Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

03/03/2007: "Jose Bove for president!"

Het begint nu toch op koorts te lijken: de presidentsverkiezingen in Frankrijk.


Traditioneel roepen anarchisten op tot boycot van de verkiezingen. Ook nu doen anarchisten niet mee aan deze bedriegerij van de bevolking. Maar er is discussie!

habiter-dessin (11k image)
Logo van Gardarem lo Larzac, waar Bové sinds 35 jaar aan verbonden is
Klik op meer


‘Als anarchisten zoeken wij in dialoog naar consensus, maar we verwerpen niet bij voorbaat het ‘stemmen’ als een van de middelen om het collectieve leven te beheren’, is te lezen in het Franse anarchistische weekblad Le Monde libertaire (nr. 1465).

De reden dat wij weigeren aan de verkiezingen deel te nemen is dat wij de electorale bedriegerij willen aanmoedigen noch legitimeren. Met de verkiezingen wordt de democratie tot een broodmagere institutionele formule terug gebracht. Het gaat om het afgeven van een vrij mandaat aan machthebbers, waar het om een gebonden mandaat aan vertegenwoordigers zou moeten gaan. De verkiezingen gaan voorbij, de armoede blijft!

In een aantal uitgaven van Le Monde libertaire wordt op het voorgaande gevarieerd. Ook de Franse filosoof en libertaire denker, Michel Onfray ligt wat dat betreft onder vuur omdat hij openlijk de presidentskandidatuur van José Bové (overigens kansloos) ondersteunt. Samen met een andere ecolibertair, filosoof en schrijver heeft hij een oproep geschreven onder de titel: Kan je libertair zijn en de kandidatuur van José Bové steunen? Hij beantwoordt die vraag bevestigend. De discussie over die problematiek vindt men terug in de rubriek Tribunes op de site van het weekblad Politis. Ook in Le Monde libertaire nr.1464 is er over te lezen.

Bové is mede bekend vanwege zijn acties tegen Mac Donald en het vrijwillige maaien van genetisch gemanipuleerde gewassen. Hij durft de illegaliteit aan als het door hem legitiem wordt geacht. Het is het uitoefenen van burgerlijke ongehoorzaamheid in een ultieme poging gehoor bij de publieke machten te vinden... Je voelt hier de aanwezigheid van de negentiende eeuwse, Amerikaanse libertair en filosoof Henri Thoreau.

In zijn blog op de site van het Franse weekblad Le Nouvelle Observateur komt Onfray langs een zijlijn op die kritiek terug. Hij doet dat op zijn eigen wijze. Hij prijst José Bové nog eens extra aan. Want wat doet Onfray? Hij maakt een verslag van twee televisiegesprekken van Bové, een bij France Culture en een ander bij Télérama, waarin presidentskandidaten ondervraagd worden omtrent hetgeen zij cultureel voorstellen: Wat hebt u in uw boekenkast staan? Vervolgens komt hun historische voorstelling aan de orde. Het verslag dat Onfray van beide uitzendingen maakt is een voor anarchisten interessant geheel. Een dergelijk verslag zal nooit in de burgerlijke pers verschijnen, reden waarom ik hier delen ervan in een vertaling van mij herhaal.

Bové zet zich neer als een linkse kandidaat, een libertair, een andersmondialist. Hij was pacifist, antimilitarist, ecologist en hij is dat allemaal gebleven..... Dit laatste is een sneer naar vele Franse intellectuelen, die in Mei 1968 trotskist, stalinist of maoïst waren en nu vooral de rechterzijde van het politieke spectrum bevolken.

Wat vindt men in de boekenkast van Bové? Het zijn werken die niet dienen om de wand van de woonkamer te versieren, maar boeken die aanzetten tot politieke actie en die ter overdenking van belangrijke levensvragen dienen. Bové citeert bij Télérama het werk van Kropotkin over de Franse Revolutie, dat van Voline over de bolsjewistische revolutie. Hij spreekt over Nestor Makhno en zijn strijd eerst tegen het witte leger en daarna tegen het rode leger van Trotski. Hij heeft het over de geograaf en anarchist Elisée Reclus, over Bakoenin.

De beroemde pacifist Henri David Thoreau, de schrijver van het invloedrijke pamflet over burgerlijke ongehoorzaamheid, dat zijn uitwerking had op Gandhi en Martin Luther King, komt bij Bové aan de orde. Thoreau, die hierboven al werd aangehaald, is de gevangenis in gegaan, in zijn geval wegens weigering om belasting te betalen. Het inspireerde José Bové, die detentie heeft ondergaan voor zijn
activiteiten: voor juiste maar illegale ideeën, zoals het juist maar illegaal was joden te verdedigen in het Frankrijk van Vichy...

Hij vertelt over zijn strijd voor de vrede en tegen elke oorlog, voor het recht op onderdak en tegen de armoede. Op de vraag van France Culture welke persoon hij zou voordragen voor een plaats in het Panthéon, zou hij tot president worden gekozen, antwoordt Bové na enige momenten van stilte: indien de familie daarmee akkoord zou gaan, Louis Lecoin....

Magnifiek, roept Onfray uit! Louis Lecoin (1888-1971), zoon van arme en ongeletterde ouders, oefende vele beroepen uit, was zelfs een tijdje bedelaar. Als dienstplichtig soldaat weigerde hij een staking met geweld te helpen breken, waarvoor hij zes maanden in de gevangenis kwam. Hij nam deel aan allerlei libertaire activiteiten in zijn tijd. Bové raakt niet uitgepraat over Lecoin, die een militaire dienstweigeringswet op schrift stelde en voor invoering ervan ging ijveren tegen het uitbreken van de Tweede Wereldooorlog. Kwam hem te staan op gevangenisschap tot 1943.

Na de oorlog zette hij de strijd voor een dienstweigeringswet voort, onder meer met steun van Albert Camus. Hij ging ervoor in hongerstaking toen hij inmiddels 74 jaar oud was. Hij raakte in een ziekenhuis waar men dwangvoeding op hem toepaste. De dienstweigeringswet werd aangenomen. De in de Franse gevangenissen zittende militaire gewetensbezwaarden kwamen vrij. Voor deze strijd zat hij zelf in totaal twaalf jaar in de gevangenis... Bové doet er zijn inspiratie aan op: we gaan door met de strijd.

Deze libertaire kandidaat voor het presidentsschap heeft mijn steun, zegt Onfray, zelfs als de libertairen mij met hun dogma’s confronteren. Ik erken met hen natuurlijk dat niet alle politiek in een stemronde is geregeld. Zeker niet. Maar tegengesteld aan hun zienswijze, vind ik het niet slecht dat libertaire ideeën zoals hierboven ook eens voor het voetlicht komen.

Het is alsof Onfray wil zeggen: mensen wordt wakker, door het noemen van Makhno, Kropotkin, Bakoenin, Voline horen we ook eens wat andere namen dan die van de gebruikelijke rechtse betweters.


Powered by Greymatter