Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

01/11/2010: "Stickers: tekens voor politieke strijd"

LUTTE (51k image)

De sociale en politieke strijd wordt gevoerd met uiteenlopende middelen: het debat, het geschrift (de ‘bladen’), de manifestatie, het doorbreken van het cordon, de site op internet enzovoort. Waar zal die strijd plaatsvinden, en hoe, en waarom? Het is ook de sticker in alle vormen, maten en kleuren, wel of niet zelfklevend, die daarover informatie verschaft, al decennia lang.

Klik op meer.


In een wel heel fraaie uitgave heeft de Franse docent toegepaste kunst, Zvonimir Novak, veertig jaar geschiedenis beschreven van de sticker. Novak heeft zijn vak gemaakt van ‘politieke grafiek’. Sinds 1978 is hij een verwoede verzamelaar van politieke stickers. In zijn boek getiteld ‘La lutte des signes, 40 ans d’autocollants politiques’ getuigt hij daarvan.

In feite presenteert het boek op een geïntegreerde wijze de veertigjarige geschiedenis van verschillende verschijnselen in Frankrijk:
1. de geschiedenis van een aantal linkse politieke bewegingen;
2. de geschiedenis van een aantal door links gedomineerde politieke thema’s;
3. de geschiedenis van de sticker binnen het kader van die politieke bewegingen en thema’s.

Hoewel ik weinig benul heb wat men precies op grafische scholen en op kunstacademies (als ze nog zo heten) leert en wat voor lesmateriaal daar wordt gebruikt, dit boek lijkt me een belangwekkende bijdrage te kunnen leveren aan de vorming van studenten.

De begeleidende tekst bij de wel getelde 678 stickers demonstreert bijvoorbeeld waarom de stickers van de trotskistische beweging stijf en portretloos zijn en waarom een teveel aan wisselend beeldmateriaal voor één thema (Bové for president) niet werkt. Tevens treft men in het boek enkele interviews aan van Novak met bekende Franse grafici, die hun sporen in diverse campagnes hebben verdiend en waarin de sticker een belangrijke rol vervulde.

De politieke stromingen die aan de orde komen zijn de volgende: de anarchisten en de libertaire, de trotskisten, de maoïsten, de alternatieven en de ecologisten, allerlei collectieven en politieke strijdorganisaties, de communisten, de socialisten. Tot slot behandelt Novak kort de perspectieven voor het gebruik van de sticker, mede in relatie tot de ‘waakzaamheid’ (op de hoede zijn voor de leugen), om nieuwe wegen voor het strickergebruik en de strickerkunst te openen.

De uitleg die Novak bij de gepresenteerde stickers geeft in de zin van ‘grafisch commentaar’, is zeer instructief. Dit maakt dat zelfs als men zich niet zo in ‘linkse kringen’ thuis voelt, er veel te leren en genieten valt.

Hier is natuurlijk wel voor het mooiste en het beste grafische werk gekozen. Hij had namelijk de keuze uit meer dan 20.000 modellen! Hij erkent dan ook met liefde voor zijn vak: ‘Notre choix s’est fait sur l’ampleur et la régularité de leur production, la qualité et l’originalité du graphisme’. En wat het mooie is, zegt hij, de sticker is het enige expressiemiddel waartoe de massamedia geen toegang hebben om dat in de vorm van een alleenrecht te beheersen.

NOVAK, Zvonimir, La lutte des signes, 40 ans d’autocollants politiques; uitgegeven door Les Éditions Libertaires, St-Georges d’Oléron, 2009; 203 blz., prijs € 30.


Powered by Greymatter