Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/01/2010: "Hulp aan San Juan Copola door anarchisten eindigt in een bloedbad"

Bij een aanval op een konvooi anarchisten en mensenrechtenactivisten in het zuiden van Mexico zijn zeker twee mensen -een Mexicaan en een Fin- om het leven gekomen. Tenminste zes mensen, onder wie een Belg, een Italiaan, een Fin en twee Mexicaanse journalisten, wordt sinds de aanval vermist.
SanJuanCopola042010 (20k image)
De voertuigen van het konvooi
Het konvooi was, onder begeleiding van leden van een plaatselijke linkse groepering, met zo'n veertig mensen onderweg naar San Juan Copala in de deelstaat Oaxaca. Deze stad wordt belegerd door paramilitaire troepen, die de toegangswegen blokkeren.
Klik op meer.

Op 27 april was de hulpkaravaan onderweg naar San Juan Copala in Oaxaca. Oaxaca wil een autonome federatie worden en verzet zich tegen de maatregelen van de corrupte gouverneur van het district Ulises Ruiz, die zich steeds moorddadiger gedraagt.

Vanaf januari bevindt San Juan Copala zich onder een regime van staat van beleg: niemand mag de plaats verlaten. Vanaf 17 april hebben paramilitairen de stad omsingeld en de wegen geblokkeerd nadat ze de onderwijzer José Celestino Hernández Cruz hadden doodgeschoten. De kinderen mogen niet naar school, de elektriciteit is afgesloten, er is geen drinkwater en ook de artsen zijn gedwongen geweest de stad te verlaten. Paramilitairen paraderen op straat en gedragen zich als SS-ers.

Het hulpconvooi bestond uit een veertigtal mensen, een solidariteitsorganisatie van de Zapatistas VOCAL (Voces Oaxaqueñas Construyendo Autonomía y Libertad (= stemmen van mensen van Oaxaca die autonomie en vrijheid willen opbouwen), de radiogroep CACTUS met waarnemers uit België, Frankrijk en Duitsland, en ook een Finse anarchist met communalistische opvattingen. Ook waren er onderwijzers, die wilden terugkeren naar het dorp om het onderwijs weer op gang te brengen.

Toen zij in de buurt van La Sabana reden, werden zij tegengehouden door een wegversperring. Nadat zij waren opgekeerd werden zij overvallen door gemaskerde mannen van UBISORT, partijaanhangers van de conservatieve regering Calderon, die hun wagen doorzeefde met kogels.

Vijftien mensen werden getroffen. De toegesnelde politie weigerde medische hulp in te roepen; zij hadden daarvoor geen bevel van de regering gekregen. Een ambulancewagen werd door de militairen beschoten.

In de loop van de voorbije dagen blijkt dat er in ieder geval twee doden zijn, Beatriz Cariño Trujillo, reporter en leider van CACTUS en de Finse waarnemer Jiri Antero Jaakola. Zes personen worden opgegeven als “verdwenen”: Noe Bautista Jimenes David Venega Reyes van VOCAL en de journalisten and Érika Ramírez and David Cilia van Contralínea, en de onderwijzer Fernando Santiago. Wat hun lot is, weet niemand.

Even leek het erop dat de Belg Martin Sautan hetzelfde lot zou treffen, maar dat is nu tegen gesproken. Monica Citlali Santiago Ortiz werd door militairen in de rug geschoten en ernstig gewond. Met vier andere gewonden zou hij in een ziekenhuis liggen dat door de politie wordt omsingeld.

De overlevenden werden, voorzover zij er niet in slaagden een goed heenkomen te zoeken, opgepakt, beroofd van hun papieren en hun portable telefoon, met de dood bedreigd maar toch na enkele uren tot enkele dagen vrijgelaten. Zij kregen van de gewapende benden te horen dat die met toestemming van Calderon handelden.

En inderdaad kwamen zij als “regeringstroepen” in het internationale televisienieuws. Ook kregen zij te horen dat de paramilitairen van UBISORT Copala willen uitmoorden. Men veronderstelt dat het dorp plaats moet maken voor intensieve landbouw met genetisch gemanipuleerde producten van Monsanto.

2 Reacties


Opmerkelijk citaat van Jyri Jaakkola, die vlak voor zijn vertrek naar Oaxaca werd gerïnteviewd (nu wel met de goede aanhalingstekens):
“”Als ik door mijn aanwezigheid kan voorkomen dat er geweld wordt gebruikt, zou dat de moeite waard zijn. Zoals Paolo Freire zei: “ de echte solidariteit is, dat je jezelf in de zelfde positie stelt als degene waarmee je solidair bent” - wat voor mij betekent dat ik mijn leven op een of andere manier op het spel moet zetten. Helaas zal ik nooit in de zelfde positie zal komen als de lokale activisten. Ik zal een vliegtuig ticket terug naar Finland nemen, en ook zal deze lichte huidskleur werken als een soort van beschermende kleur enz..””

zei: Jan Bervoets op 03/05/2010 om: 14:20u

De vijf verdwenen personen zijn inmiddels terecht. Ze waren de bossen ingevlucht en niet - zoals het bericht suggereerde - door de milities meegenomen.

zei: Jan Bervoets op 11/05/2010 om: 16:38u


Powered by Greymatter