbereidt liepen wij eigenlijk veel te snel door en begon een van ons te filmen en de anderen foto's te maken, achteraf toch wat na´ef van ons. De eigenaar wilde kaartjes zien, namen weten en onze achtergrond en terecht. Hij gaf ons daarna de ruimte om rond te lopen en legde ons het proces uit. Prachtige fabriek waar de dadels eerst in de hete zon werden gedesinfecteerd en daarna op kwaliteit (9 soorten) werden uitgezocht en verpakt. Nadat het is ingepakt gaat het de koelcel in tot de verkoop. Voor kleine boeren in de omgeving had hij ook plek in de koelruimtes. Het hele proces zag er zeer hygiënisch uit en het personeel dat daar werkte leek tevreden. Wat mij zeer stoorde was de reclame van USAID op de machines en op de vraag wat USAID voor de fabriek deed kreeg ik als antwoord dat zij een deel van het geld voor de machines hadden betaald in ruil voor reclame stickers op de machines. Zou dat het enige zijn of zit er meer achter?

De Palestijnse autoriteit ondersteunt de boeren door belastingverlaging maar of zij zelf een vinger of hele hand in de fabriek hebben is mij onduidelijk. Aan alle kanten hoor je mensen zeggen dat de Palestijnse autoriteit samen werkt met Israel of Palestijnse zakenmannen rijk worden door de samenwerking met Israel.

Tijdens ons bezoek liep er steeds iemand mee, iemand die ons in de gaten moest houden of zomaar?

De boeren en de fabriekseigenaar zeiden dat zij geen pesticide gebruikten maar de mest van dieren, ook die van kippen en ander pluimvee. Ook zouden zij schoon water gebruiken, dit in tegenstelling tot IsraŰl, daar zou men juist rioolwater en pesticide gebruiken en dan toch een biologisch certificaat hebben.

De eigenaar wil geen certificaat hebben daar het te veel papierenrompslomp en tijd kost maar zei dat zij nu al biologisch werken. Twee grote plantages bekeken maar daar waren geen eigenaren aanwezig. Een grote plantage lag precies op de grens naar Jordanië,wat een prachtig uitzicht.

Bij de andere plantage, ook groot met pluimvee, rook het echt naar mest en zou ik het land schoner houden. Overal de resten van geel plastic waarvan ik niet kon bedenken waarvoor zij dat gebruikten, misschien om iets af te dekken? Ja helder mientje wil dat wel graag opgeruimd zien zoals zoveel plastic afval en rommel.

Maar helaas 007 had geen tijd om ons naar een kleine plantage te brengen en had denk ik bij zijn baas andere dingen te doen, begrijpelijk want hij was er niet voor ingehuurd om ons rond te leiden. De man van de Kamer van Koophandel zocht trouwens ook nog een investeerder voor een hotel in Jericho, daar heeft UDAD denk ik geen zin in. Onderweg van de ene plantage naar de andere plantage prachtige huizen gezien, zelfs een miniatuur van een paleis. Van wie zouden die huizen toch zijn als je bedenkt dat veel Palestijnen van alles doen om de eindjes aan elkaar te knopen?

Een van onze vragen was ook of leden van de regering samenwerken met de plantages, moeilijke vraag en krijg je daar een eerlijk antwoord op, geloof het niet.

Als men zo dicht op de grens zit met de kolonisten die dadels exporteren naar de gehele wereld, heb je dan wel of niet contact met elkaar en werk je dan op gebied van export samen?

De Palestijnse autoriteit staat bekend als corrupt en onbetrouwbaar als het gaat om onderhandeling met Israel, heel veel mensen hoor je zo spreken, zelfs dat grote zakenlui de bezetting/kolonisatie wel prima vinden omdat ze veel geld kunnen verdienen."Niets is de mens vreemd".

Waar doen wij goed aan, moeten wij met deze grote plantages in zee gaan of is er een andere mogelijkheid?

De directeur van de verwerkingsfabriek is gouverneur voor de PA geweest in Hebron en Jenin maar nu gepensioneerd.

Ik heb met behoorlijk wat mensen gesproken en zij vertelden dat de PA weinig tot niets doet voor de bevolking en dat zij zoet gehouden worden terwijl er steeds meer land wordt afgepikt zonder een vuist op tafel van de president. Men ziet USAID ook als rookgordijn, met een hand iets geven zoals geld voor machines, met de andere hand wapens leveren en de kolonisatie van Palestina steunen. Velen hebben dit door maar kunnen daar niet openlijk over praten. Zachtjes praten en rondkijken wie er in de buurt is, triest maar waar.

Ik kan iedereen Jericho als natuurschoon aanbevelen, rustig, klein en te befietsen

Weer terug gegaan naar het hotel waar ik 's morgens was uitgecheckt daar ik dacht in Jericho te overnachten en door te reizen naar de Dode Zee. Om bij Ahava te komen moet je een auto huren in Jeruzalem en je voordoen als onbevangen toerist, te veel voor mij om in Jeruzalem een auto te huren om daar toneel te spelen en de Dode-Zeeartikelen te bekijken, kan ik in Nederland ook doen zonder al die problemen..

Morgen een afspraak met een vrouw in Jeruzalem die voor de vakbond werkt en toevallig 's middags naar Jericho gaat om daar de positie van werknemers te bekijken, misschien kan zij iets vertellen over de dadelplantages en hun werkwijze.


Powered by Greymatter