Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

08/25/2007: "Maand van de Revolutie in Eurodusnie"

In september staat het programma bij Eurodusnie in Leiden in het teken van de revolutie. Aan de hand van twaalf documentaires, lezingen, maar ook met kunst, spektakel en debat wordt stil gestaan bij ervaringen uit het verleden, mogelijkheden in het heden en kansen voor de toekomst.
MaandvandeRevolutie (28k image)
Klik op meer voor het programma.


PROGRAMMA MAAND VAN DE REVOLUTIE IN LEIDEN

Zaterdag 1 september
live muziek
The Bips (punk, NL) & Clitoscratch (ska, F)
Aanvang: 21.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

“Fuck the future, we are living in the past!” staat er op de website van The Bips te lezen. De meeste hedendaagse punkhelden doen een uurtje stoer op een podium, drinken wat, rijden eventueel in een busje naar huis, maar daarna begint de gewone werkweek weer en zijn ze in hun kloffie bij hun baas te bewonderen. De haren weer netjes gekamd. The Bips-bandleden zijn overal in het Nijmeegse voor iedereen waarneembaar. Niks acteren, alles echt. Duidelijke taal, echte emoties, dag en nacht,...altijd.

Clitoscratch is een negenmans formatie uit Frankrijk, een perfecte feestband om de Maand van de Revolutie en het nieuwe seizoen van de Linkse Kerk mee te beginnen. Clitoscratch speelt rauwe, upbeat ska en krijgt gegarandeerd alle voetjes van de vloer.


Donderdag 6 september
Documentaire: Cuban Story
Aanvang: 20.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Cuba 1959 / Victor Pahlen / 50 minuten / Engels gesproken
Filmmaker Victor Pahlen trok eind jaren vijftig mee met de Cubaanse revolutionairen Fidel Castro en Che Guevara. Van dorp tot stad werd Cuba bevrijd van de door de Verenigde Staten in het zadel gehouden dictator Batista. De verteller in dit imposant tijdsdocument is niemand minder dan Errol Flynn, een van de vroege sterren van het witte doek.

Pahlen en Flynn waren in Havana toen de revolutie om zich heen greep. In plaats van het hazenpad te kiezen, trokken ze de bergen in om zich aan te sluiten bij de guerrillero's. De documentaire werd om nog onopgehelderde redenen destijds nooit vertoond. Het is Pahlens' dochter Kyra die bij toeval op de mastertapes stuitte en dit meesterwerk alsnog onder de aandacht bracht van het grote publiek.


Vrijdag 7 september
Lezing: “De vergissing van Troelstra” (Ron Blom)
aanvang: 20:30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Na de Eerste Wereldoorlog werd Nederland geteisterd door een economische crisis, met bittere armoede en massa-werkloosheid. In Rusland hadden de bolsjewieken de macht gegrepen, en in Duitsland werden arbeiders- en soldatenraden opgericht. Pieter Jelles Troelstra, leider van de sociaaldemocratische SDAP, meende dat ook Nederland rijp was voor een socialistische omwenteling, en riep in november 1918 de revolutie uit. Het draaide uit op een jammerlijke mislukking, die veel politici echter wel overtuigde van de noodzaak tot sociale hervormingen.

Vanavond vertelt historicus en activist Ron Blom over Nederlands eerste en enige socialistische revolutiepoging.

Ron Blom promoveerde in 2004 op het proefschrift “Niet voor God en niet voor het Vaderland. Linkse soldaten, matrozen en hun organisaties tijdens de mobilisatie van ‘14-’18”.


Zaterdag 8 september
Film: La Commune (deel 1)
Aanvang: 20.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Peter Watkins draaide "La Commune" in de studio's van Armand Gatti in Montreuil met meer dan tweehonderd acteurs, waarvan slechts een klein deel beroeps waren. Trouw aan zijn verhaalstijl werkt hij in een vorm van documentaire die levend, opwindend en tragisch is. We schrijven 1871, het jaar dat de kleine man in Parijs voor de vierde maal die eeuw deelneemt aan een revolutie. De film opent met een scène waarin we de plaats van het gebeuren te zien krijgen na de laatste scène terwijl de maker ons informeert dat de film werd opgenomen in dertien dagen en evenveel scènes. Vervolgens stellen de acteurs één voor één hun personage voor. We bevinden ons tegelijk in maart 1871 en in het heden. "We vragen u de dag van 18 maart 1871 in te beelden", wordt er eigenlijk bedoeld. Hierdoor wordt de kijker gedurende de hele film gewezen op zijn rol van kijker en de kritische blik die daarmee samenhangt. "Ik hoop dat deze film een leermiddel kan zijn om de conventies van televisie en film ter discussie te stellen. Hetzelfde geldt voor de teksten, de tussentitels, en de ongebruikelijke lengte die eveneens dienen om de mechanismen van de audiovisuele media uit de dagen", aldus Watkins.

De bekommernis om een zo groot mogelijke nauwkeurigheid maakt dit filmproject hoogst ambitieus met als thema's de stem van het volk, het ontstaan van deze stem en de democratie aan de vooravond van de 20ste eeuw. Het moeilijke samengaan van discours en praktijk, vergissingen en persoonlijke conflicten wordt niet verborgen. Het is een politiek werk dat oproept tot collectief initiatief, reflectie en actie; een langspeelfilm die het heeft over de stem van het volk, macht en tegenkracht. Met verschillende parallellen aan onze tijd: het racisme, de plaats en rol van de vrouw, onevenwichtig verdeelde rijkdom, globalisering, censuur en het falende onderwijs... La Commune duurt 345 minuten. (deel 1, deel 2 volgt morgen)


Zondag 9 september
Film: La Commune (deel 2)
Aanvang: 20.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Peter Watkins draaide "La Commune" in de studio's van Armand Gatti in Montreuil met meer dan tweehonderd acteurs, waarvan slechts een klein deel beroeps waren. Trouw aan zijn verhaalstijl werkt hij in een vorm van documentaire die levend, opwindend en tragisch is. We schrijven 1871, het jaar dat de kleine man in Parijs voor de vierde maal die eeuw deelneemt aan een revolutie. De film opent met een scène waarin we de plaats van het gebeuren te zien krijgen na de laatste scène terwijl de maker ons informeert dat de film werd opgenomen in dertien dagen en evenveel scènes. Vervolgens stellen de acteurs één voor één hun personage voor. We bevinden ons tegelijk in maart 1871 en in het heden. "We vragen u de dag van 18 maart 1871 in te beelden", wordt er eigenlijk bedoeld. Hierdoor wordt de kijker gedurende de hele film gewezen op zijn rol van kijker en de kritische blik die daarmee samenhangt. "Ik hoop dat deze film een leermiddel kan zijn om de conventies van televisie en film ter discussie te stellen. Hetzelfde geldt voor de teksten, de tussentitels, en de ongebruikelijke lengte die eveneens dienen om de mechanismen van de audiovisuele media uit de dagen", aldus Watkins.

De bekommernis om een zo groot mogelijke nauwkeurigheid maakt dit filmproject hoogst ambitieus met als thema's de stem van het volk, het ontstaan van deze stem en de democratie aan de vooravond van de 20ste eeuw. Het moeilijke samengaan van discours en praktijk, vergissingen en persoonlijke conflicten wordt niet verborgen. Het is een politiek werk dat oproept tot collectief initiatief, reflectie en actie; een langspeelfilm die het heeft over de stem van het volk, macht en tegenkracht. Met verschillende parallellen aan onze tijd: het racisme, de plaats en rol van de vrouw, onevenwichtig verdeelde rijkdom, globalisering, censuur en het falende onderwijs.


Donderdag 13 september
Speelfilm: Oktober (inleiding: Stella Grillia)
Aanvang: 20.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

USSR 1927 / Eisenstein & Aleksandrov / 103 minuten / Engels ondertiteld
De speelfilm Oktyabr (Oktober) van regisseurs Sergei Eisenstein en Grigori Aleksandrov werd gemaakt naar aanleiding van de de tiende verjaardag van de Oktoberrevolutie van 1917 en draaide onder directe controle van Stalin. Toen Eisenstein tijdens een bezoek aan de Verenigde Staten langer wegbleef dan aanvankelijk de bedoeling was geweest, verdacht Stalin hem van desertie en heimelijke contacten met Lev Trotski, de vroegere bondgenoot van Stalin die inmiddels was verheven tot staatsvijand nummer één.

In later jaren zijn zowel de beelden van Trotski als die van Stalin verwijderd, afhankelijk van het regime. De acteur die Lenin portretteert lijkt zo echt, dat veel tv-documentaires beelden uit deze film laten doorgaan voor 'journaalbeelden'. De massa-scène van de bestorming van het Winterpaleis kwam tot stand met de hulp van 11.000 figuranten. Door het enorme stroomverbruik tijdens de opnames kwam een groot gedeelte van Sint-Petersburg zonder elektriciteit te zitten. 'Oktober' is een absoluut hoogtepunt van de vroege Sovjet-cinema.

De film wordt ingeleid door Stella Grillia, verbonden is aan het Griekse meta-communistische 'New Left Current' en tevens werkzaam bij Eurodusnie.


Vrijdag 14 september
Revolutionaire quiz
Aanvang: 21.30
Plaats: Linkse kerk, Hooglandsekerkgracht 4, 2312 HT Leiden

Na de succesvolle politieke quiz van januari dit jaar, organiseert Eurodusnie vanavond een quiz die aansluit bij het thema van deze maand. Alle vragen hebben betrekking op revoluties, opstanden, volksoplopen en politieke rellen. Zowel teams als individuen kunnen deelnemen aan deze quiz, die zal bestaan uit drie rondes van tien vragen, en waarmee wederom schitterende prijzen te verdienen zijn. Aik Kramer zal opnieuw de quiz presenteren, en een deskundige jury zal aanwezig zijn om de antwoorden te beoordelen. Aanmelden uiterlijk op de avond zelf om 21:00, maar liefst eerder bij davideurodusnie.nl.


Zaterdag 15 september
Revolutionair Open Podium
Aanvang: 20.30
Plaats: Linkse kerk, Hooglandsekerkgracht 4, 2312 HT Leiden

Voor het eerste Open Podium van het nieuwe seizoen staat ons een avond voor ogen met verhalen, non-fictie, gedichten, muziek, dans en beeldende kunst, alles met als thema: Revolutie. Het Open Podium draait echter op jou!, dus als het thema Revolutie je aanspreekt en je hebt zin om voor onze microfoon te verschijnen of op andere wijze bij te dragen aan de revolutie, meld je dan aan bij ikophetopenpodiumeurodusnie.nl.


Donderdag 20 september
Documentaire: The Take
Aanvang: 20.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Canada 2004 / Avi Lewis / 87 minuten / Engels ondertiteld
Argentinië is een 'spookland'; een land dat door export van kapitaal aan de rand van de afgrond belandde. The Take is een aangrijpend verslag van Naomi Kleins en Avi Lewis’ tocht langs door werknemers teruggevorderde fabrieken. Nadat het land bankroet ging, lieten veel werkgevers hun fabrieken leeg achter, omdat die niet meer rendabel zouden zijn. Op verschillende plekken in het land probeerden de werknemers gezamenlijk de productie weer op gang te brengen. Naomi Klein, bekend van haar bestseller 'No Logo', en Avi Lewis volgen de werknemers bij de moeizame wederopbouw, een schoolvoorbeeld van 'the revolution of every day life'.


Vrijdag 21 september
Film/lezing
Wie was Marinus van der Lubbe?
met o.m. Cor Smit
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Marinus van der Lubbe werd geboren te Leiden op 13 januari 1909. Toen hij zestien jaar was, kreeg Van der Lubbe kalk in zijn ogen en verloor hij een deel van zijn gezichtsvermogen. Hij was niet langer in staat zijn beroep uit te oefenen en ontving een invaliditeitsuitkering. Voor deze jonge arbeider, die zo sterk lichamelijk leefde, betekende dit een ramp. Hij raakte geïnteresseerd in politiek. Via zijn vriend Piet van Albada kwam Van der Lubbe in contact met het radencommunisme, dat de nadruk legde op zelforganisatie van arbeiders en niets wilde weten van politieke partijen en vakbonden.

In januari 1933, toen in Duitsland Hitler aan de macht kwam, ging Van der Lubbe naar Berlijn. Overal constateerde hij doffe gelatenheid. In hem groeide de overtuiging dat hij de arbeiders door een opzienbarende terreurdaad wakker moest schudden. Zijn oog viel op het Rijksdaggebouw. In de avond van 27 februari trapte hij een ruit in, wrong zich naar binnen, en om even na negenen stond het gebouw in lichtelaaie. Hij werd ter plekke gearresteerd en na een showproces veroordeeld tot de doodstraf. Op 10 januari 1934 viel het hoofd van Rinus van der Lubbe onder de valbijl.

Vanavond zijn te gast stadshistoricus Cor Smit en Nico Jassies, onderzoeker verbonden aan het Internationale Instituut voor Sociale Geschiedenis. Zij zullen met verhalen en beelden, onder meer Waarde Kameraad (1967) en Water en Vuur (1998), een beeld schetsen van Marinus en de tijd waarin hij leefde en de omstandigheden die hem tot zijn daad brachten.


Donderdag 27 september
Documentaire: Ni Peones, Ni Patrones (inl.: Hanneke Willemse)
Aanvang: 20:30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

In de documentaire 'Ni Peones, Ni Patrones' ('Geen knechten, geen bazen') van Hanneke Willemse, Jan Groen en Leen van den Berg wordt aan de hand van beelden en interviews uit het heden het verhaal verteld van de collectivisaties in het dorp Albalate de Cinca in de provincie Aragon tijdens de Spaanse Burgeroorlog. Het waren in die tijd vooral de anarcho-syndicalisten die een sociale revolutie probeerden door te voeren. Men ging over op zelfbestuur, schafte geld af en nam het initiatief tot het collectief bewerken van de grond en het evenredig verdelen van de opbrengst. Aan deze revolutie werd door de communisten en later de fascisten een eind gemaakt. In de film komen mannen en vrouwen uit de streek van de Cinca aan het woord. In hun dagelijkse omgeving vertellen zij over hun ervaringen in de jaren dertig.

Voorafgaand aan 'Ni Peones, Ni Patrones' wordt een aflevering vertoond uit de BBC Granada-serie 'Spanisch Civil War' met daarin unieke beelden van anarchistische collectieven uit de jaren dertig.

Hanneke Willemse, redacteur van het blad 'De Anarcho Socialist', is vanavond bij Eurodusnie te gast om samen met de aanwezigen de lessen van de Spaanse Burgeroorlog te bespreken.


Vrijdag 28 september
Debat: Revolutie 2007, met o.m. Fenna Vergeer
Aanvang: 20.00
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

Revolutie: zowel communisten, socialisten als anarchisten hebben een drastische verandering van de politieke en economische inrichting van de maatschappij, in combinatie met een concrete machtsovername, veelal als een noodzakelijke en logische stap gezien richting een rechtvaardiger samenleving. Over de vorm, uitvoering en organisatie van deze revolutie hebben veel verschillende ideeën bestaan. De sociaal-democratie, die aan het begin van de twintigste eeuw opkwam, ruilde het idee van een revolutie in voor dat van hervormingen via parlementaire weg. De aanhangers hiervan werden 'reformisten' genoemd. Klassieke socialisten, anarchisten en communisten bleven vasthouden aan het revolutie-concept. Zowel de bekendste revolutie van de twintigste eeuw - die van Rusland in 1917 - en de veel kleinere Spaanse Revolutie van 1936, liepen echter uiteindelijk uit op een mislukking.

Vanavond willen we bediscussiëren in hoeverre het idee van revolutie nog een actuele waarde heeft. Met een aantal mensen, afkomstig uit verschillende delen van de linkse beweging, willen we bespreken wat het idee van 'revolutie' tegenwoordig nog betekent voor links. Is er nog steeds een revolutie nodig om een rechtvaardigere maatschappelijke ordening af te dwingen? Zoja, welke vorm dient deze revolutie te hebben, en hoe zien we een dergelijke ontwikkeling concreet voor ons? Moet een revolutie vanuit een partij georganiseerd worden, vanuit vakbonden of vanuit arbeiderscollectieven? Zijn er lessen te leren van revolutie-pogingen uit het verleden?

Veel mensen in de linkse beweging beschouwen het hele idee van 'revolutie' inmiddels echter als een mislukt en achterhaald concept. Zij zijn van mening dat het revolutie-idee door de verzwakte socialistische en communistische beweging definitief op de 'mestvaalt der geschiedenis' moet worden gezet, en er gestreefd moet worden naar hervormingen van het bestaande systeem. Is dit de strategie waar heel links voor zou moeten kiezen? Of betekent dit de definitieve acceptatie van de overwinning van het kapitalisme?

Aan het debat nemen deel:

Fenna Vergeer – mede-oprichtster van de SP en voormalig Tweede Kamerlid.
Martin S. - actief in de Internationale Kommunistische Stroming (IKS), een revolutionaire organisatie die onder meer het blad "Wereldrevolutie" uitgeeft.
Willem Hoogendijk – Werkzaam bij "Voor de verandering", een organisatie die middels hervormingen streeft naar een alternatief, post-kapitalistisch economisch systeem.
Hans Boot – Redacteur van Solidariteit, een webmagazine dat opkomt voor een strijdbare, democratische en brede vakbeweging.
Christiaan Scholl – Auteur en activist, aangesloten bij het 'andersglobalistische' Dissent! Netwerk.


Zaterdag 29 september
live muziek
Rene Binamé (punk, B) & Suicidal Birds (punk, NL)
Aanvang: 21.30
Plaats: Marinus van der Lubbe zaal, Koppenhinksteeg 2, 2312 HX Leiden

René Binamé houdt van liedjes en deuntjes, hij zingt in het Frans, en ook in het Vlaams en het Waals.
René Binamé, kibbelend, ronkend en vloeiend schuift hij melodietjes door een muur van gitaren.
René Binamé speelt in grote steden, in kleine steden, in parochiezalen, in kraakpanden, in circustenten, onder de sterren en voor het slapen gaan.
René Binamé zingt over opstand en verzet, vandaar dat ze de Maand van de Revolutie mogen afsluiten.

Suicidal Birds bestaat uit de zangeres/gitariste Jessie en bassiste Chay afkomstig uit Bakkeveen en voor wie het niet weet, dat ligt in Friesland. Toen de drummer er mee stopte besloten ze verder te gaan als duo en kochten een drumcomputer voor de aanvulling in de ritmische sectie. Het resultaat is retestrakke poppunk, al schijnen sommigen er blues en rock 'n' roll in te horen. Suicidal Birds hebben inmiddels een flinke naam opgebouwd en treden ook veelvuldig op in het buitenland.


Powered by Greymatter