Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

08/05/2010: "Preventieve actie!"

Alsof de pas aangenomen 'voetbalwet' en vele andere wetten, nog in de maak of reeds aangenomen, nog niet genoeg zijn, werden we vandaag (alweer) geconfronteerd met plannen voor preventieve arrestaties.

cop_gets_away_with_it (55k image)

Deze komen ditmaal uit de hoek van de politievakbond ACP. Nog meer macht aan de smeris dus, omdat ze zichzelf te slap vinden. Het is maar net hoe het ze uitkomt, hoe zij zich presenteren.

klik op meer

We hébben al de legitimatieplicht, te pas en te onpas gebruikt om mensen zonder papieren op te jagen en te arresteren, om demonstraties vroegtijdig te beëindigen, dan wel mensen te kunnen identificeren die deelnemen aan een demonstratie. We hébben al talloze APV's cq. noodverordeningen, die simpelweg door een burgemeester kunnen worden uitgeroepen, veelal gebruikt tegen antifascisten die tegendemonstraties organiseren wanneer extreem rechtse groepen de straten collectief komen terroriseren. Deze APV's maken al preventieve arrestaties mogelijk. We hébben al: verplichte DNA afname voor de geringste veroordelingen voor hele lichte 'strafbare feiten'. We hébben al: een justitie die elk geweld dat door de smeris wordt gebruikt, ook wanneer gewonden of doden het gevolg zijn, afdekt en goedkeurt. We hébben al: stapels afgewezen klachten over politiegeweld. We hébben al: talloze celdoden. We hébben al: getuigenverklaringen van smerissen die de boel bij elkaar liegen om veroordelingen rond te krijgen.

We kríjgen, zéér binnenkort, een zgn. 'voetbalwet', compleet met gebieds- en contactverboden, die bijvoorbeeld ook kan worden ingezet tegen activisten die een demonstratie aankondigen (dat is al gauw 'gelegenheid geven' in het nieuwe artikel 141a wetboek van strafrecht). We kríjgen nog: meer bevoegdheden voor de vreemdelingenpolitie (wetsvoorstel), terwijl die nu al zonder scrupules razzia's uitvoeren waar doden bij vallen omdat mensen uit angst op de vlucht slaan. We kríjgen: officieren van justitie die zonder tussenkomst van een rechter websites offline mogen halen (wetsvoorstel). En we kríjgen: een extreem rechts bewind dat deze nieuwe en volkomen overbodige plannen van preventief geweld en preventieve arrestaties zeker zal goedkeuren. De volgende stap is de administratieve detentie naar Israëlisch model, zoals Wilders deze al jaren voorstaat.

Waar blijven onze eigen preventieve voorstellen? Onze eigen preventieve acties? Waarom nog wachten tot de smeris gaat slaan, gaat arresteren, simpelweg omdat ze menen aan je ogen te kunnen zien, of aan je strafblad, dat je tijdens een demonstratie of actie wel eens verder zou kunnen gaan dan lopen en roepen. Een boze blik in de richting van een diender is dan al genoeg. Pas op! Straks gaat zij schelden, of erger nog: spugen! Lopen ze straks langs een hek? Oppakken maar, want wie weet komen er straks kniptangen tevoorschijn. Komt de demonstratie langs een gevangenis? Alarm! Er zal gerammeld worden aan de toegangspoort! Gaan ze langs een ambassade? Alarm! Er zal gebonsd worden op de deur! Tegen de muur met dat stelletje gajes. Gaan we dit soort taferelen krijgen?

Nee, het wordt nóg erger. Publiceert een actiegroep een oproep om te gaan demonstreren? Is de demonstratie niet aangemeld volgens de gemeentelijke APV? Dat gaat uit de hand lopen, het is gelegenheid geven, opruiing, maar nóg is er niks gebeurd. Nu kan het nog, voor het te laat is: preventief de organisatoren arresteren, de website offline halen, een gebiedsverbod opleggen. Over een paar jaar kan het allemaal achter elkaar en tegelijk. Poeh, dat was maar op het nippertje! De veiligheid van de staat is gelukkig weer gegarandeerd. De extremisten zijn weer opgeborgen. 't Is maar goed dat we elke wetsovertredende activist tegenwoordig extremist mogen noemen, je kunt nooit weten tenslotte.

upside_down_cop (41k image)

Vandaar dus dat ik vraag: Waar blijft onze preventieve actie? Gaan we achter de feiten aan hobbelen terwijl de jacht en de middelen voor de jacht op iedereen die niet in het rood-wit-blauwe straatje past stelselmatig worden uitgebreid en de smeris carte blanche heeft gekregen? Wordt het dan niet tijd om ze alvast preventief écht reden tot klagen te geven? Want waar gaat het nu helemaal om? Om dronkelui die volkomen onwettig, aldus allerlei advocaten, en zelfs rechters, een heel weekend worden vastgehouden omdat ze een uitsmijter in een café een oplawaai hebben verkocht? Omdat ze riepen: 'Klootzak!' naar een smeris?

Een breed uitgemeten incident is telkens opnieuw reden voor uitbreiding van bevoegdheden en verhoging van straffen. En dát in een land waarin vreemdelingenhaat gemeengoed is geworden, waarin elk protest wordt doodgezwegen, of de kop in gedrukt en gecriminaliseerd.
'Crimineel', 'illegaal', 'extremist', 'terrorist', roep ik bij deze uit tot geuzennamen voor een ieder die dwars ligt. Demonstraties principieel nooit meer aanmelden, tegen bevelen en aangewezen routes ingaan, de smeris dwarszitten als ze mensen begint lastig te vallen met ID controles en preventief fouilleren... het zijn zomaar een paar ideeën voor strategieën die actief en doelbewust een begin kunnen zijn van verzet tegen de politiestaat Nederland, voor zover deze er al is, en omdat deze wordt uitgebreid en definitief gevestigd. Kan een tekst als deze nu al, of in de toekomst van het internet worden verwijderd omdat deze wordt gezien als 'strafbare inhoud'? Kan nu of in de toekomst schrijfster dezes preventief worden opgepakt omdat ze wel eens van plan zou kunnen zijn nog eens zoiets te publiceren of om er naar te handelen? Het zou me niet verbazen.

Joke Kaviaar 4 augustus 2010

3 Reacties


Onder noemer van terrorisme bestrijding en veligheid wordt de politie steeds vaker ingeschakeld om zoveel mogelijk burgers op te pakken en te controleren.
jammer dat de politievakbond door deze modetrend laat meenemen en niet nadenkt wat het voor meestal onschuldige burgers betekent. Ook zij krijgen ermee te maken , omdat een idee al gezien wordt als een strafbaar feit. Je hebt niets gedaan,maar wordt toch gearresteerd omdat je gezicht niet aanstaat volgens de politie. De cellen komen overvol te zitten met onschuldgen.
Helaas is er weinig kennis van deze situatie bij burgers. En het verzet is mager, omdat ook veel burgers in de war zijn, doordat een regering komt van extreem racistisch rechts, gesteund door een deel van de bevolking met haat naar alles wat niet past in hun ideeën-wereld.
Er zal opnieuw bezinning moeten zijn bij anarchisten en ook andere critici van het systeem, hoe verder.
Het is nu om creativer te worden en desnoods misschien ook met soort commerciele aanpak, om een diuurzaam verzet op te zetten, zonder dat men in ideologische discussies verzandt. De tijd dringt!!

zei: Harry op 07/08/2010 om: 03:22u

Als je onderstaand interview leest, lijkt veel klagen over politieoptreden wel een van de opties om de uitnbreiding van bevoegdheden een beetje te traineren...

■ Interview
‘Politiemensen zijn soms banger voor klachten dan voor klappen’
12 Blauw – Handhaving 4 juli 2009 – nummer 14>>

ACP-voorzitter Gerrit van der Kamp is ervan overtuigd dat politiemensen steeds meer terughoudendheid ontwikkelen bij het toepassen van geweld, ook waar dat ambtshalve noodzakelijk is. “Ik krijg vanuit de ACP-achterban steeds meer van dit soort signalen. Politiemensen begrijpen dat geweld soms bij het vak hoort, maar dat ze het proportioneel moeten toepassen. Ze worden bovendien goed opgeleid in het gebruik van geweld, in het hoe, waarom en wanneer. Maar hoe zorgvuldig ze ook zijn met het toepassen van geweld, het leidt steeds vaker tot klachtenprocedures en
aangiften. En in de gevallen waarin het openbaar ministerie na aangifte besluit niet te vervolgen, spannen burgers nu steeds vaker artikel 12-procedures aan om het openbaar ministerie daar via de rechter alsnog toe te dwingen.”

Verweren
Het aantal klachten over politiemensen in Nederland is fors toegenomen. Het is niet aantoonbaar dat de politie slechter werkt dan vroeger. Het lijkt erop dat de burger eenvoudig sneller en vaker klaagt dan vroeger. Veel klachtenprocedures worden bovendien opgestart door advocaten, die in veruit de meeste gevallen ook verantwoordelijk zijn voor de artikel 12-procedures. Van der Kamp: “Advocaten willen ook brood op de plank en dat verdienen ze door te procederen. De vraag is of ze daarbij altijd in het oog houden of de klacht- of artikel 12-procedure haalbaar is. Voor de betrokken agenten daarentegen bestaan in de praktijk weinig of geen mogelijkheden om zich deugdelijk te weer te stellen wanneer de klacht ongefundeerd of de aangifte vals blijkt. Uit contacten met het openbaar ministerie weet ik dat dit maar al te vaak het geval is. Politieagenten zouden in die gevallen meer gelegenheid
moeten krijgen zich via smaad- of lasterprocedures actief te verweren of vervolging te eisen van valse aangifte.”

Uitstellen
Volgens Gerrit van der Kamp leidt de klaagcultuur wel degelijk tot ‘geremdheid’ bij politiemensen om scherpe confrontaties aan te gaan. Zeker zolang de druk op het openbaar ministerie toeneemt om bij politiegeweld tot vervolging over te gaan. Van der Kamp: “Soms kun je een situatie niet meer met praten oplossen en is de toepassing van proportioneel geweld noodzakelijk. Maar als daar telkens het risico van een langslepende procedure met onzekere afloop aan kleeft, dan kan dat – onbewust, maar ook bewust – reden zijn om die geweldstoepassing langer uit te stellen dan de situatie vereist. Het is zeer belangwekkend om daar eens uitgebreid onderzoek naar te doen.”

Achterstand
Ook de interne afhandeling van klachten lijkt veel politiemensen zorgen te baren. Van der Kamp: “Sommige collega’s voelen zich niet meer gedekt door hun leidinggevenden. Ze hebben niet het idee dat hun chef achter hen staat, tot bewezen is dat ze rechtmatig hebben gehandeld. Ik heb er geen cijfers van, maar we horen dat toch steeds vaker in het veld. Ik maak me daar zorgen over. Er is in de politieorganisatie een toenemende druk ontstaan om klachten serieus te nemen.
In het kader van klantvriendelijkheid en imagoverbetering zijn er forse stappen gezet op het gebied van klachtenbehandeling. Moderne politiemanagers worden daar ook op aangesproken. Het ‘politiek correct’ aanpakken van klachten is tegenwoordig heel belangrijk. Mede daardoor krijgen de agenten op straat het idee dat het politiemanagement er soms wel erg makkelijk van uitgaat dat wat de burger beweert wel eens waar kan zijn. Ze hebben het gevoel dat ze in een klachtsituatie met een achterstand beginnen. Veel van onze leden hoor ik zeggen: ‘Met de mond roepen ze dat ze achter ons staan, maar op het moment dat het nodig is merk je daar niet veel van.’ De cultuur in de politieorganisatie is toch dat iedereen een beetje voorzichtig met je om gaat als er een onderzoek tegen je loopt. Dat vind je één keer niet erg, maar een tweede en zeker een derde keer wil je dat echt niet meemaken. Tegelijkertijd is het inherent aan politiewerk dat je regelmatig confrontaties hebt waarbij de burger niet blij is. Proportioneel geweld is soms noodzakelijk in het politiewerk. De laatste tijd lijken politiemensen daarin echter steeds terughoudender.
Politiemensen zijn banger voor klachten dan voor klappen, aldus Gerrit van der Kamp, voorzitter van de politievakbond ACP.

zei: Janneke op 07/08/2010 om: 11:56u

Vervolg van het interview, waarin Van der Kamp een lans breekt voor wat hij noemt 'pro-actief geweld'

Als je hard werkt, komt dat vaker voor en neemt de kans op klachten fors toe, al doe je het nog zo netjes. Op het moment dat je – in je eigen beleving – een aantal malen onterecht van slecht werk bent beticht, is de kans groot dat het invloed heeft op de wijze waarop je dat werk gaat doen. We bereiden op dit moment een groot onderzoek voor om uit te vinden welke gevolgen dit heeft voor het optreden van collega’s en voor de arbeidsvreugde. Het ziet er niet goed uit. Er zijn nu al gevallen bekend van ontwijking, van zoeken naar ander werk binnen de politie en zelfs van mensen die er de politie voor verlaten hebben.”

Escalatie
Volgens Van der Kamp ontstaat op deze wijze niet alleen een toenemende terughoudendheid in de noodzakelijke en proportionele geweldstoepassing van agenten, maar ook in de wijze waarop dat gebeurt. “In het verleden kwam het voor dat ervaren politiemensen, die vaststelden dat een situatie hoe dan ook
ging escaleren en dat praten niet meer zou helpen, ervoor kozen pro-actief gedoseerd geweld te gebruiken. Bijvoorbeeld groepen mensen te verplaatsen door duwen maar soms ook steviger, bijvoorbeeld in confrontaties met agressieve dronken
jongeren. Maar inmiddels lijkt die geweldstoepassing, niet alleen individueel maar ook bij grootschalig politieoptreden, een volkomen reactief proces te zijn. Pas als er geweld tegen de politie wordt gebruikt, dus nadat het is geëscaleerd, gaat de politie over tot geweld. Ergens in de tijd heeft zich tussen de oren van de Nederlandse politie het idee genesteld dat actief geweld niet meer van deze wereld is. Dat geweld pas kan als het tegen je wordt gebruikt. Vreemd, want heel veel ervaren politiemensen weten verdomd goed wanneer een situatie gaat escaleren en wanneer pro-actief actie ondernemen dus zinvol kan zijn. Maar de hele politieorganisatie gaat op dit moment verkrampt om met geweld. En als de organisatie dat in haar aard uitstraalt, dan kun je moeilijk van individuen verwachten dat ze daar wel ontspannen mee omgaan. Die geluiden krijgen we volop. Ook bij grootschalig politieoptreden wordt steeds vaker gekozen voor deëscalatie, met soms grote materiële schade als side effect.
Daardoor krijgen de goedwillende burgers, die met de brokken blijven zitten, een slecht beeld van de politie. Maar mogelijk heeft het ook invloed op de gedachtegang van individuele agenten, die soms toch al het gevoel hebben geďsoleerd te staan.
Ze voelen zich kwetsbaar in de procedures die dan worden aangespannen en die wellicht gevolgen hebben voor de loopbaan.”

Risico
Van der Kamp staat onomwonden op het standpunt dat de overheid haar eigen dienaren zo lang mogelijk dient te steunen. “Natuurlijk moeten politiemensen tegen een stootje kunnen, maar dat is geen reden om geweld tegen politiemensen te
accepteren. Als je kijkt naar de aanpak van geweld tegen politieambtenaren, zijn er flinke stappen gezet. Het wordt veel scherper aangepakt en het openbaar ministerie doet er alles aan om die aanpak door te zetten. Alle gezagondermijnende zaken kunnen worden vervolgd en terecht. Anderzijds is risico onderdeel van het politievak. Ik denk dat veel agenten dat zelf ook vinden. Daar gaan ze professioneel mee om. Maar het gevolg van geweld hoef je niet te accepteren. Daar gaat de samenleving over. Het openbaar ministerie en de rechterlijke macht pakken de gevolgen aan, niet de risico’s. Je moet duidelijk maken, als overheid en als samenleving, dat geweld onaanvaardbaar is. Wij hebben in Nederland met elkaar besloten dat het spelen van eigen rechter niet aan de orde is. Ons systeem is daarop gebaseerd. Dat betekent dus dat straffen meer dan één kant kent. Het is voor een deel de compensatie voor het eigen recht dat we niet meer willen nemen. Maar dat betekent dat er ook een duidelijke strafcomponent is naar de dader en een genoegdoeningscomponent naar het slachtoffer. Natuurlijk moet je wel kijken naar de effecten van straf. De toename van geweld in de samenleving zou je niet moeten aanpakken als het plaatsvindt, maar ruim tevoren, in de opvoeding en op school. Dat geldt ook voor de politie, die
weet dat bepaalde situaties en evenementen kunnen leiden tot geweldsuitbarstingen en toch weer lijdzaam toeziet wanneer de gemeente opnieuw een vergunning verleent. Zo’n Rotterdams ‘bevrijdingsfeest’, waar de politie tien noodweerschoten moet afgeven, moet je dat volgend jaar weer organiseren?”

Gerechtigheid
Van der Kamp eist van de politiek dat zij, op het moment dat er veel verontwaardiging is over een incident, niet direct achter de kranten aanloopt maar eerst de onderzoeken afwacht.
“We hebben nu een paar situaties gehad, onder andere in Pijnacker, waarbij het politieoptreden massaal veroordeeld is, terwijl na afronding van het onderzoek bleek dat de politie volgens de rechter binnen alle wettelijke grenzen heeft geopereerd. Politici moeten niet voor de troepen uit lopen.
De politie is onderdeel van de overheid en agenten treden op namens de overheid. Politici zijn ook werkgever. Willen we in de toekomst de positie van agenten op straat weer wat versterken, dan moeten onterechte klachten vaker leiden tot aangifte van laster en smaad. Valse aangifte dient vervolgd te worden. De korpsen moeten daarin niet ondersteunen maar leiden. De leidinggevenden en het korps dienen er in klacht-
situaties van uit te gaan dat politiemensen goed hebben gehandeld totdat in redelijke wijze het tegendeel bewezen is.
Proactief geweld toepassen zit niet meer in het denken van de politie. En dat mag veranderen. De politie als geheel zou weer wat meer ontspannen met pro-actief geweld moeten durven omgaan. Deëscalatie alleen is niet zaligmakend, zeker niet als veel daders daardoor ongestraft met allerlei rottigheid wegkomen. Gerechtigheid is ook belangrijk.” ■

zei: Janneke op 07/08/2010 om: 12:10u


Powered by Greymatter