Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/25/2010: "Reisdagboek uit Palestina - 7"

José van Leeuwen vanuit (pre-1967) Israel

250px-Sakhnin (15k image)

Klik op meer

Voor de mensen die het niet begrepen, wij zijn nu in Israel en daar is het toch wel anders.

Vanuit de tuin kijk in naar Libanon.

Op de West Bank weet je dat je leeft onder constante bewaking en bezetting maar in Israel ligt het iets anders. Men heeft een Israelisch paspoort maar niet dezelfde rechten. Men wordt constant geconfronteerd met militairen al dan niet bewapend die de Palestijnen als vijand zien. Moet je voorstellen je zit in een bus als Palestijn en die zit vol met militairen die een weekeindje verlof hebben. Militairen die zeer jong zijn en opgroeien met een enorm vijandsbeeld. Ik heb in de afgelopen week nog niemand gehoord die zei dat hij de Joodse bevolking haat, zij willen met hen samenleven op gelijkwaardige basis. Sakhnin is een Palestijns dorp dat omringd wordt door nederzettingen. Ik zal een link sturen om een idee te geven. Dit dorp heeft sinds kort riolering en de riolering van de nederzettingen komen uit op Palestijns land,gatver. Ook heeft de nederzetting een waterput geslagen en het water gaat naar de nederzetting. Israel bouwt waar men wil en dat is niet aan de Palestijnen als recht gegeven.

Hier kun je heel goed zien wat er van Palestina is overgebleven, vrij weinig dus. Hoe kun je een Palestijnse staat, twee staten maken zonder mensen hun huis uit te zetten. Hun gebied af te nemen, want de nederzettingen zullen nooit opgeheven worden en de Palestijnen die in Israel wonen, wonen daar met hele families. Volgens mij zijn er weinig dorpen of steden waar men gemengd woont.

Op deze kaart zie je de gemeente Misgav waar Sakhnin onder valt. Kijk maar eens hoe alle nederzettingen de Arabische dorpen omsluiten. Je kunt op die site alle gemeentes vinden en bekijken hoe zij omgeven worden door nederzettingen. Deze gemeentes behoorde in zijn geheel niet tot het verdelingsplan van de VN in 1948 maar is ingenomen/gestolen.Tussen Misgav en Sakhnin heeft een heel mijnenveld gelegen waar een van de zwagers zijn benen kwijt is geraakt en mensen dood zijn gegaan. Nog steeds is het niet veilig om daar te lopen omdat je niet weet of alles weg is. Vaak neemt men land in beslag als militair terrein om er daarna nederzettingen op te bouwen.

Met Trees gesproken over de problemen die men hier heeft. Zij vertelde dat zij met vele anderen de Nakba (15 mei 1948), wat staat voor de vernietiging van vele Palestijnse dorpen, moord op veel Palestijnen, vluchtelingenstromen naar omringende landen en binnen Palestina. Sinds kort mag dit niet meer herdacht worden maar moet men wel vanuit de gehele wereld de holocaust leren en herdenken. In Israel mag de herdenking van de Nakba niet herdacht worden. In 2008 was er een herdenking waar vele gezinnen aan meededen,kinderen in kinderwagens en ga maar zo door. Men stond al klaar bij de bussen en auto's om naar huis te gaan toen de politie optrad tegen de Palestijnen. Mensen zijn neergeslagen,traangas,rubberkogels,paarden en heel veel geweld. Iemand die naar zijn moeder rende omdat zij in haar gezicht werd geschopt werd gearresteerd en geslagen. Iemand die net een verjaardagstaart had gekocht en in zijn auto zat, werd eruit gesleurd en ook geslagen. Drie jonge mannen hebben 8 dagen met hun armen aan cvbuizen vast gezeten. Een van de jongens kreeg zijn verscheurde paspoort in zijn mond gestopt, ondanks dat hij met zijn handen vast zat.

De herdenking was absoluut niet gewelddadig of provocerend maar het optreden vanuit Israel was vantevoren al besloten. Het is geen sensatieverhaal of verhaal van iemand die overdrijft, zij heeft het meegemaakt, haar dochter werd over straat werd gesleurd terwijl zij in een auto zat om naar huis te gaan.Bont en blauw was zij. De rechter heeft na aandringen het fimpje bekeken en alle gevangenen vrij gelaten, de zelfde avond nog.

Er zijn veel pesterijen die het leven o zo moeilijk maken, een arbeidsbureau waar mensen moesten stempelen en werk konden zoeken, werd naar een nederzetting verplaatst. Nu moet men met auto of bus naar de nederzetting. Door de aanwezigheid van dit arbeidsbureau had het dorp veel klandizie van mensen die gelijk boodschappen deden, koffie dronken of anderszins. Sinds de verhuizing van het arbeidsbureau zijn vele kleine zaakjes failliet.

Het lijkt allemaal uitzichtloos maar mensen gaan ook door met hun leven. Zij hebben alleen hun geloof in de internationale gemeenschap verloren, iets wat ik mij goed kan voorstellen.

O nog even 9 enorme zakken olijven geplukt en echt als Jane in de bomen gehangen. Ben super lenig nu.


Powered by Greymatter