Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

12/02/2009: "Mijnheer de president, word anarchist!"

In Frankrijk is een fikse discussie ontstaan over het voornemen het graf van de filosoof Albert Camus (o.m. bekend van zijn De mens in opstand) te verplaatsen.
Lourmarin_Tombstone_Albert_Camus (37k image)
Grafzerk van Albert Camus

Ook in anarchistische kring in Frankrijk leeft dit thema.
Klik op meer voor een bijdrage van het Franse anarchistische forum Rouge et Noire (Zwart en Rood).

Open brief van Rouge et Noir aan N. Sarkozy, president van Frankrijk.

Deze zondag is het snertweer, dus heb ik me bezig gehouden met het zelfde werk als Onfray.
Met het volgende resultaat:
Mijnheer de President, ik schrijf u een brief, die u misschien zult lezen, als u tijd heeft (maar dat kan me in ieder geval geen moer schelen).

U heeft besloten de resten van het lijk van Mijnheer Albert Camus, die al bijna een half eeuw dood is, te eren door die over te brengen naar een tempel, die de Grieken en de Romeinen aan sommige van hun goden hadden gewijd, het Pantheon. Ik geef u absoluut geen ongelijk, zelfs al deel ik uw overtuigingen in de wederopstanding van de lijken en al verbaas ik mij erover dat u zich overgeeft aan die mystieke plechtigheid met zijn antieke riten, terwijl u juist met nadruk zegt dat we in de 21e eeuw te leven en niet in de 20e.

Nog minder wil ik bijdragen aan een redevoering, die u misschien wel overdreven retorisch zult vinden, over het werk van een schrijver die u nooit hebt gelezen want ik ken uw afkeer voor de filosofie en literatuur, en ook voor de leraren die daarin les geven, waarboven u altijd de pastoors en hun Bijbel stelt die volgens U de nationale identiteit vorm geeft.

Ik weet dat u een matige leerling bent gebleven, met name op dat gebied, en dat u altijd liever wilt debatteren met overvalwagens van de CRS, gummiknuppels en traangas, waarbij u zonder enigszins gas terug te nemen herhaalt: zero en nog eens zero tolerance.

Alle scholieren kunnen dit zich herinneren…

Ik zal me er dus voor waken, Mijnheer de President, om met u in debat te gaan, zoals ik u dat al meer expliciet bijwijze van inleiding heb laten weten. Ik geloof dat Albert Camus voor u vooral een versiersel is op de prijzentafel van de Nobelprijzen en dat uw besluit, die door veel mensen als onhandig wordt gezien, voortkomt uit een goede bedoeling, namelijk dat men een schrijver eert zoals men een militair eert: met vlaggen en trompetten.

Ik sta echter erop u erop te wijzen dat het verstofte lijk dat u in alle pracht en praal uw gekroonde tempel wil laten binnengaan alles is wat er is overgebleven van het lichaam van een man die, toen hij nog levend was, in het christendom “het dogma van het onrecht” (*) heeft gezien, en niet opgehouden heeft alle dogma’s te bestrijden, godsdienstige, politieke of economische.

Mijnheer de President, we moeten het u wel zeggen, aan de lijst van het Pantheon stelt u voor een anarchist toe te voegen en niet een van de minste!

Daarmee wil ik u helemaal geen verwijt maken, Mijnheer de President. Al verbaas ik mij dat juist u er zo over denkt, ik vind het ook heel erg plezierig, en als ik u daarover schrijf, is het om u aan te moedigen om in dezelfde weg te blijven doorgaan, want er zijn er in het kielzog van onze overleden kameraad Albert Camus veel die het zouden verdienen zich bij hem te scharen.

Daarom heb ik de eer een beroep te doen op uw hoge welwillendheid met een onvolledige lijst van verzoeken van anarchistische persoonlijkheden die het zouden verdienen uw aandacht te trekken:
Ik heb Sante Geronimo Caserio gekozen, geboren in Motta Visconti in Lombardije op 8 september 1873 en onder de guillotine gestorven in Lyon op 16 augustus 1894, om deze lijst te beginnen, want ik weet hoe dierbaar u Italië aan uw hart heeft gesloten. U moet weten, Mijnheer de President, dat uw hart, die van de President van de Republiek, hem ook zeer dierbaar was.()

Dan komt François Claudius Koënigstein dit Ravachol, de grote avonturier van het anarchisme “die op 14 oktober 1859 uit Saint-Chamond in de Loire is geboren en op 11 juli 1892 in Montbrison onder de guillotine is gestorven die ik u voorleg voor zijn volledige werk en in het bijzonder voor de standvastigheid waarmee hij zich lichaam en wijdde aan de verbetering van de rechterlijke instellingen..

En tenslotte de namen van enkele schrijvers, die weliswaar niet het geluk hadden de eerbetuigingen van de Nobelprijs te ontvangen, maar die Albert Camus hebben ingewijd in die compromisloze strijd tegen alle dogma's: Pierre-Joseph Proudhon, Michael Bakoenin, Peter Kropotkin, Élisée Réclus en heel veel anderen, ik zou de lijst ervan niet willen beperken.

Met mijn dank bij voorbaat, verzoek ik u Mijnheer de President kennis te nemen van mijn zeer eerbiedige en nochtans anarchistische groeten

Mijnheer de president, word anarchist!


Bijdrage van Anarced, in het Forum Rouge et Noir.
(http://cnt.ait.caen.free.fr/forum)


(*) „het christendom (en dat is zijn paradoxale grootheid) is het dogma van het onrecht. Het is het offer van de onschuldige en de aanvaarding van dat offer“Albert Camus. (noot van Anarced)

(
) Op 24 juni 1894 stak Caserio de toenmalige president van de Franse republiek Sadie Carnot tijdens een aanslag met een mes dood, waarvoor hij zelf werd veroordeeld met de dood door de guillotine (noot van de vertaler)

Vertaling: Jan Bervoets


Powered by Greymatter