Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

03/31/2007: "Wat bewoog Marcel T.?"

Eergister deed medeoprichter Iwan van boekwinkel Assata in De Volkskrant een boekje open over Marcel T. die daar een aantal jaren werkzaam was.
MarcelT290307 (17k image)
Marcel op weg naar de Arnhemse rechtbank waar vrijdag werd bepaald dat hij nog twee weken langer mag worden vastgehouden
In De Gelderlander kwamen dezelfde dag ex-krakers aan het woord over de beweging en dat resulteert in een lekker tendentieus verhaal:"veel mensen is het leven onmogelijk gemaakt".
Klik op meer.

Het is goed dat onze oude makker Iwan in De Volkskrant een beeld van Marcel schetst zoals hij hem ervaren heeft en daarbij zijn gemoed laat spreken. Dat hij bekend heeft de moordenaar van Louis Sévčke te zijn, is hem 'zeer rauw' op zijn dak gevallen.

‘Via ons is hij de Nijmeegse kraakscene binnengehaald. Kun je nagaan.’ Iwan, ziet Marcel T. nog zo Assata binnen komen waaien. Marcel, van oorsprong een Nijmeegse jongen uit de wijk Neerbosch, wilde wat doen in het kraakpand De Grote Broek en de boekhandel leek hem wel wat. Marcel T. onderscheidde zich door zijn interesse in buitenlandse boeken en het betere anarchistische werk waarin Assata grossierde.

Iwan, maar ook anderen uit de boekhandel (alsmede ondergetekende), herinneren zich T. als een aimabele, sceptische jongen, een einzelgänger. Maar ook als iemand die, zoals gezegd, buitengewoon geďnteresseerd was in literatuur. Dat hij zich in de e-mailcorrespondentie bediende van een literair pseudoniem, Edmund Dantes, verbaast Iwan dan ook niet. ‘Hij maakte een zeer belezen indruk.’

Na vijf jaar was hij opeens weg uit de boekhandel en de Nijmeegse kraakbeweging. Dat hij zich nadien schuldig heeft gemaakt aan gewapende overvallen, een zware jongen is geworden en in koelen bloede Sévčke heeft doodgeschoten, kan hij op zijn zachtst gezegd niet plaatsen. ‘Wat heeft ’m bezield? Die vraag gaat al de hele dag door mijn kop. Ik wil ’m spreken, ik wil antwoorden, net als iedereen.’

Waarmee treffend een bij veel betrokkenen aanwezig gevoel vertolkt wordt.

In De Gelderlander wordt daarentegen een beeld van de kraakbeweging geschetst onder de kop 'Er zijn mensen tot zelfmoord gedreven, aan de drugs geraakt'. Dat gaat natuurlijk veel te ver: niet de kraakbeweging is verantwoordelijk voor dergelijk gedrag, maar de kraakbeweging is een weerspiegeling van wat er in de samenleving gebeurt. En zeker waren er in Nijmegen verslaafden actief in de beweging en hebben (oud)-krakers zelfmoord gepleegd zoals dat ook elders in de samenleving het geval is.

(Laten we dan ook eens stilstaan bij de enorme hoeveelheid huiselijk geweld dat zich in ons land achter al die voordeuren afspeelt, geweld tegen vrouwen, mishandeling van kinderen.)

Kennelijk is het de bedoeling van dit artikel de omgangsvormen in de Nijmeegse beweging dusdanig te ridiculiseren dat een afrekening als die van Marcel begrijpelijk wordt. Dat is niet terecht. De dominante hoofdstroom in de Nijmeegse beweging ging vanaf het einde van de jaren tachtig respectvol met elkaar om.

Louis was weliswaar een bikkel in de jaren tachtig, maar de jaren die verstreken maakten ook van hem een milder mens. Desondanks zal hij Marcel gekwetst hebben, wellicht bij de discussie rond het wel dan niet aannemen van een oprotpremie om een kraakpand leeg te krijgen. Louis kennende zal hij dat niet bedoeld hebben, al genoot hij veel meer aanzien op grond van zijn verdiensten. Het zegt des te meer over de gemoedstoestand van Marcel en hoe hij werkelijk in elkaar steekt. Een aardige jongen die zich dus niet liet doorgronden. Wat een vreselijk verhaal zal hij ons straks te vertellen hebben.

1 Reactie


Ai, en dan heb ik het hier nog wel over een junk die mij bedreigend voorkwam en kort daarop zelfmoord pleegde.
Maar goed, zowel drugs als zelfmoord zijn sociologische variabelen (zo noem ik ze maar even) waarvan wij niet weten maar wel kunnen vermoeden dat ze bovengemiddeld voorkomen onder krakers m/v, al is de drank altijd nog belangrjker: zie Judith Metz' Gekraakte ideaal.
Wat zegt het? De Gelderlander haalt anonieme ex-krakers aan - anoniem, om te suggereren dat ze nog altijd voor hun leven vrezen? Maar van welke kant dan? Riooljournalistiek stukje.

En verder: laten we afwachten wat Marcel T. te zeggen heeft. Het is mooi dat Iwan (uit het Volkskrantstuk) en Arend compassie voor hem tonen, maar we weten nog niet het motief voor wat er toch bepaald als moord met voorbedachten rade uitziet.

(Ik gebruik zeer bewust het woord compassie - dit duidt aan dat zij zich proberen in te leven in de betrokkene - wat iets anders inhoudt dan medelijden. En bij het nqadenken en woorden wegen is het bar laat geworden, zie ik.)

zei: Prul op 01/04/2007 om: 02:14u


Powered by Greymatter