Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

06/20/2008: "‘Leven’ in uitzetcentrum Zestienhoven – ooggetuigeverslagen van Janneke"

zestien (22k image)
uitzetcentrum Zestienhoven

Gedurende bijna twee jaar opende uitzetcentrum Zestienhoven zijn hekken en ontgrendelde zijn deuren voor een bezoekgroep. Elke donderdag schaarden gelovigen, humanisten, bezorgde burgers en een activiste zich rond de geestelijke verzorger, om voor en na de kerkdienst te kunnen praten met mensen zonder papieren in het laatste stadium van hun deportatieproces.

Janneke maakte deel uit van die bezoekgroep.

Gedurende bijna twee jaar opende uitzetcentrum Zestienhoven zijn hekken en ontgrendelde zijn deuren voor een bezoekgroep. Elke donderdag schaarden gelovigen, humanisten, bezorgde burgers en een activiste zich rond de geestelijke verzorger, om voor en na de kerkdienst te kunnen praten met mensen zonder papieren in het laatste stadium van hun deportatieproces.

Ik, Janneke, maakte deel uit van die bezoekgroep. Ik werd met de week bozer over wat ik allemaal zag en hoorde. Dat leidde tenslotte onvermijdelijke tot een uitbarsting, waarna ik ‘rapport’ kreeg van een bewaker en niet meer welkom was in het centrum.

Een paar weken later werd de hele bezoekgroep ‘uitgezet’. Dat gebeurde inmiddels bijna een jaar geleden, en ondanks beloften van de directeur is er nog steeds geen nieuwe bezoekgroep in Zestienhoven.

Ik heb maanden en maanden zitten popelen om te vertellen wat zich allemaal in die wrakkige loods met cellen afspeelt. Sommige mensen van de bezoekgroep deden verwoede pogingen toch nog binnen te komen - ik heb hen lange tijd het voordeel van de twijfel gegeven.

Inmiddels is het méér dan tijd om iedereen die het maar horen wil, te laten oordelen wat er waar is van al die niks-aan-de-hand-geen-structurele-misstanden-lulkoek die justitie vertelt over het ‘leven’ in Zestienhoven en andere vluchtelingenbajessen.

Of het waar is wat een afdelingshoofd zegt: “Veel mensen hier willen ook terug. Het gaat hier om uitgeprocedeerde mensen, die terug moeten naar hun land van herkomst. Het knopje is om. Ze berusten.” “Het aantal incidenten is bijzonder klein.”

Lees in mijn verslagen dat veel mensen níet berusten en níet rustig het vliegtuig in gaan. Integendeel!

Wat ik in Zestienhoven aantrof, waren getraumatiseerde, depressieve, bange en soms boze mannen, vrouwen en kinderen, bewaakt door mensen die vooral bezig waren met het handhaven van de ‘orde en rust binnen de instelling’.

Tot nu toe is er vrijwel niet één lid van een bezoekgroep bereid geweest om te vertellen wat hij/zij heeft meegemaakt. Daardoor kan justitie blijven ontkennen wat er zich binnen afspeelt, daardoor worden doorlopend misstanden in doofpotten gestopt.

En dat moet uit zijn!

De mensen in Zestienhoven, die me hun verhalen vertelden, zeiden altijd tegen me: “Vertel het aan iedereen! De mensen in Nederland moeten wéten hoe hier met ons omgesprongen wordt!” Hierbij dan…..

Lees mijn verslagen op:

"rotterdam-airport"

logo_16H_klein (53k image)




Powered by Greymatter