Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/04/2008: "Hoog tijd om Balkenende ontbloot te interviewen"

Twee berichten die samenkomen op de Dam, 4 mei iets na acht uur 's avonds.

250px-Friday_Mosque_in_Herat,_Afghanistan (14k image)
Een blik op Herat

Klik op meer

Staatssecretaris Bussemakers opa kwam al na een week oorlog in toenmalig Nederlands-Indië om. Haar vader werd vernederd en mishandeld in door de Japanners gedreven kampen (andere bezetters, zelfde land). We moesten vooral blijven denken aan de Nederlanders die betrokken zijn bij vredesoperaties, zei mevrouw Bussemaker. Moesten we nu juist wel of juist niet aan dit bericht denken?

Talibaan ‘te lang’ naakt in kou gezet

Nederlandse militairen hebben drie gevangenen in Uruzgan op 17 januari 2007 naakt in regen en kou laten staan.

Een jurist op Kamp Holland heeft daarna ingegrepen omdat hij vond dat een van hen te lang buiten stond. Bij deze gevangene werd „verhoogde hartslag” geconstateerd, aldus een onderzoeksrapport. De „mogelijke onregelmatigheden” zorgden voor consternatie op het ministerie van Defensie, dat het onderzoek instelde.

Dat blijkt uit stukken die NRC Handelsblad op grond van de Wet openbaarheid bestuur in bezit heeft. Na het incident zijn de regels, de standard operation procedures (SOP’s), aangepast. De situatie „heeft niet geleid tot ziekte of tot levensgevaar voor de detainee”, schreef de toenmalige commandant der strijdkrachten Dick Berlijn in een brief aan de minister van Defensie naar aanleiding van het incident. „Het mogelijk marginale voordeel [...] bij het ontbloot interviewen lijkt niet in verhouding te staan tot het fysieke ongemak (koude) en de psychische druk (schaamte en culturele gevoeligheid) die de detainee ondervindt.”

Voordat Berlijn zijn brief schreef, meldde de directeur Operatiën: „Op 17 januari is geen sprake geweest van marteling, onoorbare praktijken of misstanden, maar slechts van een onacceptabele situatie die vervolgens in de kiem werd gesmoord.”

De behandeling van gevangenen door Nederlandse militairen ligt gevoelig, na berichten in de Volkskrant in 2006 dat medewerkers van de Militaire Inlichtingen- en Veiligheidsdienst bij ondervragingen in Irak in 2003 gedetineerden zouden hebben gemarteld. Een onderzoekscommissie stelde vast dat van marteling geen sprake was, maar dat er wel regels waren overtreden tijdens het verhoor.

Een voormalig bewaker van Kamp Holland zegt dat er een tekort aan bewakers is waardoor hij te lange diensten zou hebben gedraaid, zo blijkt uit zijn verklaring in zijn strafdossier. In hetzelfde dossier noemt een leidinggevende de opleiding voor de bewaarders „te kort en oppervlakkig”.

- Tot zover dit bericht van NRC-Handelsblad van voor het weekeinde. Let op de fijngekozen woorden interviewen en detainee, gebruikt door iemand met de feestelijke achternaam Berlijn.

En toen sprak Bahar Azizi, afkomstig uit de Perzische stad Herat die door de lotgevallen van de geschiedenis in Afghanistan ligt. Na heel wat asielzoekerscentra te hebben afgereisd mag haar familie zowaar hier wonen. Als vluchtelinge uit een land dat al dertig jaar vredesoperaties mag ondergaan mocht zij spreken op de Dam. Een gedicht dat zeker mede over Afghaanse verzetsstrijders zou kunnen gaan.

In mijn hart

In mijn en ieder hart
Nooit begreep ik
Je kwam nooit
Nooit terug
Als druppels water
Druppels bloed
Neerkomend op de
Bloemen
Onze bloemen
Ons leven
Verplicht
Trots en dapper
Als een ridder ging je
Nooit begreep ik
Je kwam nooit
Nooit terug
In elke glimlach
Zie ik je terug
In elke traan
Zie ik je weggaan
Wij allen vrij
Als vliegende vogels
Niet vergeten
Nooit vergeten
In mijn en ieder hart
Vandaag
Denk ik aan jou
Net als gister vandaag was
En morgen vandaag wordt
Nu begrijp ik het
Je bent nooit weg geweest
Altijd hier
Altijd vrij
Wij allen vrij
Als vliegende vogels.


Powered by Greymatter