Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

06/05/2008: "Eigen veelplegers eerst!"

Albayrak blijft maar bezig. Meer dan Verdonk slaagt zij erin om mensen te criminaliseren, te vervolgen, op te sluiten.. Onlangs nog met succes 140 chinezen opgeborgen, de mogelijkheden verruimd om mensen ongewenst te verklaren en dan nu: de "illegale veelpleger".

Wie kan dáár nu moeite mee hebben?

bijlmerbajestoren (9k image)
Klik op meer

Iedereen heeft recht op een tweede kans. Dat is het uitgangspunt van iets wat ze resocialisering noemen. Nieuw is dat de ene mens meer recht heeft op een tweede kans dan de ander. Sterker nog: er zijn mensen die recht op geen enkele kans hebben, er zijn mensen die rechten hebben op tweede kansen, en er zijn er die eindeloos kansen blijven hebben, zonder dat hen ook maar een strobreed in de weg wordt gelegd.

Staatssecretaris Albayrak, Trots-op-Nederland-voortrekster Rita Verdonk, eens-minister-altijd minister-en-maakt-niet-uit-waar-minister Donner, en vele andere lieden die het Neerlands landschap met hun retoriek bevuilen, behoren tot die laatste groep: verantwoordelijk voor de Schipholbrand, doden in bajesboten of op de vlucht voor politie, talloze zelfmoorden en wanhoopsdaden ten spijt: kansen voor dit soort tuig zijn en blijven er legio.

De gemiddelde eens-een-junk-altijd-een-junk verslaafde landgenoot behoort tot de voorlaatste groep. Telkens weer opgesloten, opgelapt, en tijdelijk afgekickt omdat de strafwet het niet pikt dat mensen eenmaal begonnen te gebruiken altijd zullen blijven nodig hebben, wordt voor hen ten langen leste besloten dat de oplossing moet liggen in de zogenaamde ISD-maatregel (Inrichting voor Stelselmatige Daders): twee jaar gedwongen behandelen en dan maar hopen dat de maatschappij de mensen terugnemen wil.

Men noemt zoiets een ‘tweede kans’. Het is natuurlijk alles oplichterij want zolang drugsgebruik, drugsbezit en drugshandel blijvend selectief strafbaar worden gesteld teneinde de wapenindustrie en de regerende drugsbaronnen toch vooral blijvend te laten bijdragen aan de wereldwijde kapitalistisch economische orde, houd je mensen die de onbetaalbare drugs blijven gebruiken en dus daarvoor moeten stelen, oplichten, zich prostitueren enzovoorts… Maar toch, de meeste mensen denken daar niet aan, dus de ISD maatregel, als zoveelste onderdeel van het strafrechtsysteem, lijkt het ei van Columbus.

Ik noemde ook nog een eerste groep. Door Albayrak worden zij genoemd: “illegale veelplegers”. De grootste verdoemden der aarde! Hierheen gekomen ooit met de gedachte in dit land een leven op te bouwen, zijn ze bedrogen uitgekomen.

Er kwam een koppelingswet. Er kwamen nog meer onnoembare wetten. Er kwam een ID plicht wet. Er kwamen razzia’s op werkplekken, met hoge boetes voor uitbuitende bazen en opsluiting voor de werknemers, er kwamen razzia’s in huizen, er kwamen interventieteams, noodopvang werd opgeheven, medische zorg ontnomen. Er kwamen maatregelen en straffen en tenslotte riep de huidige staatssecretaris Albayrak dat al die mensen, eenmaal slachtoffer geworden en zich behelpend met tot crimineel verklaard gedrag, nu nóg sneller ongewenst kunnen worden verklaard, en nóg vaker en nóg sneller opgesloten en uitgezet kunnen worden, en verdomd!: als dát niet helpt, de nieuwste maatregel: Eigen Veelplegers Eerst.

Voor dezelfde ‘feiten’ waarvoor de ‘eigen’ veelpleger gedurende een ISD maatregel twee jaar lang ‘begeleid’ wordt om hem weer op het ‘rechte’ pad te krijgen, kan de ‘illegale’ veelpleger vanaf nu zonder ommezien voor twee jaar worden opgeborgen. Niks geen hulp, niks geen begeleiding, niks geen ‘resocialisatie’.

Albayrak is duidelijk: “Het is niet de bedoeling dat illegalen terugkeren in de samenleving".

Buiten beschouwing gelaten: de daaropvolgende ‘vreemdelingendetentie’ die ook al gauw een maandje of 18 mag duren, uitzetting of niet. Kortom: wéér is de man of vrouw die nooit papieren of kansen had, nooit een dak boven het hoofd, een droge en rustige plaats om te slapen, een eerlijke plek om te werken, nooit ook maar iets heeft gehad, zelfs niet eens een veilige thuishaven in welk land dan ook, wéér is die man of vrouw de boosdoener van alles. Niet het beleid.

We hebben het er zelf naar gemaakt dat kanslozen, papierlozen, telkens opnieuw opgesloten en psychisch gefolterde mensen almaar wanhopiger worden en ons confronteren met hun onmacht. Het beleid is er al vanaf eind jaren zeventig, toen ‘gastarbeiders' niet meer bruikbaar werden bevonden, op gericht om schapen te zoeken om zwart te maken, stokken te vinden om reeds gebeten honden mee te slaan, naar beneden te trappen omdat naar boven moeilijker gaat, kortom: te behouden wat ‘onze’ volksidentiteit is: die van handelaars, uitbuiters, wegwerpers, ego?sten, slavenhandelaars, kolonisten en meer van die in oranje gehulde dommeriken die denken dat slecht gedrag samenhangt met alles dat zij zichzelf niet toerekenen als eigenschap.

Albayraks beleid, de Neederlandse mentaliteit, de Europese gedachte: het is één grote massa vervuild grondwater van eigen bodem dat gaandeweg de grond onder onze voeten, die stinkt naar racisme en nationalisme, tot een glibberig pad maakt waarover we steeds dreigen uit te glijden. We boffen dat we nog kunnen lopen over de hoofden van al die waardeloze mensen die in die modderpoel reeds lang kopje onder zijn gegaan. Ze stikken er haast in, maar wij houden ons staande en halen opgelucht adem. Daarvoor danken wij Albayrak, Verdonk, en al hun voorgangers: Gelukkig hebben wij, De Nederlanders, nog altijd vele streepjes voor, hoe rot we ook zijn!

Joke Kaviaar


Powered by Greymatter