Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

02/10/2008: "Strijdbare lawaaidemonstratie bij bajesboot Rotterdam"

Zo'n zeventig actievoerders kwamen vandaag in Rotterdam hun ongenoegen uiten over de dood van de Algerijnse man Karim, die vorige week stierf op de bajesboot Bibby Stockholm. AAGUdemo (18k image)
Door veel lawaai te maken werd solidariteit betuigd met de illegalen die er gevangen worden gehouden. De politie hield zich rustig, er werden geen arrestaties verricht.
Klik op meer.

Hieronder volgt het verslag van de groep die de actie organiseerde, namelijk de Anarchistische Anti-Deportatie Groep Utrecht (AAGU).

Er waren veel mensen op de oproep afgekomen die vier dagen tevoren was begonnen te verspreiden en die was gedaan met als directe aanleiding de dood van de Algerijnse Karim. Die hebben ze daar in de nacht van 2 op 3 februari laten creperen terwijl hij aan een hartaanval doodging. Zijn celgenoten stonden er machteloos bij, trachtten bewakers hulp te laten inroepen, maar nee. Overgeleverd aan hun nonchalance waren ze en hulp kwam niet.

Verbazingwekkend? Nee. Het is het gevolg van de stelselmatige veronachtzaming van de levens van mensen zonder papieren, van het ontkennen van hun rechten, de stelselmatige opsluiting die zo goedkoop mogelijk moet, om zo snel mogelijk te deporteren. Mensen worden er gek, ziek, ontmenselijkt. Vogelvrij zijn degenen die geillegaliseerd nog rondlopen, bang voor razzia's. Ook buiten de deportatiecentra vallen slachtoffers.

Nu, een week na de dood van Karim, waren tussen de naar schatting 50 en 70 mensen gekomen met fluitjes, potten, pannen, een trompet, een accordeon, sirenes en vooral veel luide kelen die schreeuwden "geen man, geen vrouw, geen mens is illegaal", "liberte pour les sans papiers", "no borders no nations stop deportations". Er werd gejoeld en geschreeuwd en gerammeld. Al snel slaagde een groep mensen erin om een bedrijventerrein op te komen waardoor het mogelijk werd om aan de overkant van de boot te staan, recht tegenover de Bibby dus. (NB. de Reno, dat zijn de voorste twee witte boten, is NIET meer in gebruik). Snel werd het toegangshek achter hen gesloten, maar onder het hek door kropen nog meer mensen het terrein op.

We konden de reacties vanuit de boot duidelijk horen en zien, veel gebons, we zagen lichten uit en weer aan gaan, mensen zwaaien, het moet daarbinnen een oorverdovend lawaai zijn geweest. Intussen was ook een groep aan de kadekant, ter hoogte van de parkeerplaats gekomen. Alles ging anders voor de dienders die er klaar stonden en die dachten de boel onder controle te kunnen krijgen. De demo bleef niet netjes achter de linten, nee, die ging nu ook langs het grotendeels over de weg gesloten hek recht tegenover de boot staan lawaaimaken. Nu werden de mensen in de Bibby Stockholm van twee kanten bereikt, het geluid galmde tegen de gebouwen en over het water en ging aan een stuk door.

En terwijl de in redelijk grote getale op de aankondiging afgekomen persmensen hun beelden maakten en opnames maakten, het langzaamaan ging schemeren en donker werd, ging de demo door. De uniformknechten keken toe, af en toe reed er security rond, een arrestantenbus kwam en vertrok weer en verderop stond de ME klaar te wachten of er misschien een aanleiding zou komen om mensen in te rekenen. Op een afdakje bij de douane tegenover de ingang van de boten, die ook al menigmaal werd geblokkeerd, stonden smerissen hun eigen beeldopnamen van de demonstranten te maken.

De demo ging door en door, onophoudelijk, hekken en palen werden tot instrument van de demonstratie en in de boot sprongen ze op en neer en zwaaiden en hoorden we kreten en "thank you". Tenslotte, om half zeven, na anderhalf uur vertrok de groep vanaf het bedrijven terrein, bijna een schermutseling met een opgefokt agentje, maar daar bleef het bij. De demo sloot tot zeven uur af aan de kade, recht tegenover de Bibby Stockholm, met ongeduldige smerissen in haar kielzog die steeds kwamen zeggen dat het ondertussen maar eens klaar moest zijn en dat er niet zo aan de hekken getrokken moest worden.

In de avond klonk nog de accordeon, een minuut stilte voor Karim, het roepen vanuit de boot "Freedom! We want freedom" en we zouden hebben gewild dat we hen hun freedom hadden kunnen geven. "We'll be back" riepen we tot slot en we denken ook dat dit gaat gebeuren. De vraag is alleen wanneer. Freedom! Freedom! scandeerden we en langzaam, eigenlijk met tegenzin, werd de demo op deze wijze na twee uur afgesloten.

Laat deze demo het begin zijn van een herleving van de strijd tegen de egoistische immigratiepolitiek van Nederland, Fort Europa, het rijke westen, de kolonialistische economieen die de arme landen maar blijven leegzuigen, hun vluchtelingen maar blijven criminaliseren, opsluiten en deporteren, laat dit wakker schudden, blijvend, want Karim was en is niet het enige slachtoffer.

Albayrak, die de taken van Verdonk heeft overgenomen, is geen haar beter dan haar voorgangster. Dat is maar schijn: Zolang meer detentiecentra worden bijgebouwd, nieuwgebouwd en uitgebreid, Kamp Zeist, Schiphol Oost, Zestienhoven, de Zaanse bajesboten, de bajesboot in Dordt, de grote bajes in Alphen aan den Rijn, enzoverder, zolang komen we terug.

Vluchten heeft een reden, vrijheid van beweging voor iedereen, gelijke verdeling van welvaart!

We blijven rammelen aan de poorten...

Anarchistische Anti-deportatie Groep

1 Reactie


Foto's: http://www.indymedia.nl/nl/2008/02/50120.shtml

zei: Arend op 11/02/2008 om: 22:12u


Powered by Greymatter