Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

01/20/2010: "BURGERLIJKE ONGEHOORZAAMHEID"

Ongehoorzaam (35k image)

Breken met kadaverdiscipline als de wet dat verlangt? Ja ! ‘Bevel is bevel’? Neen ! Want er zijn zaken die onacceptabel zijn voor elk zelf- en weldenkend mens. Dus wie zich niet als politiek pion beschouwt, waarmee naar willekeur door ‘instanties’ kan worden geschoven, die komt in verzet, pleegt ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’ als het moet. Zijn er suggesties voorhanden op welke manier daar mee om te gaan?

Klik op meer.


Burgerlijke ongehoorzaamheid wordt regelmatig ingezet door degenen die willen opkomen voor hun rechten en voor die van anderen, die willen protesteren tegen niet te tolereren maatschappelijke situaties en die daarvoor geen gehoor vinden bij ‘bevoegde instanties’ (die zich voor hun onwil vaak verschuilen achter het gezegde dat ‘de wet het nu eenmaal zo wil’). Voorbeelden daarvan vindt men op deze site te over.

In Nederland is een traditie van ‘burgerlijke ongehoorzaamheid’ opgebouwd. Die gaat vooral in de richting van het geweldloze verzet. De Stichting voor actieve geweldloosheid (SVAG) levert daarvan een voorbeeld (zie de site: http://www.geweldloosactief.nl/organisatie.html ).

In Frankrijk bestaat ook een dergelijke traditie en de Fransman Xavier Renou, actief lid van diverse actiegroepen (zoals de ‘Désobéissants’, ‘Sortir du nucléaire’, ‘Génocide made in France’) heeft nu een handleiding voor het geweldloos actievoeren geschreven, getiteld “Beknopt handboek voor burgerlijke ongehoorzaamheid ten behoeve van hen die de wereld echt willen verbeteren”.

De doorgewinterde actievoerder vindt hierin geen nieuwe dingen. Renou heeft dit beperkte, ook naar omvang, handboek daarvoor ook niet geschreven. Zijn doel is geweest enige lijn te brengen in veel van wat de actievoerder zoal aan (organisatorische) obstakels tegenkomt en hoe die obstakels te omzeilen of te overwinnen.

Daarvoor begint hij bij het begin: het bespreken van het opzetten van een actie of een campagne. Want er zal eerst vergaderd moeten worden. Dat vergaderen moet niet eindeloos duren, waarbij in de volgende vergadering weer wordt overgedaan wat in de vorige vergadering al aan de orde is geweest... Hij geeft wat tips hoe dit te overwinnen, inclusief de tips om het effect van dominant gedrag van sommigen in zo’n vergadering te reduceren...

Waar hij evenmin omheen gaat, is de discussie over de vraag om welk type verzet het handelt: gewelddadig of geweldloos. Renou kiest om een principiële reden, aangevuld met praktische redenen, voor geweldloos verzet. De principiële reden is dat niet geldt, dat het doel de middelen heiligt. De middelen moeten het doel reeds in zich dragen, weerspiegelen (la fin est dans les moyens). Praktische redenen zijn dat de ‘overheid’ waar de actievoerders tegenover staan, zich veel gewelddadiger weet te manifesteren dan actievoerders ooit kunnen opbrengen en dat het publiek (de ‘publieke opinie’) zich afkeert van gewelddadige actie, terwijl men ook juist de publieke opinie positief wil beïnvloeden.

Nadat Renou besproken heeft hoe en waarom actie te voeren en zich uitgelaten heeft over ‘gewetensbezwaren’ en de verschillende vormen van ‘non coopération’, zet hij op een rijtje aan welk type voorbereidende handelingen men zeker moet denken. Dan volgt de bespreking van allerlei handige tips, zoals over coördinatie van het handelen en de veiligheid van de deelnemers tijdens een actie, waarbij de omgang met de politie niet door hem wordt vergeten.

Niet onbelangrijk is de aandacht die hij in dat geval besteedt aan de mogelijke repressie van het politieapparaat. Laat geen paniek uitbreken onder de deelnemers: bespreek van te voren wat er kan gebeuren, welke risico’s men loopt, wie die risico’s wel of niet bereid is te nemen.

Aan het eind van het handboek treft men nog een ‘checklist’ aan. In een bijlage verwerkt hij verder nog allerlei sites van organisaties en tijdschriften, die zich langs verschillende wegen met het actievoeren en het organiseren van burgerlijke ongehoorzaamheid in Frankrijk bezighouden. En dit alles doorspekt met vele voorbeelden en beeldmateriaal.

RENOU, Xavier, Petit manuel de désobéissance civile à l’usage de ceux qui veulent vraiment changer le monde, uitgegeven door Éditions Syllepse, Paris, 2009, 141 blz., prijs € 7.

4 Reacties


Handig boekje
Waar kan ik die vinden?

zei: Harry op 21/01/2010 om: 12:26u

Boeiend vooral om dat er ook een niet praktische kant aan zit namelijk wie durft zijn / haar nek
uit te steken ? Wie durft het risico van gevangenis te riskeren ?
als je wel een op deze site komt dan ken je wel voorbeelden. Joke bijvoorbeeld. Als geisoleerd individu zonder steun van een netwerk NEE zeggen dat vraagt moed overtuiging en politiek bewustzijn en is niet te
leren uit een boekje.
Het zijn er maar weinigen
die onder extreme omstandigheden daar toe instaat zijn.Ik moet die
" open deur toch maar even intrappen ".
Ook als compliment aan Joke.

zei: Academyartpromotion op 24/01/2010 om: 19:48u

Beste Harry,

Misschien dat Het Fort van Sjako het verkoopt. Ik heb het via de anarchistische boekhandel in Parijs:

Librairie du Monde libertaire
145, rue Amelot,
75011 Paris.

Je vindt hen ook op het net:

librairie-publico,com

zei: Thom op 29/01/2010 om: 12:16u

Bedankt Thom.
Ik zal het dan ook gaan aanschaffen

En allen op deze site nog een prettig weekend

smile smile smile

zei: Harry op 29/01/2010 om: 20:10u


Powered by Greymatter