Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

09/12/2007: "Politiespion Anna getuigt in Green Scare-zaak tegen Eric McDavid"

Deze week is in de VS de rechtszaak begonnen tegen Eric McDavid die verdacht wordt van ecoterrorisme.
Anna005 (7k image)
Anna die naar eigen zeggen altijd stonk
Vandaag moest politiespion Anna getuigen. Door haar toedoen kwam deze zaak, een van de meest prominente in de reeks vervolgingen van milieu- en dierenactivisten die tot de Green Scare gerekend worden, aan het rollen.
Klik op meer.

Eric McDavid, Lauren Weiner en Zachary Jenson werden gearresteerd op 13 januari 2006. De arrestaties vloeiden rechtstreeks voort uit het optreden van een infiltrante die voor de FBI werkte en zich voordeed als Anna Davies. Anna werkte volgens de Amerikaanse staat in totaal aan 12 ‘anarchistische zaken’.

Vandaag deed Anna haar verhaal voor de rechtbank. Haar echte identiteit werd niet publiekelijk bekend gemaakt maar is zowel bij de rechter als bij de advocaat van de verdachte bekend. Ze vertelde op zakelijke toon dat ze al op 17-jarige leeftijd werd gerekruteerd door de FBI. In de herfst van 2003 had ze voor een schoolproject in ‘grunge’ kleren deelgenomen aan de protesten tegen een internationale vrijhandelsbijeenkomst. Na afloop presenteerde ze in een verslag haar bevindingen aan de klas. Via via kwam dit bij de FBI in Miami terecht en die rekruteerden haar om de ‘anarchistische beweging’ te infiltreren. Ze moest dan rapporteren over alle criminele en gewelddadige activiteiten die ze zag tijdens allerlei bijeenkomsten en demonstraties. Ze was zoals ze voor de rechter beweerde ‘geïntrigeerd’ door deze beweging en haar manifestaties.

Anna mocht echter geen leidersrol vervullen, nooit voorstellen doen en mocht slechts informatie geven als haar daar om werd gevraagd, zo getuigde ze. Haar contacten met de FBI onderhield ze vooral via mobiele telefoons.

Tussen januari 2004 en januari 2006 betaalde de FBI haar 31.000 dollar voor haar verradersrol terwijl ze daarnaast 35.000 dollar kreeg voor onkosten. Ze reisde namelijk de hele VS door om alle protesten en bijeenkomsten te kunnen bijwonen. Daarbij droeg ze ‘de smerigste en meest stinkende kleding’ die ze kon vinden en verfde haar haar in alle kleuren van de regenboog. Make-up of sieraden droeg ze nooit.

Haar eerste opdracht was een G8-bijeenkomst in Georgia in 2004. Anna demonstreerde daarna bij de Democratic National Convention in Boston en later bij de Republican National Convention in New York.

Ze ontmoette Eric McDavidtijdens een anarchistische conferentie in de zomer van 2004 in Des Moines, Iowa. Belangrijk onderwerp was het ‘delen van ervaringen over hoe politiespionnen te ontdekken’! Ze vond het nodig om tijdens de zitting over Eric op te merken dat hij ‘op dat moment inconsequent was’.

De thans 29-jarige McDavid wordt er van verdacht om bezittingen te willen beschadigen en te vernietigen waaronder overheidsfaciliteiten met behulp van explosieven en brandstichting. Veronderstelde doelen waren ondermeer een genetisch bomenlab van de U.S. Forest Service in Placerville en de Nimbus Dam (waarvan beweerd wordt dat Anna zelf met dit plan kwam).

Anna getuigde dat McDavid plannen had om een reeks van bomaanslagen in de VS te plegen gericht tegen veronderstelde vijanden van het milieu. De acties zouden uit naam van het Earth Liberation Front (ELF) worden gepleegd. De FBI beschouwt het ELF als een terroristische beweging.

Anna beweerde nu dat McDavid haar uitnodigde om del te nemen aan zijn plannen samen met de toen 19-jarige Zachary Jenson (bekend uit het demonstratiecircuit) en de destijds 18-jarige Lauren Weiner, een studente van de kunstacademie van Philadelphia. De grote vraag is echter of het zó is gegaan gezien verschillende berichten dat Anna zelf haar stempel op het geheel heeft gedrukt.

Anna droeg op haar lichaam een recorder, reed in een auto met opnameapparatuur (video en audio) en woonde met het drietal in Dutch Flat, Californië, in een woning die door de FBI geprepareerd was met video- en audio-opnameapparatuur voordat ze er gingen wonen. Ze nam uren materiaal op met gesprekken over mogelijke doelen om bomaanslagen te plegen, recepten voor zelf te maken explosieven (wat nimmer is gebeurd dan wel is gelukt!) en het bemachtigen van spullen om de bommen te maken.

Jenson en Weiner hebben zich inmiddels schuldig verklaard voor hun aandeel in de zaak. Van hen wordt verwacht dat ze tegen Eric McDavid zullen getuigen in ruil voor strafvermindering.

Op 12 januari 2006 viel er in haar auto een opnameapparaat uit haar dashboard. Het werd opgepakt door McDavid die er verwonderd naar keek. Ze pakte het apparaat echter uit zijn handen terwijl ze zich beklaagde over de staat van haar auto. Ze vond het vooral spannend omdat Eric haar ooit zou hebben gezegd dat hij haar zou doden met een jachtmes dat hij altijd bij zich droeg als zou blijken dat ze een politiespion zou zijn.

Later werd de auto aangehouden door een verkeersagent. De stress voor Anna sloeg verder toe nadat ze woorden met Lauren kreeg en het gevoel kreeg als een buitenstaander behandeld te worden. Daarop stapte ze naar de FBI-ploeg die het onderkomen van de activisten in de gaten hield en gaf ze aan er mee te willen stoppen. De volgende dag werd het drietal gearresteerd.

Anderen hebben echter beweerd dat de stress van Anna mede werd bepaald omdat het met de aanslagen van de groep allemaal niet opschoot. De vraag is dan ook wat er werkelijk van de beschuldigingen waar gemaakt kan worden en wat Anna allemaal zelf in werking heeft gezet.

Bron: Sacbee.com

5 Reacties


Die mevrouw stonk zeker, maar vooral op een manier die zij niet noemt. En zonder overleg via de cellular phone heb ik wat correcties aangebracht, mede met dank aan x.

zei: Prul op 13/09/2007 om: 13:32u

de Beweging van de jaren 80 is stukgemaakt door paranoia te zaaien over interne spionage. Is er nu een richtlijn voor het herkennen van ageten?

zei: abe lincoln op 13/09/2007 om: 17:07u

Dank aan degenen die zich textueel bekommeren!

En wat betreft die richtlijnen over informanten/infiltranten zou ik op grond van mijn eigen ervaring willen zeggen:

Wees alert voor nieuwkomers die niet duidelijk kunnen aangeven waarom ze deel willen uitmaken van jouw groep/ activiteit in kwestie.
Probeer altijd referenties te krijgen en benader deze mensen ook.

Wees ook alert op mensen die je wel kent maar die opeens een plotselinge belangstelling hebben voor zaken waar ze zich nooit mee bemoeiden.

Zorg er voor dat alle functies waar namenlijsten, contactennetwerken e.d. een rol spelen (secretariaat) in handen zijn van betrouwbare kameraden. Voorkom dat mensen waar twijfels over bestaan in posities terecht komen dat zij anderen schade kunnen toebrengen.

Deel gevoelige informatie nooit met mensen die je niet voor de 100% vertrouwt. Doe nooit risicovolle acties met mensen die je niet voor 100% vertrouwt.

Wantrouw degenen die pleiten voor heftige gewelddadige acties en zeggen daartoe ook de benodigde spullen te kunnen leveren. Dit zijn altijd provocateurs die voor de politie werken.

Bedenk dat degenen die voor de politie gaan werken vaak chantabel zijn (verslaafd, open staan van boetes/gevangenisstraf, geld nodig hebben) en op dat zwakke punt ook geronseld worden.

En wantrouw degenen die zeggen in te gaan op de avances van de AIVD-agenten om zelf informatie te kunnen lospeuteren. In praktijk blijkt dat nooit te lukken terwijl zij wel degelijk de informatie aan de politie leveren die de politie graag wil hebben (namenlijsten bv.).

zei: Arend op 13/09/2007 om: 17:47u

Op het bovenstaande valt het een en ander af te dingen.

"Wees alert voor nieuwkomers die niet duidelijk kunnen aangeven waarom ze deel willen uitmaken van jouw groep/ activiteit in kwestie."

Uiteraard is niet iedereen altijd even goed aangelegd als het gaat om de mondelinge onderbouwing of motivatie. Waarom ben jij ooit als anarchist actief geworden en niet bijvoorbeeld als liberaal of mensenrechtenactivist, etcetera? Aan de andere kant kun je ook makkelijk een verhaaltje in elkaar draaien en afraffelen waarmee je dit soort vragen kunt pareren.

"Probeer altijd referenties te krijgen en benader deze mensen ook."

Daar is in het verleden ook vaak het nodige bij misgegaan. Sommige mensen vinden het vaak ook interessant om te laten weten dat ze 'in de gaten worden gehouden' en gaan dan anderen verdacht lopen maken, zonder dat daar werkelijk een grond voor is. Inderdaad: bij verdenking voldoende checken en niet met slappe verhalen mensen in een hoek zetten.

"Wantrouw degenen die pleiten voor heftige gewelddadige acties en zeggen daartoe ook de benodigde spullen te kunnen leveren. Dit zijn altijd provocateurs die voor de politie werken."

Dat is dus heel vaak zo, maar lang niet altijd. Je kunt je ook voorstellen dat mensen bijv. in jeugdige overmoed zulke voorstellen doen. Pas dus wederom op dat je niet mensen ten onrechte beschuldigd.

"Bedenk dat degenen die voor de politie gaan werken vaak chantabel zijn (verslaafd, open staan van boetes/gevangenisstraf, geld nodig hebben) en op dat zwakke punt ook geronseld worden."

Klopt, maar betekent dat, dat je zulke mensen allemaal maar moet uitsluiten uit je structuren?

"En wantrouw degenen die zeggen in te gaan op de avances van de AIVD-agenten om zelf informatie te kunnen lospeuteren. In praktijk blijkt dat nooit te lukken terwijl zij wel degelijk de informatie aan de politie leveren die de politie graag wil hebben (namenlijsten bv.)."

Dit is inderdaad heel glad ijs, maar het is ook niet waar dat dit nooit is gelukt. Het vergt wel de benodigde voorbereidingen en je moet behoorlijk stevig in de schoenen staan.
Ik was altijd het meest onder de indruk van de Nijmeegse resultaten op dit vlak, waarbij uiteindelijk een hele PID-afdeling totaal ontregeld raakte door de onthullingen.

Waar ik me in de loop der jaren het meest aan gestoord heb, zijn de valse verdenkingen en kulverhalen die soms over mensen werden rondgestrooid - denk aan de zogenaamde 'Petra-affaire' aan het begin van de jaren negentig in Amsterdam. Voor een groot deel schijnt dat gebaseerd te zijn op mensen die zichzelf interessant wilden maken door zich een staatsgevaarlijk imago aan te meten.
Ook ken ik nog wel de sfeer in Amsterdam, waarbij je als onbekende in kraakkroegen binnenkwam en meteen scheef werd aangekeken. Je zag de hoofden omdraaien, kijken en weer terugkeren naar de alcoholische versnaperingen en je wist wat ze dachten: "Daar heb je weer een smerisinformant". De paranoia voor infiltranten doet een beweging uiteindelijk meer kwaad dan wat dan ook, omdat alles en iedereen totaal in zichzelf gesloten raakt.

Volgens mij is het belangrijkste: blijf een open en aansprekende beweging, waarbij mensen zich relatief makkelijk kunnen aansluiten.
Maar: doe riskante, zwaardere acties alleen met mensen die je al langer kent en inmiddels vertrouwt.
En: deel informatie alleen op een 'need-to-know-basis'. Stel dus paal en perk aan sterke kroegverhalen en dergelijke.

Om maar zo wat gedachten toe te voegen...

zei: ahum op 13/09/2007 om: 22:03u

"Adopting a discipline of secrecy may at some times and places be
useful, but it is a choice that needs careful thought, especially when
we consider that it is often not necessary even in police states. The
most recent manifestation of covertness as an organizational style in
the U.S. has been, among global justice activists, "security culture."
Security culture hurts the movement in several ways.

One result of security culture is withholding trust. To win, movements
need to expand. To expand, activists need to trust - themselves, each
other, and the people they reach out to. When trustlessness is
institutionalized, the movement can't recruit well outside its own
circle. Who might be an agent, who might betray us, who cannot relied
on? The wariness is toxic because activists feed each other's fear."

(Auszug aus "Globalize Liberation", Herausgegeben von David Solnit, City
Light Books, SF 2004)

zei: Citaat op 15/09/2007 om: 21:30u


Powered by Greymatter