Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

06/05/2007: "DE ANDERE KANT VAN DE FILOSOFIE"

9782246689218-V (17k image)

Een libertaire uiting?
Klik op meer.

In het laatste kwart van de vorige eeuw waren er nogal wat wetenschappers die met hun rug naar de officiŽle wetenschap gingen staan. Zo had je de Nederlandse criminoloog die over de andere kant van de criminologie sprak (P. Hoefnagels) en de Amerikaanse maatschappijcriticus die het over de tegencultuur had (Th. Roszak). De hedendaagse Franse filosoof Michel Onfray houdt zich bezig met de tegengeschiedenis van de filosofie. Hij pakt wat dat betreft flink uit. Deze tegengeschiedenis zal uiteindelijk uit zes delen bestaan. De twee eerste delen waren al uitgekomen en nu zijn net de twee volgende delen uit.

Onfray is een libertaire denker, die vertrouwd is met het anarchistische gedachtegoed. Mijn vermoeden is dat dit hem tot tegendraadse opvattingen drijft met name op zijn vakgebied, de filosofie. Wat hem in de verschillende delen van zijn tegenfilosofie bezighoudt, is de officiŽle opvattingen binnen de geschiedenis van de filosofie grondig kritiseren en afbreken. Onmiddellijk zet hij daarnaast de namen van filosofen, die door de dominante filosofie zijn weggedrukt.

Daarbij gaat het hem natuurlijk niet zozeer om die namen als wel om hun ideeŽn en standpunten. Het zijn de vrijdenkers, de atheÔsten, de hedonisten, de epicuriŽrs onder hen of de wegbereiders ervan, die hij naar voren haalt. Wie van Onfray diens Atheologie, De hoofdzonden van jodendom, christendom en islam (Amsterdam, 2005) heeft gelezen, weet waar de delen over gaan, maar dan uitgebreider. Wat hij ermee wil bereiken?

Vrij denken om vrije te leven. Weg van de vlucht in de transcendentie. Het gaat om het hier en nu, om de zorg over de aarde en niet om de vrees voor de hemel. De man waar Onfray in met name het derde deel naar toe schrijft is de Nederlandse filosoof Baruch de Spinoza (1632-1677). In vrijdenkerskringen is die bepaald geen onbekende.

Wat Onfray doet is te laten zien welke, vooral theologische modellen binnen het maatschappelijk denken er voorkomen en worden aangehangen en waarom ze worden geproclameerd: dienen van de gevestigde orde. In zijn tegenfilosofie gaat hij daar tegen in. Dat gaat in de vorm van Ďdik hout zaagt men plankení. Het levert een onmiddellijke, confronterende en zeer leesbare stijl op. De standpunten zijn duidelijk. De keuze is vervolgens aan de lezer.

Michel Onfray, Contre-histoire de la philosophie, Tome 3: Les libertins baroques, et Tome 4: Les ultras des lumiŤres, Editions Grasset, Paris, 2007.


Powered by Greymatter