Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/22/2010: "Reisdagboek uit Palestina - 5"

José van Leeuwen vanuit Sakhnin

Albasmarp (111k image)

Klik op meer

Woensdag ben ik naar een opvang voor zwaar gehandicapte kinderen/jongeren geweest. Dit huis zorgt voor ongeveer 25 zwaar gehandicapte (geestelijk en lichamelijk) jongeren die op die plek klaargestoomd worden om na drie jaar een baan te zoeken. Een lachertje dus. Die jongeren kunnen nooit zonder begeleiding ook maar iets van werk doen en zeker niet in de maatschappij. Ik heb daar het programma mee gelopen en kunnen zien hoe het niveau van deze jongeren was. Van zwaar spastisch tot het syndroom van Down. De jongeren deden daar aan drama, zingen, spelletjes om hun geheugen te trainen en ga maar zo door. Ook deden zij daar licht werk, kerstdingetjes in een plastic verpakking, weven, boekjes en kaarten van oud papier maken, van resten olijfbomenhout en papier brandstof maken en een eigen kas onderhouden. Alles maar dan ook alles moest onder begeleiding maar helaas hebben ook zij financiële problemen en weinig personeel.

Er waren drie jongeren uit een familie en alle drie zwaar gehandicapt. Door de dramalessen en het optreden van de jongeren probeert men meer begrip voor gehandicapten te krijgen en ouders te laten zien waar hun kinderen toe in staat zijn. Het was echt goed om te zien maar triest om te weten dat de jongeren na drie jaar weg moeten. Men zit verlegen om tips om met de jongeren te doen wat geld kan opleveren, kleine dingen maken die verkocht kunnen worden. Tijdens mijn bezoek werd er in het gebouw een bijscholing gegeven aan werkenden in de gehandicaptenzorg om de zorg te verbeteren. Moest gelijk aan mijn bijscholingen denken maar ik neem mijn petje af voor de mensen die daar werken met de weinige middelen die zij hebben. Het liefst willen zij een soort sociale werkplaats waar de jongeren beschermd kunnen werken en verblijven. Helaas moet men ook daar bezuinigen (IMF).


Olijven plukken bij Ali en Trees

Trees is een Nederlandse vrouw die met een Palestijnse man is getrouwd en al jaren in Sakhnin woont. Sinds 1993 zijn zij bezig om een vergunning voor hun huis te krijgen en deze week moeten zij weer naar de rechtbank. Het land dat zij hebben is al heel lang van hen maar de gemeente waar de nederzettingen onder vallen hebben de grens verlegd en sindsdien valt het onder die gemeente. Al jaren voeren zij een gevecht met die gemeente en krijgen zij boete op boete omdat ze daar wonen zonder vergunning terwijl de vergunning niet afgegeven wordt. Ook heeft Ali meerdere malen gevangen gezeten om het niet hebben van een vergunning. Een gebed zonder eind wat veel kostbare tijd en geld kost. Vaak worden Palestijnen in Israel en op de West Bank op van alles gecontroleerd en bekeurd, bekeurd omdat een kind dat onder huisarrest stond niet naar school gaat, maken van een plekje in de schaduw op iemand zijn eigen land en ga maar zo door. Veel verhalen gehoord waar je niet vrolijk van wordt en waardoor ik mij steeds meer afvraag waar de compassie of de beschaving is gebleven.

Flink kunnen plukken en morgen weer verder, gelukkig was het nu geen 38 graden en scheen de zon niet zo vaak.

Op het nieuws werd het bezoek van Jimmy Carter genoemd, hij bezocht een wijk in Oost-Jeruzalem waar veel huizen op de nominatie staan om door rijke Amerikaanse joden in beslag genomen te worden. De grond zou volgens een rijke Joodse Amerikaan aan de Joden toe behoren ondanks de papieren die premier Erdoğan heeft overlegd uit de Ottomaanse periode. De mensen hebben deze huizen toegewezen gekregen in 1952 door de UNWRA en Jordanië. De bewoners waren gevlucht voor de vernietiging van hun dorpen en huizen in o.a. Haifa door Israelische troepen. Nu leven de mensen die hun huis al uitgezet zijn in tenten voor hun huis maar ook die worden vernietigd en de prijs voor de vernietiging moeten zij zelf betalen.

De toeloop van demonstranten was enorm maar er is natuurlijk door de aanwezigheid van Carter niets gebeurd. Gisteren beschreef ik het zelfde over een ander deel van Oost-Jeruzalem. In Nablus op de West Bank is een school door kolonisten in brand gestoken en volgens de krant hier gaat de bouw van nieuwe nederzettingen in een rap tempo. Wie wil er nu geen vrede, wie is er nu de partij die constant alle internationale verdragen schendt en met een voorstel komt dat er alleen vrede kan komen als alle niet-Joodse inwoners Israel als Joodse staat erkennen. Het is nu weer niet genoeg dat men Israel als staat erkent. Waarom moeten moslims of christenen die in Israel wonen de Joodse staat met alle bijbehorende wetten en rituelen, erkennen? Waarom kan men niet een staat zijn waar geloof en politiek gescheiden is (buiten de illegale bezetting wat natuurlijk ook een misdaad is). Het leven is hier zeer ingewikkeld en zeker niet makkelijk. Iemand zei "God kan dit nooit voor ogen hebben gehad".

Goed, nu even al het stof van het plukken van mij afwassen en luieren.


Powered by Greymatter