Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/11/2007: "Thomas Meyer Falk, oneindig opgesloten"

Thomas Meyer Falk is een anarchistische red-skin uit Duitsland die sinds 1996 in de gevangenis zit wegens het plegen van een bankoverval voor het financieren van politieke doelen.
falk01 (4k image)
Thomas Meyer Falk
Normaliter zou hij reeds is 2010 vrijkomen, maar in 2004 is daar nog eens 3 jaar bijgekomen voor het
vermeende schriftelijke bedreigen van enkele politici en rechters.
Klik op meer.

Omdat hij weigert afstand te nemen van zijn daden en zijn militant anti-fascisme zal hij na het uitzitten van zijn straf "preventief" worden vast gehouden. De wet die dit toelaat is de zogenaamde "Sicherungsverwahrung", in 1933 door de Nazi's ontworpen, in 1949 geschrapt door de DDR, maar niet door de BRD en werd later toch weer in het leven geroepen voor het opsluiten van RAF gevangenen in de jaren '70.

Thomas wordt gezien als een mogelijk groot gevaar voor de samenleving en tevens vluchtgevaarlijk. Zijn contacten in de bajes zijn miniem; het is hem doorgaans niet toegestaan te spreken met andere gevangenen, hij wordt alleen gelucht en eet tevens in afzondering, zonder echt bestek, heeft geen televisie en ontvangt bezoek slechts achter gepantserd glas. Maar bovenal, zijn detentie is letterlijk uitzichtloos. Recentelijk zijn zijn detentie omstandigheden enigszins versoepeld en schreef hij een brief.

Verzachting van isolatiedetentie voor Thomas Meyer-Falk

Sinds de zomer van 1998 word ik in de ‘Justizvollzugsanstalt’ (Justitiele Opsluitings Inrichting; Penitentiaire Inrichting in Duitsland) wegens vluchtgevaar in isolatie vastgehouden; in de eerste jaren mocht ik de cel slechts geboeid verlaten, bezoek ontving ik alleen in een ruimte gescheiden door glas, (bezoeker en gevangene zijn door een, van vloer tot plafond reikend pantserglas van elkaar gescheiden). Eten kreeg ik in afzondering door de instellingskeuken van een bewaker, zodat de als etensbrenger aangestelde gevangene niets mijn cel in kon smokkelen. Wekelijks vonden meerdere doorzoekingen, verbonden met volledige ontkleding plaats.
Tegen al deze maatregelen en ontelbare anderen, verweerde ik mij meer en minder succesvol voor het gerecht; op mijn homepage worden diverse voorbeelden opgesomd.
In al die jaren kreeg ik van veel mensen “buiten” opbeurende, vriendelijke maar doorgaans ook kritische brieven. En hoewel alle brieven eerst door justitie gelezen worden, zodat een werkelijke privesfeer niet bestaat, gaven die brieven mij kracht!
En daarvoor bedank ik iedereen van jullie!

Toen ik met mijn bijdragen uit “Zelle 3117” over de strafvoltrekking mij schriftelijk ging roeren, kreeg ik regelmatig opmerkingen op het indymedia forum (http://de.indymedia.org/openposting/index.shtml) te lezen, dat het met de isolatie niet zo erg gesteld kon zijn, daar ik zelfs internet op mijn cel, en contacten met zoveel andere gevangenen had, dat ik over deze situatie kon berichten.
Noch heb ik een PC tot mijn beschikking, noch een internetaansluiting: mijn texten werden “buiten” door vrienden en vriendinnen uitgetypt en dan via internet de wereld ingezonden. Wat de informatie van medegevangenen betreft, deze stuurden mij hun bewijsstukken per (huis)post, deden dit in een envelop, noteerden mijn naam op het ontvangersveld en overhandigden de brief aan de penitentiaire inrichting voor verdere verzending naar mij. Of klopten zij op mijn celdeur en met roepen kan men door gesloten deuren communiceren. Allemaal geen toverij- maar moeizame klusjes.
En ik dank ik jullie allen die mijn teksten hebben uitgetypt (mijn handschrift laat soms te wensen over), ze verspreidt en me informatie stuurt! Bedankt!

Sinds 5 mei 2007 zijn mijn detentieomstandigheden enigszins losser geworden; zo wordt mijn cel van nu af aan van 06:15-06:45 uur, 11:00-11:45 uur en 15:00-16:45 uur op werkdagen geopend (in het weekend is het een paar uur meer), zodat ik mij in de gevangenis vrij kan bewegen, en andere gevangenen ontmoeten kan. Enkele bezoekbeperkingen (het scheidingsraam) worden eveneens opgeheven.

Hoe is het zo gekomen?
Op 2 mei 2007 heb ik een ongeveer 10 minuten durend gesprek gehad met de bevoegde afdelingsjuriste. Zij wilde weten hoe ik mij het verdere opgesloten leven voorstelde - en ze vroeg of gesprekken met haar voor mij “collaboratie met de vijand waren” (want in de ruim 4 jaar dat zij hier werkt was dit het tweede gesprek met haar). Van nu af aan wordt goed onderzocht of men werk als hulpje van de gevangenisbewaarder voor me vinden kan, want ik had duidelijk gemaakt dat werkzaamheden in een inrichtingsonderneming niet acceptabel zijn, dat dit naar mijn mening dwangarbeid voorstelt. Ook een opleiding zonder directe betrekking op een zaak werd onderzocht.
In de toekomst zal ik graag nog meer vanuit gevangenschap berichten dan voorheen, want in de aanblik van de ellende, ook achter de Duitse gevangenismuren, is openbaarheid nodig. We zitten daar niet in een hotel opgesloten!
Nog een woord voor hen die zich afvragen, hoe betrouwbaar de informatie is die ik verspreid: persoonlijke berichten van gevangenen als zodanig zijn mede-ondertekend en in andere gevallen schrijf ik in de regel over voorvallen waarvan mij de schriftelijke bewijsstukken ter inzage liggen en die ik zelf gelezen heb. Met het zondermeer uitventen met geruchten en vermoedens zijn gevangenen namelijk niet geholpen.
En zo hoop ik ook voortaan ontvankelijke, welwillende oren te treffen, wanneer ik van me laat horen – want zelfs daarmee rekening gehouden, wat velen van hen die hier zitten gedaan hebben: het zijn en blijven mensen!


Thomas Meyer – Falk
c/o JVA – Z. 3117
Schönbornstrasse 32
D- 76646 Bruchsal
http://www.freedom-for-thomas.de

3 Reacties


interessant dat jullie iemand steunen die vindt, dat een bankoverval plegen tot de normale actiemiddelen van het anarchisme hoort. Dan natuurlijk weer dat eeuwige gezeur over "Isolationsfolter". Terwijl hij het zichzelf allemaal aandoet. Hij isoleert zich door dit soort actiemiddelelen te kiezen.
Dan zie ik dat in het programma van Appelscha ook een Amerikaan zit die gewelddadige strijd wil propageren. Ik voorzie een afglijden naar een sektarische gewelddadige beweging, waar de burgerlijke actiegroepen zich van afkeren.

zei: keesjemaduraatje op 12/05/2007 om: 10:47u

Het gaat goed met De Vrije, blijkt.
Het ene ogenblik worden we voor parlementaire verraders uitgemaakt, vervolgens zijn we sympathisanten met gewelddadige actiegroepen.

Bankovervallen horen van oudsher tot actiemiddelen van sommige anarchisten. Ik ben ABCA niet, ik weet niet of ze er mee instemmen, het is van begin af aan een soort zelfmarginalisering geweest, los van de arbeidersbeweging waar de hoofdstromen van het anarchisme zich ophouden. Bij die hoofdstromen hoort wel het verzet tegen het opsluiten van mensen.

En waar heeft KM het over met betrekking tot Appelscha? Deze passage?:
Lezing van Peter Gelderloos (VS) rond zijn boek How nonviolence protects the state waarvan zojuist een tweede druk is verschenen in de VS met aansluitend discussie over dogma's rond geweldloosheid.

Ik ben al evenmin "van Appelscha" en ben bij voorbaat geneigd de gedachte achter de titel van Gelderloos af te wijzen, maar discussiëren kan altijd. KM mag even uitleggen hoe ongewelddadig zjin prachtwijf Thatcher is, of hoe niet-verantwoordelijk voor oorlog zijn partij D66 is (oftewel: kijk eerst eens naar de balk in uw eigen oog, meneertje).

zei: Prul op 12/05/2007 om: 12:00u

het waren gewoon twee trends die ik tegelijkertijd op een website zag staan: steun aan terrorisme en de discussie over geweldloosheid. Van mij mag er over alles gepraat worden, maar mijn mening is, dat de RAF en aanverwante terreurbewegingen geen steun verdienen en zelfs actief bestreden moeten worden, omdat ze de linkse beweging in Duitsland jarenlang teruggeworpen hebben in een defensieve fase.
Wat Thatcher betreft: ik denk niet dat die geweldloos is nee, maar ze heeft wel de terreur van het Oostblok effectief bestreden.

zei: keesjemaduraatje op 12/05/2007 om: 15:33u


Powered by Greymatter