Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/31/2010: "Een overzicht van Frankrijk als stakingsland"

Van Jan Bervoets ontvingen we een overzicht van de diverse stakingsacties in Frankrijk die tot 22 oktober gaande waren maar zich ook daarna nog afspeelden.
France008a (16k image)
Het stuk is door een militant anarcho-syndicalist uit Besançon samen gesteld.
Klik op meer.

Stakende sectoren met invloed op nationale schaal of in een belangrijk aantal steden:
- Raffinaderijen: nagenoeg alle arbeiders van de 13 Franse raffinaderijen zijn in staking, en organiseren het tekort aan benzine (minstens 20% van de pompstations is leeg). De regering heeft het gebruik van de strategische voorraden toegelaten en de werknemers aan de raffinaderij van Grandspuits onder militaire dienstplicht gesteld, maar een rechtbank heeft deze actie onwettig verklaard na een beroep van de CGT (de grootste reformistische vakbond) tegen die aanslag op het stakingsrecht. De CGSP, een Belgische vakbond, heeft gewaarschuwd dat zij tot een staking zou oproepen als de benzine naar Frankrijk zou worden geëxporteerd om de blokkade te ontduiken..
- Spoorwegen: het spoorwegpersoneel is in het gehele gebied in staking, de treinenloop is ernstig verstoord.
- Havens: de havenarbeiders van diverse havens (Le Havre, St Nazaire, Marseille…) zijn in staking tegen de hervorming van de pensioenen maar eveneens tegen een reorganisatie van de havens. Tientallen schepen worden in de omgeving van de havens geblokkeerd.
- Reinigingsdienst: in verschillende steden (Marseille, St Brieux, Toulouse, Rodez…) is de ophaling van vuilnis niet meer regelmatig. In Marseille zijn militairen ingezet om de vuilnisophalers te vervangen.
- Wegvervoer: de vrachtwagenbestuurders hebben zich bij de beweging aangesloten, gaan in staking en organiseren „slakkengangetjes“ en blokkadeacties.
- Middelbare scholen (lycées): ettelijke duizenden middelbare scholen worden geblokkeerd, de lycéens zijn erg gemotiveerd, bijna alle dagen vinden spontane betogingen plaats, die soms hard worden onderdrukt.
- De Universiteiten: een tiental faculteitsgebouwen wordt geblokkeerd, maar over het algemeen gaan de besturen meteen tot uitsluiting over.
- Andere sectoren hebben met stakingen te maken maar op minder grote schaal: de metaalindustrie, de atoomcentrales, de elektriciens, de leraren, de buschauffeurs, de postbeambten, de ambtenaren van lagere overheden, van de belastingen, van de douane…
- De arbeiders in particuliere ondernemingen hebben meer moeilijkheden om staking te doen, maar veel doen mee aan de nationale actiedagen, en sommige organiseren een werkonderbreking van enkele uren of estafettestakingen. Dat geldt ook voor de werknemers in de zorg en in de ziekenhuizen.
- In bepaalde arbeiderssteden is de staking bijna totaal (Le Havre, St Nazaire, Marseille…), en zelfs geldt dat voor kleine dorpen.

Blokkades en andere acties:
Een uitputtende lijst is onmogelijk:. Blokkade van spoorwegen, van benzinedepots, van hoofdwegen en hoofdlijnen, logistieke knooppunten, luchthavens, bedrijfsterreinen, sorteercentra van de post, van autobusgarages, blokkade van vrachtwagens aan de Frans-Belgische grens… Symbolische acties, bezettingen (waarbij zelden plunderingen of vernielingen) van lokalen van MEDEF (werkgeversorganisatie), van UMP (de rechtse regeringspartij), van warenhuizen en luxe winkels, Kamers van Koophandel, agentschappen voor de werkvoorziening… Gerichte en tijdelijke stroomonderbrekingen. Acties met „gratis tolgeld“, „gratis bus“, „gratis benzine“. Niet toegelaten demonstraties, hier en daar oproer, de revolutionaire spandoeken en leuzen duiken weer op.

De repressie:
- Meer dan 2000 arrestaties in verband met de betogingen, talrijke gewonden (lycéens, arbeiders en anderen), waarvan sommige ernstig. Fikse gevangenisstraffen voor belachelijke delicten. Talrijke manifestaties worden door de politie bestormd (traangas- en schokgranaten, helikopters). De smerissen zijn zeer provocerend, talrijke gevechten breken uit, en dat gaat niet alleen maar om „jongeren“, „ brokkenmakers“ (de gebruiikelijke mediaclichés). De media maken melding van de arrestatie van „veertig anarchisten“ in Parijs op 12 oktober. Maar meer in het algemeen bagatelliseren de media het effect van de staking, denigreren vaak de stakers, door ze uit te maken voor minderheidsgroepen die “de bevolking in gijzeling nemen. Op 22 oktober werd in Rouen, werd een demonstratie die door de gezamenlijke vakbonden werd georganiseerd door de prefectuur verboden.

Het standpunt van de regering en zijn „bondgenoten van de oppositie“:
Nog steeds onbuigzaam, droomt Sarkozy van een overwinning op de wijze van Thatcher en bespoedigt hij de parlementaire procedure van goedkeuring van de wet.
Enkele socialstische burgemeesters verklaren zich „solidair“ met de mobilisatie, maar laten hun gemeentelijke smerissen de demonstranten neerslaan (Rijsel, Besançon…). De socialistische burgemeester van Marseille heeft de regering gevraagd de staking met de sterke arm ongedaan te maken…. Rare jongens, die „socialisten“ …

De actie van de reformistische vakbonden:
-De landelijke Intersyndicale (gezamenlijke vakbonden) wil nog steeds niet de algemene onbeperkte staking uitroepen en beperkt zich tot afzonderlijke stakingsdagen en demonstraties (de volgende zijn op 28 oktober et 6 november). De meest reformistische vakbonden (CFDT, CFTC, UNSA, CGC) neigen ertoe uit de beweging te stammen als eenmaal de pensioenhervorming door het parlement is aangenomen, uit respect voor de parlementaire democratie. De CGT zwalkt tussen zijn vaak vastbesloten en strijdbare achterban en zijn voormannen die “respectabel” willen zijn. SUD (overheerst door Trotzkisten) staat achter de algemene staking (tegenover de andere syndicaten een bijzondere politieke stellingname), maar heeft niet genoeg macht om die te organiseren. De manipulaties van de bureaucratische vakbonden zijn al aan de kaak gesteld (er zijn vlaggen verbrand in Besançon, In een algemene vergadering in Montpellier is de UNEF eruit gegooid).

Solidariteit onder alle arbeiders ongeacht hun vak :
Er komen weer stakingskassen, die er al jarenlang niet meer waren geweest.
Er hebben in nagenoeg alle belangrijke steden vakvrije vergaderingen (of volksvergaderingen), plaats gevonden die vaak zijn georganiseerd door de vakbonden SUD, de anarchosyndicalisten et de anarchisten en vaak hebben ze aan de basis gestaan van blokkadeacties of solidariteitsacties (gemeenschappelijke maaltijden, inzamelingen voor de stakers). De mensen die strijden nemen zelf de strijd in handen en besluiten collectief over welke actie ze zullen voeren. Laat ze de intersyndicales vervangen!

Wie meer wil weten kan voor een overweldigend aantal gegevens de volgende sites aanklikken :

http://engreve.wordpress.com/ (site animé par un groupe marxiste)
http://cnt.ait.caen.free.fr/forum/index.php (forum de la CNT-AIT de Caen), met een verrassend zoekmenu vol blogs
en via Indymedia speciaal :
http://juralibertaire.over-blog.com/

6 Reacties


Ik weet dat het arogant klinkt om al die inzet van de actie voerders af te doen als arbeideristisch gedoe maar ik vraag me af hoe het zit met al die mensen in Franrijk ( en elders in Europa ) die niet werken en nooit meer zullen werken buitgesloten zijn afhankelijk van vernederende minimale
uitkerinks regelingen van overheden of in toenemende mate aangezezen zijn op " illegale " activiteiten om te overleven. Die hele
pensioen toestand ook hier in Nederland en elders is mij en ik neem aan velen met mij vreemd.
We komen nooit meer aan betaald werk door vele vormen van uitsluiting zijn al lang precair. Het is gewoon een andere wereld die wereld van die acties waar we bevreemd tegen aan kijken. We zitten thuis of wonen in een portiek.
Pensioen werk studie ?
Een andere planeet.

zei: Arbeideristisch gedoe op 01/11/2010 om: 18:11u

Excuus voor de type fouten. Dit nog : waar is en was de solidariteit van die arbeiders studenten van die mensen met werk als het precairen buitengeslotenen betreft ? Ik heb zelf al meer dan tintig jaar jaar beledigingen moeten slikken van dat werkende volk als " beroeps werkloze " parasiet profiteur luiaard gek
psychiatrisch gestoorde
pisnicht homo enz. en ook fysiek geweld.
Ik heb nu zo iets van:
m*therf*ckers val dood met je acties en klaagzang over verhoging
aow leeftijd en minder pensioen. Val je bazen maar aan i.p.v. likken naar boven en trappen naar onder.

zei: Arbeideristisch gedoe op 01/11/2010 om: 18:26u

De stakingsactie worden overal in Frankrijk aangezet door plaatselijke algemene vergaderingen, die door scholieren, arbeiders, werklozen, uitkeringsptrekkers, "georganiseerden" en "ongeorganiseerden" worden gehouden. Zij verzetten zich tegen de vakbonden en organiseren deels ook de consumptie door voedsel te "mobiliseren". Een van de belangrijke propagandisten is de Franse CNT-AIT, die zelf geen gestructureerde vakbond is, maar tegen alle vakbonden opponeert door te ageren tegen de gescheiden acties van die organisaties. Maar er zijn ook andere antiautoritaire groepen, die ageren tegen de vervreemding van het leven in het algemeen. Een groot aandeel van de blokkades komt van de "lycéens", die zich verzetten tegen de werkdruk in het onderwijs en de autoritaire leerstof. Allen werken mee aan de opbouw van een algemene staking van het bestaande systeem in zijn totaliteit. Dat is de achterliggende visie.
Bovenstaand bericht kan niet anders dan fragmentarisch zijn en geeft de "top" weer.

zei: jan bervoets op 02/11/2010 om: 09:39u

En om de uitleg van mijn vorige stukje met bewijzen te staven, hierbij het verslag van zo'n volksvergadering. Het zal hiermee duidelijk worden dat de planeet waarop wij leven en die van "arbeideristisch gedoe" dezelfde zijn.

“Verslag van het Volkscongres van 28 oktober 2010, Toulouse
Een honderdtal personen zijn op donderdag 28 oktober na de demonstratie op de Volksvergadering van La Chapelle aanwezig geweest. Die vond plaats op voorstel van de volksvergaderingen van Saint-Sernin en Ponzan, dank zij de gastvrijheid van La Chapelle (en haar zaal en de geluidsapparatuur)

I – Waarom deze vergadering?
De wil om bijeen te komen is in Toulouse nog niet uitgeblust, integendeel! Juist nu uit de vergadering Saint-Sernin een pamflet was voortgekomen dat opriep tot een volksvergadering aan het eind van de demo in La Chapelle, kwam er plotseling een ander pamflet vanuit de menigte die vergaderd was in Jean Jaurès. De verdubbelde doeltreffendheid van die oproep iedereen enthousiast gemaakt om aan het Volkscongres. deel te nemen. Verschillende punten kwamen aan de orde. Allereerst de bijzonder toestand die door de beweging van die volksvergaderingen werd veroorzaakt. Nooit was nooit in de openbare ruimte, aan iedereen de gelegenheid gegeven om zelf het woord te nemen. In die zin werd benadrukt hoe bijzonder belangrijk deze beweging van volksvergaderingen was. Deze ruimten van geïmproviseerde uitspraken zijn zelf al revolutionair; het spreken
zet de werktijd stil en legt de grondslag voor de actie die er zal komen. Bovendien kun je zo tegelijkertijd aantonen dat we door een nieuwe culturele praktijk ertoe komen ons opnieuw te verenigen.

II – Voorgestelde strijdmiddelen
Woorden zijn wapens. Kameraden hebben dus de opstelling en de verspreiding van een woordenboek van de strijd voorgesteld om zo de terreur van het mediawoordgebruik te overwinnen die de massa’s verslaven. Het
gewicht van de woorden, de schok van de foto's: maak graffiti, t-shirts, aanplakbiljetten, pamfletten! Aanplakken, flyeren! Laten we samen plezier maken! De strijd moet worden uitgebreid! Laten we alle dagen in onze wijken vergaderingen uitroepen. Laten we de al bestaande netwerken versterken: de verenigingen,
de collectieven hebben onze steun nodig. Laten we in strijd met de verwachtingen van het systeem een breuk veroorzaken: liever het woord dan de zoete koek en laten we ons keren tegen het fatalisme dat de mensen ons hebben aangepraat. Eis basisinkomen voor iedereen, wat is gebaseerd op het losmaken van het inkomen en werk (en niet op de loonarbeid die ze samensmeedt). Voor alle Franse burgers dertienhonderd euro gegarandeerd zonder tegenprestatie. Laten we de strijd een nieuw strijdperk geven: door acties om het productieproces weer in eigen hand te krijgen door de oprichting van biologische moestuinen en de schepping van samenwerkingsverbanden, laten we de wereld dromen tot het absurde. Wij moeten durven autonoom te zijn.
Laten we anders denken over onze behoeften door zelf te handelen. Laten we nieuwe vormen kiezen. De activistische clowns hebben ons door het voorbeeld laten zien dat er nieuwe vormen van strijdbaarheid mogelijk waren en zullen blijven komen. Weigering is een handeling van vertrouwen. Laten we boycotten. Laten we ons geld hier en nu uit de banken terugtrekken.
Laten wij de waardigheid het leidend beginsel zijn. Laten we het hoofd weer oprichten, laten we trots zijn.

III - Welke gevolgen?
Nu wij moeten vaststellen – zonder overigens verrast te zijn – dat de vakbondsapparaten zich van de volksvergadering hebben teruggetrokken, zal de vergadering solidair met de strijd van de studenten en lyceïsten zijn. Zij zal ernaar streven om te komen tot een eenheidsoproep van alle werkenden en alle mensen ongeacht beroep en status om de beweging van de volksvergaderingen nog groter te laten worden. Men heeft ook voorgesteld dat er een actiecomité, een propagandacomité en een comité van werkplaatsen werd opgericht.

Bron a-infos

zei: jan bervoets op 02/11/2010 om: 11:14u

Arbeideristisch gedoe wil inderdaad rustig blijven zitten en anderen de kastanjes uit het vur laten halen al is het niet duidelijk wie die anderen dan zijn - niet de arbeiders, ambtenaren, scholieren en studenten die staken in Frankrijk.
Laat me raden...

zei: Prul op 03/11/2010 om: 08:25u

De reactie van Jan - ik heb op zich niks tegen Jan voor zo ver ik hem ken - is begrijpelijk. Ik verwachtte van hem geen one liner zo als G. Wilders gebruikt en die hem een grote aanhang opleveren ook onder precairen zo van " die spreekt onze taal ! Een gouwe gozer ! " Begrijpelijk want Anarchisten hebben patent op gezwollen taal gebruik dat eindeloze
pagina's door gaat. Ik blijf er bij dat die werkenden in beweging komen als hun pensioentje in gevaar loopt burgerlijk als de meesten zijn. De man van Emma Goldman Berkman en Emma zelf ook maakte keer op keer de fout te denken dat de meerderheid van de mensen de massa's of hoe je het nomen wilt REVOLUTIONAIR zijn. Dat bleken blijken ze niet te zijn. Hoog uit revisionistisch hervormend maar niet voor wezenlijke radicale verandering. Tsja wat moet ik nog hier aan toevoegen als armoezaaier. Mijn leven is kapot; ik moet opnieuw vluchten uit een armoe flat waar het recht van de sterksten heerst. Bij de politie hoef ik niet aan te kloppen als ik dat al zou willen. Deze toestand geldt voor veel armoe zaaiers zonde blok scape goat als ze zijn want " ze willen niet werken... " Ik kijk nog maar eens wanhopig want buitengesloten definitief op de site van crimethinq voor wat troost. Overigens weiger ik de slachtoffer rol ;ik zal terig vechten als ik aangevallen wordt hoewel ik veel moeite heb geweld te gebruiken. Helaas sta ik alleen...
Zie de overige commentaren ook die op mij.

zei: Arbeideristisch gedoe op 04/11/2010 om: 12:55u


Powered by Greymatter