Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

11/18/2009: "TARNAC: LEEG DOSSIER"

Leegte (61k image)

We leven in een tijd dat de angst voor het ‘terrorisme’ de angst voor een derde wereldoorlog vervangt. Meer dan ooit kunnen nu alle burgers worden aangezien voor mogelijke terroristen. De weg is vrij voor een surveillance van een ieder. In haar zoektocht naar verdachte individuen zal een rechercheapparaat uiteraard beginnen bij de ‘gebruikelijke verdachten’. Sinds de film ‘Casablanca’ (1942) is er dus niets veranderd (zie de slotscène: ‘round up the usual suspects’). Maar uiteindelijk zal het luiden: ‘Iedereen Coupat, iedereen coupable’.

Julien Coupat wordt door de Franse overheid gehouden voor de leider van een groepje jonge mensen, dat verdacht wordt van het plegen van sabotagedaden aan het spoorwegnet. In november 2008 werden zij met groot machts- en mediavertoon van bed gelicht, in het dorp Tarnac, en voor maanden vastgezet. Een affaire was geboren. Het is hier allemaal al eerder uit de doeken gedaan.

Nu, een jaar later zijn de betreffende jongeren, inclusief Coupat, nog steeds verdachten in deze zaak. Het satirische Franse weekblad Siné Hebdo (nr. 61, 4 november 2009) interviewde de advocaat van Julie Coupat. De kop boven het interview leert al waar het naar toe gaat: ‘Tarnac, een dossier vol leegte’.

Een van de vragen aan de betreffende advocaat, mr. Thierrey Lévy: ‘Dat zo’n affaire ontstaat, hoe is het mogelijk?’ Lévy daarop: ‘Het sturen van de angst is altijd een zaak van de politiek geweest. Ook democratieën ontsnappen niet aan die problematiek. Het is zo, dat vandaag de dag de angst voor een mondiaal terrorisme die voor een derde wereldoorlog vervangt. Dat idee heeft zich in alle sociale lagen verspreid, tot in de hoogste kringen van het bestuur. Dat levert op, dat zelfs democratieën bedreigd worden door totalitaire tendensen’.

Hier sluit bij aan wat ik uit het Franse dagblad Le Monde (van 13 november 2009) opdiep: de ‘videosurveillances’ in alle Franse steden zullen worden uitgebreid. De installatie van camera’s in de straten zal een kernelement van de veiligheidspolitiek van de regering vormen, zo heet het. Elk Parijs arrondissement krijgt gemiddeld 60 camera’s in 2010. Engeland is al voor gegaan. Een Brit wordt elke dag gemiddeld wel 300 keer gefilmd... Orwell, wordt maar wakker, het is allang ‘1984’ geweest.

Dit soort ‘surveillance’ is ook een van de punten die de Franse filosoof Alain Brossat behandelt in zijn boek getiteld ‘Tous Coupat, tous coupable’ (Iedereen Coupat, iedereen schuldig). Het boek bundelt vier teksten die sinds de affaire Tarnac al elders verschenen zijn dan wel als discussiestuk dienden.

Een onderwerp dat hij ook aankaart betreft een eveneens door anderen aan de orde gesteld vraagstuk: Tot welk punt accepteren wij dat het is toegestaan, met het onder de noemer van het ‘antiterrorisme’ brengen, om wie dan ook te beschuldigen van wat dan ook? Waar ligt de grens van de vrijheid van meningsuiting? Zijn de wetten die de ‘uitzonderingssituatie’ regelen onder het voorwendsel van ‘terrorismegevaar en veiligheid’ op den duur nog in overeenstemming met de democratie?

Met het laatste is een grote hobbel te nemen. Democratie? Hier is het woord gebruikt als een ‘zuiver idee’, maar ook Brossat weet dat men slechts kan spreken over de ‘reëel bestaande democratie’ zoals er werd gesproken over het ‘reëel bestaande socialisme’ van de toenmalige Oostbloklanden... Bovendien is het de vraag of we niet al een tijdje in een ‘permanente uitzonderingssituatie’ leven. In dat geval vraag ik mij af tevens of een uitzonderingssituatie die permanent duurt, nog wel een uitzonderingssituatie is...?

Verder is bij Brossat onder meer aan de orde het verschillende taalgebruik voor de beschrijving van een zelfde soort handelen. Voorbeeld. Terrorisme: de Hamas-beweging wordt daarvan beschuldigd vanwege de door haar gepleegde gewelddadigheden. Het Israëlische leger daarentegen voert ‘operaties’ uit overeenkomstig beoogde ‘missies’ en zij doet haar ‘plicht’.

Ander voorbeeld: een bezetting van een fabriek gaat vergezeld van ‘vernielingen’ en het levert een ‘schouwspel van geweld’ op. De ‘delokatiehandelingen’ (het overbrengen van de productielijn naar een lage lonen land) van de fabriekeigenaar vinden plaats op grond van ‘commerciële overwegingen’... Wat hier aan de orde wordt gesteld is de problematiek van de ‘definitiemacht’, al heel wat jaren onderwerp van studie.

Aldus bespreekt Brossat de ‘affaire Tarnac’ vanuit diverse optieken met sympathie voor de jongeren die door de Franse overheid nog steeds als verdachten worden aangemerkt, maar wel vanuit een leeg dossier.

BROSSAT, Alain, Tous Coupat, tous coupable, Le moralisme antiviolence, uitgegeven door : Nouvelles Éditions Lignes, 2009 ; 113 blz., prijs € 9.

Beeldmateriaal Siné Hebdo, nr. 61, 4 november 2009.

3 Reacties


We hebben hier als het ware ons eigen dossier over de zaak, onder andere het artikel van Agamben van 19 november 2008.

zei: Prul op 18/11/2009 om: 20:15u

Het meest uitgebreide framewerk om de uitvoerbare versie van een fluwelen handschoendictatuur met een ijzeren vuist daarin in te voeren, wordt in Nederland gecreëerd.

Als ik de dictatuur zou willen invoeren, en daar de fundamenten voor zou willen leggen zonder dat iedereen ertegen te hoop ging lopen, zou ik het bijna doen zoals nu gebeurt in ons meer dan zichtbaar gekapitaliseerde land.

zei: Hans Langbroek op 19/11/2009 om: 23:38u

Niet aleen in Frankrijk,maar ook in Nederland is er angst voor terrorisme. Wel vreemd dat juist in die landen geen terorristische daden worden gepleegd, maar vooral in landen waar Moslims leven en dat ook nog ongestuctureerd en ongeorganiseerd. Een daad uit frustratie bv door dat veel Moslimlanden door het westen bezet zijn of gecontroleerd worden
Maar angst geeft vleugels aan aan mensen , die de aarde wilen controleren en beheersen. Zij verdienen eraan en kunnen hun programma uitvoeren. De angstige bevolking richt zich niet tot die heersers, maar tot anderen, die aangewezen zijn door hen en gesteund worden door de media continu in beeld gebrachte incidenten en onwaarheden. Zo blijft de bevolking angstig en de heersers kunnen hun controlle verder uitbreiden, videocamera's, chips met gevens in paspoorten, medische databank, rekening rijden( gegevens van het kastje opslaan), controle over e-mails versturen en gebruik van zoekmachines op internet, vele controles aan de grens, etc.
Hun plan is om een chip( soort gele ster, gele halve maan) te ontwikkelen, die in de huid geplaatst kan worden en waarop alle belangrijke gegevens staan vermeld en via gps systeem te volgen is per sateliet.
Hopelijk komt er voortijdig massaal verzet daartegen

zei: Harry op 25/11/2009 om: 12:18u


Powered by Greymatter