Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/20/2007: "Wir wurden immer freier"

De Duitse Herfst is dertig jaar geleden en Pieter Herman Bakker Schut - die zich ooit nog garant stelde voor de uitgave van de RAF Texte, samen met uitgever Van Gennep - is een week geleden overleden. We kunnen het niet onopgemerkt voorbij laten gaan en tegelijk...

raftexte (26k image)

Klik op meer

De RAF, de Rote Armee Fraktion, is door menigeen gemakshalve anarchistisch genoemd - vanwege het uitgedragen gewapende geweld, moet ik veronderstellen. Een fractie (van de breed veronderstelde linkse beweging) die zich naar het rode leger noemde, die kon niet anarchistisch zijn en was het ook niet. Daarnaast is de identificatie van geweld en anarchisme nu precies wat de meeste anarchisten tegen de borst stuit.
Tegelijk was het moeilijk indertijd de verklaarde staasvijanden ook echt af te vallen. En er waren zogenaamde gewapendestrijdadepten in de anarchistische beweging die klaarblijkelijk contact onderhielden met de RAF. Ik heb het hieronder afgebeelde boek vanmiddag even ingezien in de boekhandel en met licht bonzend hart het register ogeslagen. Het zou dicht bij kunnen komen, in ieder geval bij mensen die mij ooit dichtbij waren. Zucht van verlichiting. En er valt dus nog iets te schrijven - maar nu niet. (En ik vind vijfentwintig euro even te veel op het ogenblik voor dit boek).

Je hoefde zelf helemaal niets te voelen voor zoiets als gewapende strijd en er niets mee te maken willen hebben om toch bijna te struikelen over sympathisanten die soms nogal wat verder gingen dan enkel sympathiseren. Naast laakbaar (wat onderscheidt je van de staat met je gewapende geweld? hoe ziet die mooie maatschappij waarnaar je streeft er dan eigenlijk uit?) was het ook nogal naief - guerrillatraining in Zuid-Jemen en meteen even langs in Tel Aviv om een kijkje te nemen?
In een merkwaardige pose gefotografeerd draagt een van de naievelingen van toen (toch nog goed terechtgekomen, in "onze kringen") haar naïviteit van toen nog steeds uit. De leringen van Marx bij de Rode Jeugd bestonden klaarblijkelijk niet uit het berekenen van uitbuitingsgraden en de geaggregeerde tendentieel dalende winstvoet (differentiaalrekenen vereist) - ik zal u eerlijk doen weten dat ik mij daar wèl mee beziggehoiuden heb als libertair marxist, en ik heb er geen spijt of schaamte over -, het klonk toch meer als: zij arm en wij niet en het is een schande (en zeker, dat is ook zo - maar helpt leren schieten in Zuid-Jemen dan? tegenwerping in de geest van destijds: hielp wat jij deed dan? en nu weet ik het antwoord zeker: altijd meer.)

Het is dertig jaar geleden dat prominente gevangenen van de RAF in de gevangenis van Stammheim dood werden aangetroffen. Zelfmoord, was en is de verklaring. Je hoeft niet eens sympathisant te zijn om aan die zelfmoord te twijfelen - en zeker aan de onvermijdelijkheid ervan. De dood van de gevangenen betekende tevens een soort doodvonnis voor de ontvoerde werkgeversbaas Schleyer, die als onderpand moest dienen voor de vrijlating van de - inmiddels dode - RAF-leden.
Er kwam ook een vliegtuigkaping aan te pas, die eindigde in Mogadishu met de bestorming van het vliegtuig. De Duitse Herfst.

RAF125 (10k image)

Aan het begin van het zesde lustrumjaar van al deze gebeurtenissen overleed de Nederlandse RAF-advocaat P.H. Bakker Schut.
Het Nederlands Dagblad over hem:
Het politieke karakter van zijn optreden raakte in de loop van de decennia minder op de voorgrond. Maar hij nam niets terug van zijn eerdere standpunten over de RAF en het optreden van de Duitse overheid. Daarom noemt Duitslandkundige Jacco Pekelder Bakker Schut in zijn donderdag verschenen Sympathie voor de RAF een 'medestrijder'. De algemeen aanvaarde these dat de topmensen van de RAF in 1976 en 1977 zelfmoord pleegden, deelde hij niet. ,,Daar was absoluut geen sprake van.'' Volgens hem was en bleef het moord door en in opdracht van de staat.

De verdediging van Volkert van der Graaf, op 6 mei 2002 de nadrukkelijk politiek gemotiveerde moordenaar van Pim Fortuyn, weigerde hij echter. Het verdedigen van politieke terroristen en drugscriminelen lag voor hem in het verlengde van elkaar. ,,Bij de RAF-verdachten kon ik sympathie opbrengen voor hun ideologische gedachtegoed. De daden die mijn cliŽnten pleegden waren iets anders. Maar bij mijn huidige cliŽnten heb ik ook niets tegen de daden, de drugssmokkel zelf. Die lokt de staat immers uit doordat de overheid de handel illegaal heeft gemaakt. Ze accepteert op alle gebieden kapitalistische wetten met uitzondering van dit terrein. Dat is wel erg kras'', zei hij daarover.

[Ik heb dit deel van het bericht even overgenomen omdat het opmerkelijk is en deze krant zijn stukken niet online bewaart].

Nog een uitlui van PHBS. Zoals gezegd, de overledene heeft (deels) de uitgave van de in Duitsland verboden en dus in Nederland door Duitsers veelgevraagde RAFtexte op zich genomen destijds. Voor de zekerheid: de afgebeelde uitgave is uit bedaardere tijden en is door een reguliere uitgeverij verzorgd.

5 Reacties


Beste Prul

De door jou genoemde uitgave "RAF Texte" van uitgeverij ID Archiv is NOOIT verboden geweest in Duitsland. Wij hebben dat als boekhandel altijd in Duitsland besteld en het is daar tot op de dag van vandaag nog steeds bestelbaar via met het Nederlandse Centraal Boekhuis vergelijkbare Duitse grossiers. Er zijn natuurlijke vele andere boeken van/over de RAF (en aanverwante organisaties, zoals Bewegung 2. Juni, Revolutionšre Zellen en Rote Zora) wel verboden geweest. Een van de bekendste gevallen (in Nederland) was het midden jaren tachtig door RVF/Knipselkrant `secretaris-generaal' Paul Moussault uitgegeven boek "Widerstand heisst Angriff". Overigens is het best mogelijk dat Bakker-Schut met een financiele bijdrage de door Prul genoemde uitgave mogelijk heeft gemaakt, maar daar is ons verder niets van bekend.

groeten, Fort van Sjakoo

zei: Sjakoo op 21/10/2007 om: 12:14u

Terwijl jullie dit commentaar tikten heb ik net het laatste zinnetje aangebracht, want ik besefte dat het verwarrend was. De betrokken uitgave was in een felrode band en kostte ongeveer vijftig gulden - dat was veel indertijd. Ik heb het over een kleine dertig jaar geleden - de begintijd van Sjakoo die ik zeer intensief heb meegemaakt (ja, de jaren tikken aan).

zei: Prul op 21/10/2007 om: 12:28u

Jakko Pekelder,heeft vanuit z'n luie stoel en met arrogantie als jong kuikentje arrogante kritiek op de RAF.Wat doet hijzelf? Gebruik maken van zijn geldnetwerk,zich laten gebruiken door een uitgever en opstomen en ten koste van de RAF carriere maken.Risikoloos geschrijf,daar zijn er duizenden van.

zei: Erik Evenblij op 24/10/2007 om: 15:31u

Risikoloos schrijvertje,die de heersende normen en waarden verdedigt.Z'n geldnetwerk zal z'n euro's wel vermeerderen m'n z'n algemeenheden.Vanuit z'n luie stoel niks doen.We komen hem over zoveel jaar wel tgen bij een of ander ministerie.

zei: erikevenblij op 24/10/2007 om: 15:57u

Nog een kleine aanvulling op Prul. Voor de verboden RAF: Texte die hij bedoelt gaat het vast en zeker om de uitgave die op de Duitse Wikipedia wordt beschreven. Zie: hier.

zei: Sjakoo op 25/10/2007 om: 10:38u


Powered by Greymatter