Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/02/2008: "Bericht van Nieuwersluis"

Als je in de bajes van Nieuwersluis zit, en iets te veel om je heen kijkt, schrijft en vragen stelt, kun je maar beter voorbereid zijn op een flinke portie intimidatie, zo bleek tijdens een verblijf aldaar gedurende acht dagen.
Ik zat daar voor boetes (vanwege acties bij o.a. de bajesboten). Een nog volgende dertig dagen wegens het weigeren van een werkstraf (vanwege blokkades van Schiphol Oost) dreigde er achteraan geplakt te worden.

echogebouw (114k image)
Gebouw Echo
Klik op meer

Mazzel, ze hebben die dertig dagen nog niet zien staan, ik ben dus (voor korte tijd waarschijnlijk, namelijk tot het volgende arrestatiebevel er ligt) vrij. Ik voorzag, indien ik langer in N'sluis was gebleven, dat ik nog wel met fors meer gelazer en intimidatie te maken zou hebben gehad.

Wat is er gebeurd?

Er is allereerst een forse inbreuk op mijn privacy gepleegd. De tweede dag in Nieuwersluis was mij gezegd dat ik "niet naar de hekken moet kijken". Kennelijk was mijn trage pas langs de hekken, lopend van de medische dienst naar de afdeling, niet in goede aarde gevallen.
Ook vragen over de aanwezigheid van Group 4 Securicor bewakers op het terrein van Nieuwersluis, nieuwsgierige blikken naar een verbouwing die gaande was in hetzelfde gebouw als waar ik zat, zullen de directeur van Nieuwersluis niet zijn bevallen.

Ze moeten me al dagenlang in de gaten hebben gehouden. Toen de directeur vrijdag kwam, kort na 17 uur, met drie man gevolg waaronder een potige man in burger en twee 'gewone' bewakers, bleek dat ze in de dagen ervoor, waarschijnlijk terwijl ik op de luchtplaats was, stiekem, achter mijn rug, zonder iets mede te delen, in mijn aantekeningen hebben zitten lezen en neuzen.

De directeur zei dat hij een rapport had dat ik tekeningen van hekken had, van beveiliging, van een dji bus, namen van bedrijven die afdeling P.A. aan het verbouwen zijn (ik zat in P.B.) e.d. en dat hij nu mijn blocnote zou afnemen.

Ik begon direct met protesteren, dat ik bezwaar maakte, dat dit alles privé was waarin ze hadden zitten neuzen, dat ik niets vrijwillig af zou staan. De directeur daarop kwam met een preek "het is hier een bajes, weet u, dat mogen wij doen,"

Hij zei dat ik geen toestemming hoefde te geven om het in te nemen, "Ik neem het gewoon af," Daarop eiste ik daar een bewijs van inbeslagname van, hetgeen hij niet zei te zullen geven, want "Ik ben de directeur, dan gaat u maar in beklag". Daarop zei ik dat ik voor een beklag toch ook een bewijs zou nodig hebben van hetgeen waartegen ik in beklag ging.

Daarop begon de directeur in mijn bijzijn te bladeren, trof schetsen van mijn uitzicht aan. Ik merkte spottend op: "Wereldschokkend, he? Ziet u hekken?", hij begon te lezen en ik protesteerde dat het privé was, hij keek verder, bladerde er doorheen, "u schrijft veel," - "Ja, ik
ben schrijfster,"; terwijl ik bleef protesteren en legde het uiteindelijk weg en zei dat ik 'die dingen' allemaal niet mocht opschrijven.

Regelrechte intimidatie. Allereerst zal de directeur aanvankelijk gedacht hebben dat hij zo met mijn schrijfblok de cel kon uitlopen, en vervolgens gehoopt hebben dat ik niets meer zou durven op te schrijven.

Uiteindelijk is de directeur zonder iets mee te nemen vertrokken met zijn handlangers.

Ik heb de directeur in een brief van vier kantjes op sarcastische wijze fel van repliek gediend, in het kort even samengevat beschuldig ik hem en de Nederlandse staat onder andere van het bezigen van praktijken van een totalitaire staat, en laat hem weten dat ik wil dat hij en zijn handlangers het laten om te snuffelen en te lezen in mijn schrijfblok.

De brief is uiteraard cc naar mijn advocaat gegaan.

quebecgebouw (131k image)
Gebouw Quebec

Ervanuitgaande dat die dertig dagen er achteraan zouden komen, heb ik nog een gesprek aangevraagd met de maandcommissaris van de commissie van toezicht. Daar komt het nu niet meer van. Voorts heb ik een kopie van de directeur verlangd van het rapport in kwestie. Allicht wilde ik wel in beklag, maar lezende in de penitentiaire beginselen wet zie ik dat men in
beklag kan tegen een beslissing van of namens de directeur. Nu is het punt hiermee dat er geen beslissing is genomen, er is alleen gehandeld, op intimiderende wijze.

Ik weet dus niet wat hier verder mee aan te vangen op dit moment.

Verder valt nog te vermelden dat er op die afdeling vijf tweepersoonscellen waren, die zijn net zo groot/klein als een eenpersoonscel. Ook in andere afdelingen zijn steeds meer tweepersoonscellen. Plaatsing in een tweepersoonscel gebeurt in Nederland sinds een aantal jaren onder dwang. Dit keer werd ik daarmee niet geconfronteerd, omdat ik maar acht dagen had. Dat zal de volgende keer, als ik dertig dagen moet, echter wel anders zijn.
In Zwolle werd ik vorig jaar in de iso gegooid toen ik weigerde in een tweepersoonscel te gaan zitten.

Verder valt over Nieuwersluis te melden dat het er erg repressief is in de zin van allerhande regeltjes over de lulligste dingen, waar ze erg bovenop zitten. Zo mag je niet rennen op de luchtplaats, elkaar geen dingen geven (bijv. als ik brood over had mocht een ander die te weinig had dat niet hebben, en als je wel probeert iemand iets te geven, maar dan stiekem, en ze vermoeden iets gezien te hebben, willen ze dat je je zakken leeg maakt, en als je dat weigert is het dus ook meteen terug cel in), enz. enz.

Gesprek met een bewaakster aan de deur:
"U mag dat brood niet aan haar geven,"
"Zij heeft honger en ik heb brood over,"
"Het mag niet,"
"Wat moet ik dan met het brood dat ik over heb?"
"Weggooien."
"Waarom?"
"Zo zijn de regels,"
"Dus regels zijn regels?"
"Ja,"
"En befehl ist befehl,"
"Zo ver wil ik niet gaan!"
"Dat doet u wel. Dit is befehl ist befehl."

Tot zover, bedankt allen die brieven en kaarten hebben gestuurd!!

Groet, Joke Kaviaar


Powered by Greymatter