Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

04/02/2008: "Bijeenkomst Anarchistische Federatie krijgt vervolg met Pinksterlanddagen"

Tijdens de eerste bijeenkomst van de Federatie van Nederlandssprekende Anarchisten (i.o.) die op 22 maart plaatsvond in Amsterdam is besloten de discussie voort te zetten tijdens de Pinksterlanddagen in Appelscha (9-12 mei).
Avlag1 (9k image)
Klik op meer voor een verslag van de eerste bijeenkomst.

Verslag bijeenkomst NFA-IAF i.o. Ė 22 maart 2008, Amsterdam

Aanwezig: een vijftal mensen van de Anarchist Federation uit Engeland en acht personen uit Nederland
Reacties op de oproep voor de bijeenkomst: er waren 11 reacties uit NL en B van mensen die niet konden komen, maar graag op de hoogte willen blijven.

Het programma begint even na 11:00 uur. Henk licht het programma van de dag toe en maakt duidelijk dat het primaire doel van de bijeenkomst is om op termijn een specifieke anarchistische organisatie op te richten in het Nederlands taalgebied. Een organisatie die het libertaire gedachtegoed uitdraagt en die een ideologisch houvast wil bieden aan mensen die in opstand komen.

Er volgt een uitgebreid kennismakingsrondje. Bonnie en Nick komen uit Londen en zijn al lange tijd actief, ze hebben de Anarchist Federation (AF), de federatie voor het Engelssprekende taalgebied (Groot-BrittanniŽ en Ierland) mede opgericht. Nick groeide op in Toulouse (F) en raakte daar al vertrouwd met het anarchisme. Bonnie was oorspronkelijk actief binnen de Socialist Workers Party en maakte in de jaren zeventig de overstap naar een anarchistische organisatie. De AF heeft zijn wortels in een aantal kleinere anarchistische organisaties, die actief waren in de jaren zeventig van de vorige eeuw. De stichters waren geÔnspireerd door de rijke anarchistische traditie op het continent, vooral Frankrijk.

Bonnie is thans (de eerste vrouwelijke) internationaal secretaris van de Internationale van Anarchistische Federaties, tot het komende IAF-congres in juli (Carrera, ItaliŽ). Claire en Vee komen uit Nottingham, en Mike uit Bristol.

De Britse gasten leveren een positieve bijdrage. Uit hun verhaal blijkt dat ze op hun heel bewuste manier bezig zijn met anarchisme en dat het niet beperkt blijft tot een theoretisch verhaal. Ze beschrijven de grote klassentegenstellingen in de Britse maatschappij en dat zij die willen bestrijden met wat volgens hen de beste methoden zijn uit het verleden en uit het buitenland. Namelijk met de anarchistische principes van een anarchistisch communistische organisatie, gebaseerd op klassenstrijd en de sociaal anarchistische traditie.

Bonnie vertelt uitgebreid over de activiteiten van de AF en de IAF. Het centrale programmapunt van de beginselen van de AF, zoals bij alle anarchistische organisaties, is de erkenning van de noodzaak om een eind te brengen aan zowel het kapitalisme (in al haar vormen) als de staat, die nooit gebruikt kan worden als een vehikel om de samenleving te veranderen. Verder meent de AF dat deze doelen alleen door een sociale revolutie tot stand kunnen komen, waarbij de werkende klasse zichzelf organiseert om ideologisch en fysiek het systeem omver te werpen.

Hun definitie van de werkende klasse is breed, het feit weerspiegelend dat kapitalisme grote veranderingen heeft ondergaan. Bonnie: ďEen sociale revolutie kan er alleen komen als resultaat van de wil van de overgrote meerderheid van de bevolking, waaronder kantoor- en winkelbedienden, werknemers in de publieke sector, de baanlozen, huisvrouwen/-mannen, kinderen en gepensioneerden, alsmede de traditionele arbeiders in de industrie. Anarchisme gaat over individuen die veranderen als onderdeel van een algehele sociale strijd. Het gaat niet over individuen die hun levensstijl veranderen en hopen dat het kapitalisme zal weggaan. Ook fetisheren we geen geweld, omdat we erkennen dat het gebruik van geweld nieuwe hiŽrarchieŽn kan veroorzaken. De revolutie zal komen met niet-militaire middelen, als we onze kracht door een reeks van sociale, economische, politieke en culturele vormen van verzet ontwikkelen. Het is met dit doel dat we werken. Niettemin, beseffen we dat geweld onvermijdelijk is en daarom verwerpen we pacifisme als een beginselpunt.Ē

De AF hecht veel waarde aan het belang van internationalisme. In 2004 sloten ze zich officieel aan bij de Internationale tijdens het Congres in 2004, nadat ze enige jaren niet-officiŽle deelnemers waren. De AF voelde dat het nodig was om hun theoretische steun voor internationalisme in praktijk te brengen en besloot lid te worden van de IAF/IFA omdat de federaties waar het uit bestaat in overeenstemming zijn met de politieke perspectieven van de AF. Dat betekent niet dat elke federatie precies dezelfde politieke structuur of organisatiestructuur heeft, maar ze zijn het allemaal eens over de basisprincipes zoals die vermeld staan in het Associatieve Pact. Volgens Bonnie zijn er drie belangrijke manieren van de IAF die helpen bijdragen aan de opbouw van een effectieve internationale anarchistische beweging: internationale solidariteit, het delen van praktijkervaringen en informatie, en het ontwikkelen van ideeŽn.

Bonnie en Nick vertellen met overgave over hun jarenlange contacten en ervaringen met Bulgaarse anarchisten. Voor de communistische machtsovername kende Bulgarije een relatief grote anarchistische beweging. Nu is er weer veel belangstelling van jongeren die van hun grootouders horen hoe zij het anarchisme in de praktijk brachten.

Terwijl de onderlinge verhoudingen tussen Bulgarije, Griekenland en Turkije niet zo goed zijn, zijn de verhoudingen tussen de anarchisten uit die landen opperbest. Binnenkort houden ze een gezamenlijke bijeenkomst.

Ook in Zuid-Amerikaanse landen zoeken anarchisten naar samenwerking. Op dit moment reist ďMiguelĒ een jaar lang rond in Zuid-Amerika, op bezoek bij lokale anarchistische organisaties.

Zoals gemeld zijn er nogal wat verschillen per taalgebied-federatie. Elke federatie is autonoom en kan zelf bepalen wat voor koers zij willen varen. De Iberische federatie leunt bijvoorbeeld vooral op de Spaanse syndicalistische vakbond CNT. De AF is uitgesproken anarcho-communistisch. Ze zijn niet tegen syndicalisme, maar wel tegen reformisme. En zij vinden dat syndicalisten zich vaak laten verleiden tot reformisme, en dat de syndicalistische strijd te beperkt is (tot de werkvloer).

De punten die gepland waren voor het middagprogramma worden uitgesteld tot de eerstvolgende bijeenkomst in Appelscha. Die agendapunten hebben betrekking op de formele oprichting van een Federatie van Nederlandssprekende Anarchisten: de vastlegging van Ďonzeí doelen en beginselen, Ďonzeí strategie en Ďonsí plan van aanpak.

We hebben afgesproken om een vervolg te geven aan deze bijeenkomst. Die zal plaatsvinden tijdens de Pinksterlanddagen in Appelscha en worden voorbereid door de aanwezige (Nederlandstalige) deelnemers van deze bijeenkomst. Deelnemers die lid zijn van de Vrije Bond staan positief tegenover het idee zich als anarchisten te organiseren.

Het staat vast dat we de Federatie van Nederlandssprekende Anarchisten willen gaan opbouwen naar een formele en specifieke organisatie. Het staat iedereen vrij om zich hierbij aan te sluiten.

Contactadres: fedna@xs4all.nl

1 Reactie


*Waarom geen federatie voor nederlandstalige anarchisten? *
*Bijdrage van De Nar aan een discussie die niet gevoerd werd*

Beste,
Graag laten wij jullie weten dat we niet zullen ingaan op jullie
uitnodiging. Nog liever leggen we jullie uit waarom. We doen deze
moeite graag omdat we menen dat deze discussie enorm belangrijk is en
steeds opnieuw de kop opsteekt binnen de anti-autoritaire beweging
(denk maar aan de discussie tussen Malatesta en Makhno).
In de uitnodiging die we toegestuurd kregen, wordt op geen enkel
moment beargumenteerd waarom de oprichting van een federatie zich op
dit ogenblik opdringt, noch wordt er uitgelegd wat de doelstellingen
van een dergelijke federatie zouden kunnen zijn. Wij betwijfelen ten
zeerste of deze fundamentele vragen een afdoend antwoord zullen
krijgen tijdens het debat hierover (uitgetrokken tijd 15 ŗ 30 min!).
We stellen vast dat de initiatiefnemers deze voorafgaande kwestie voor
zichzelf uitgeklaard hebben en niet meer ter discussie willen stellen
op de dag zelf. Het rigide programma sluit een discussie ten gronde
bij voorbaat uit. We leggen uit waarom dit ons niet echt verbaast.

Deze voorafgaande vraag is voor ons fundamenteel: een initiatief dat
de communicatie tussen verschillende individuen en groepen wil
versterken ťn tegelijkertijd de eigenheid van die individuen en
groepen in ere houdt, lijkt ons lovenswaardig. We denken echter niet
dat de oprichting van een permanente organisatie hiertoe het geijkte
middel is. We worden in deze overtuiging gestaafd door zowel onze
persoonlijke als de historische ervaringen van de anti-autoritaire
beweging. Een syntheseorganisatie (een overkoepelende structuur, met
een program, basisprincipes, congressen, secretariaten e.d.) heeft
zonder uitzondering de neiging om in de eerste plaats zichzelf in
stand te houden. De uitbouw van de organisatie (werving van leden en
financieŽn, uitwerking van de basisprincipes, uitbouw van
infrastructuur...) krijgt de bovenhand op het doel waartoe ze in het
leven werd geroepen (de verspreiding van de anti-autoritaire opstand,
of niet?). Bijgevolg worden ook alle individuen en groepen die ze
overkoepelt, ingelijfd in het onderhouden van deze logge structuur,
die zichzelf enkel met cijfers voedt (ledenaantallen, geld in het
laadje etc.). De energie van deze groepen en individuen wordt volledig
geÔnvesteerd in de federatie en hun politieke posities en acties
worden volledig in het keurslijf van de basisprincipes gedrongen. Op
straffe van... uitsluiting? sancties? vingerwijzingen?
Naast deze zelfonderhoudende activiteit ontwikkelen dergelijke
organisaties met verdachte ijver nog een andere activiteit: het wikken
en wegen van alles en iedereen die zich niet in haar ledenbestand
bevindt en zich toch anarchist noemt. De FA in Frankrijk mag als
voorbeeld dienen: hun congresssen zijn doorgaans publieke inquisities
waarop elk ideeŽngoed dat tegen de federatiestructuur ijvert, afgedaan
wordt als infiltratie, provocatie e.d. De federatie houdt niet enkel
zichzelf, maar ook de rechtvaardiging van zichzelf in stand.

Wat staat hier dan tegenover? Als anarchistische individuen staan wij
weigerachtig tegenover elke organisatievorm die boven ons uitstijgt;
ongeacht of ze de naam staat, vakbond, maatschappij of federatie
draagt. Wij verbinden ons met anderen om onze kracht te vergroten,
maar van zodra deze verbinding ons niet meer dient, onze kracht niet
meer doet toenemen, maar verzwakt of opslorpt, breken we haar op en
zoeken naar nieuwe, krachtigere of meer aangepaste formaties.
Daarbij behouden we onze eigen specifieke nadrukken en voorkeuren wat
betreft strategieŽn en
ideeŽn. We kunnen ons verenigen met individuen en groepen (tientallen,
honderden, duizenden) rond een bepaald thema, maar het thema, de
gedeelde interesse brengt ons samen, niet de vereniging zelf. En als
de gezamenlijke kracht die we uit deze vereniging geput hebben wegebt,
verdwijnt ook de vereniging, heeft ze opgehouden nuttig te zijn.

Tegenover de organisatie van onze vijanden (de dwingelanden
allerhande) stellen wij NIET een gelijkaardige organisatievorm, een
afgezwakte, "basisdemocratische" kopie die, uiteindelijk, ten aanzien
van haar samenstellende delen (leden) noodzakelijkerwijs ook een instrument
van dwang zal worden. We proberen ons liever (met vallen en opstaan)
te verenigen op de enige basis die ons verenigbaar lijkt met de
anarchistische "ethiek": de vrije vereniging.

Bij wijze van afsluiting zouden we alle groepen en individuen die zich
toch verleid zouden voelen door de idee van een federatie een kale
reis willen toewensen... en geen teleurstelling, maar de moed en de
kracht om door te gaan en de strijd niet uit handen te geven...Aan
niemand of niets!

De Nar

ps. een laatste argument, onder de gordel weliswaar..., de meeste
federaties gaan al snel ten onder aan hun eigen overgewicht, of aan de
weerbarstigheid van hun leden.

zei: de Nar op 25/04/2008 om: 14:19u


Powered by Greymatter