Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

12/26/2006: "Oud en nieuw zonder cent te makken"

Oud en nieuw is voor velen een feest van vuurwerk, oliebollen en een hele partij drank. Een van de dure feesten van december. Ik wilde ook lol trappen en ging afgelopen jaarwisseling op zoek naar een manier om dat zonder al te veel geld te hoeven doen. Naar een punkfeest in Groningen zonder een cent op zak.

oliebol (12k image)
Klik op meer...

Het voordeel van oud en nieuw in een kroeg is dat de oliebollen en appelflappen vaak gratis te pakken zijn. Ik zie daarom niet in waarom mensen eigenlijk nog avondeten op oudjaarsavond. Goed, mensen die niet zo goed tegen drank kunnen, kunnen maar beter een bodempje cre´┐Żren. Maar als je dat eenmaal hebt, doe je je tegoed aan de hapjes van de caf´┐Ż's. Zo hou je meer geld over om uit te geven aan drank.
Voor mij was dat nog niet goedkoop genoeg. Omdat ik nu eenmaal platzak was, leende ik wat geld om een treinkaartje naar Groningen te kunnen kopen, en zonder ook maar een cent op zak ging ik naar een eindejaars-punkconcertje waarvoor een vriendin mij uitnodigde. Gratis toegang, dus daar hoefde ik mij geen zorgen om te maken.
Ik kwam in caf´┐Ż La Cave toen net begonnen werd met het bakken van de oliebollen. Ik ben zelf een stevige drinker, dus een bodempje opbouwen achtte ik voor mijzelf niet nodig. Waardoor ik inmiddels wel behoorlijk honger begon te krijgen. Ik bestelde een glas water.
Nog warm van het vet werden de oliebollen op de bar gezet. Gretig propte ik er eentje in mijn mond. Omdat na achten de treinen niet meer reden, was ik veel te vroeg in Groningen. Achter mij begon Link, een van de bands van vanavond, te soundchecken. Link is een trashpunkbandje uit Groningen, bestaande uit drie meisjes en een jongen. Een lief en onschuldig uitziend meisje speelt gitaar, een wat minder onschuldig maar nog altijd lief meisje zingt en de bassiste ziet eruit alsof je er gemakkelijk ruzie mee krijgt, wat je absoluut niet wilt. Zij is ook absoluut de leidster van deze anarchopunkband, die achterin verstopt een jongen achter het drumstel heeft. Ze bestaan nog maar kort, waardoor ze nog maar weinig concertjes hebben gegeven buiten Groningen. Het concert dat ze die avond gaven was een van de weinige trashpunkconcerten die ik ooit heb meegemaakt waar je nog redelijk verstaanbare woorden kunt opvangen. Zo was duidelijk op te pikken dat ze erg ontevreden zijn over mannen in pakken en over het feit dat je moet betalen voor je drank.
Iets wat ik niet hoefde, deze avond. Nadat ik mijn tweede water had besteld, moest ik uitleggen dat ik platzak was, en dat de barman aan mij die avond niet kon verdienen. Bijna spontaan bood de beste man mij een baantje aan als barman voor die avond. Onbetaald, weliswaar, maar ik mocht wel gratis zuipen.
Dat maakt mij nog geen sellout. Dat hoeft ook niet, er waren al drie andere sellouts die avond in die kroeg. Een vrolijk punkbandje werd met die naam getooid. Wederom uit Groningen, maar wel al wat ouder dan de eerste band, getuige de hoop fans die ze hadden meegebracht.
Om half twaalf waren beide bandjes afgelopen en kon het aftellen beginnen. Ik besloot de rest van het jaar in die kroeg te blijven. Om twaalf uur renden een aantal Groningers met vuurwerk de straat op. Om ´┐Ż´┐Żn over twaalf kwam de eerste al binnen vragen om verband. Het bleek een lichte verwonding, dat met een pleister op te lossen was.
Van mijn avond achter een Groningse bar heb ik ´┐Ż´┐Żn ding geleerd: Groningse punkers zijn dol op Pikanto, een sterk drankje gebaseerd op tomatensap, dat in deze kroeg voor 1 euro te koop is in een oneshot-glaasje. Wat de precieze ingredi´┐Żnten waren kon of wilde niemand mij vertellen, maar duidelijk was dat tomatensap het hoofdingredi´┐Żnt is, en dat citroensap er een bijsmaak aan gaf. De alcohol die ik erin proefde neigde naar een percentage dat ongeveer gelijk staat aan dat van wodka. Erg lekker, en niet duur, zolang je tenminste niet het advies van kroegeigenaar Harm opvolgt om een glaasje in ´┐Ż´┐Żn keer achterover te kukelen. Niet alleen zul je er dan meer van moeten bestellen, maar ook wordt dan de kans dat je een taxi nodig hebt groter, want menigeen die om de haverklap een Pikanto bestelden, konden later niet meer normaal op hun benen staan. De Pikanto is trouwens van eigen makelij. "Ik zou het best willen inkopen", aldus kroegeigenaar Harm. "Maar het is gewoon niet
te koop bij de groothandel."
Caf´┐Ż La Cave is geen kraakkroeg. Harm noemt zijn eigen kroeg "commercieel". Dat is wel een beetje te weinig eer. Weliswaar kreeg ik die avond niet betaald, maar dat hoef je ook niet te verwachten in een kroeg waar een glaasje tapbier nog geen anderhalve euro kost. Overigens bijna niemand die er gebruik van maakt, het meest verkochte bier is een flesje Hertog-Jan voor twee euro. "Een punkkroeg commercieel uitbuiten is lastig", erkent Harm. Maar het gaat, met vrijwilligers. Het meest staat Harm zelf achter de bar, maar hij wordt bijgestaan door een paar vrijwilligers. Of het echt een succes wordt, valt nog niet te zeggen. Harm kocht de kroeg nog maar een paar maanden geleden. Maar hij heeft goede hoop. Op oudejaarsavond heeft hij in elk geval goede zaken gedaan. De bands en de gratis oliebollen hebben hun werk gedaan: de tent zat vol. Aan mij heeft Harm niets kunnen verdienen, maar voor deze avond was dat niet zo erg.


Powered by Greymatter