Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

07/20/2008: "Arbei macht frei deel 11: ter observatie"

Er is iets krankzinnigs gebeurd. En dat is precies de juiste beschrijving. Ik ben namelijk overgeplaatst. Niet zmaar overgeplaatst. Nee, krankzinnig overgeplaatst.
"Ik ben toch niet gek?? ? ?Ik heb geen psychisch probleem, en ik heb nergens om gevraagd!"
Ze hebben mij geplaatst op de afdeling BZA. Bijzondere Zorg, in gebouw Romeo.

machine3 (6k image)
De machine, 3

Kl;ik op meer

De bewaker die mij hier bracht, vertelde desgevraagd dat het in overleg met de psycholoog was gebeurd en nam voetstoots aan dat ik deze psycholoog had gesproken. "Het is in elk geval voor een week, ter observatie".

Welaan; in het geheel heb ik geen psycholoog gesproken! Hier sta ik dan, in de deuropening van cel nr. 7 beneden, helemaal in de noordoosthoek (geloof ik) van gebouw Romeo, te verlangen van de bewaker dat hij me uitlegt wat de reden is, en te herhalen dat ik grote bezwaren heb tegen deze plaatsing.

Het kan haast niet anders of er ligt een heel andere motivatie aan deze plaatsing ten grondslag, namelijk de aanname dat ik onrust zal kunnen veroorzaken, en het gemak waarmee ik hier op een - individueel regime - (= afzondering) gezet zou kunnen worden, indien men dat wenst, want daar is deze afdeling ook voor: 'i.p.' heet dat.

De directeur van Nieuwersluis die mij in april voor paranoïde uitmaakte - terwijl direct daarop en in de weken daarna is gebleken dat er inderdaad met mijn post werd geknoeid; zo is zelfs advocatenpost verdwenen, een feit waarover een klacht nu bij de Nationale Ombudsman ligt, die directeur zal de afgelopen weken, in overleg met de spiedende bewakers van de inkomstenafdeling die ongetwijfeld - net als de vorige keer - in mijn persoonlijke bezittingen zullen hebben gesnuffeld, tot deze beslissing zijn gekomen om mij het stempel psychisch gestoord (o.i.d.) op te plakken om op die manier mijn schrijven, mijn tekeningen en mijn houding te depolitiseren.

Wat een doorzichtige truc, en hoe misselijk: ze durven de strijd niet aan. Ze hebben natuurlijk allang begrepen dat ik zal weigeren in een tweepersoonscel te gaan.
Hij wt het, de doortrapte staatsrat, dat ik herrie ga maken, dat ik doorprocedeer tot ik die schandalige dwang die met plaatsing in tweepersoonscellen gepaard gaat (nl. isolatie tot je het opgeeft te weigeren), heb uitgevochten. Daarin heeft de staat geen zin; geen zin in de advocaten die alles op alles zullen zetten, geen zin in support, publiciteit, geen zin in rumoer!

Mijn reputatie moet me via Kamp Zeist en Zwolle vooruit zijn gesneld en dit is dan het verdict: Je hebt bijzondere zorg nodig, moet geobserveerd worden. Wat een drogredenen om zo controle uit te kunnen oefenen!

Mensen, wat ben ik nijdig over de manier waarop ze de autoriteiten de strijd uit de weg willen gaan, en zij zijn nog wel in al hun macht, met al hun wapens en bevoegdheden, zoveel sterker dan ik. Ik heb enkel mijn wilskracht, mijn motivatie, mijn principes en inzicht als wapens, en die vrezen zij al.

Misschien moet ik er trots op zijn. Je kunt immers beter goed 'gek' zijn, dan braaf en 'normaal' volgens de standaarden van deze controlemaatschappij.
Maar ik voel me in een hoek geplaatst van waaruit ik eenvoudig met psychiatrische verklaringen en allerhande maatregelen onschadelijk kan worden gemaakt.

Het wachten is op de psycholoog: die heeft heel wat uit te leggen. En dan ga ik direct bezwaar maken tegen deze beslissing!

Groet,

Joke


Powered by Greymatter