Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/25/2006: "Ode aan de Molenwijk"

Ik stap snackbar "De Geregtigheid" (vernoemd naar de molen waarnaar de Molenwijk vernoemd is) in. De deur is echt nog zo'n oude deur die uit twee delen bestaat, een bovenste en een onderste, zodat je op een warme zomerdag het bovenste deurtje open kan laten staan voor wat frisse lucht. Uit de speakers klinken Nederlandstalige Levensliederen. Twee vrouwen met overgewicht en geblondeerde haren staan achter de bar mee te zingen met muziek die mij aan Frans Bouwer doen denken.

Korenmolen "De Geregtigheid", waaraan de Molenwijk haar naam heeft te danken

Klik op meer

Een zonnebank gebruinde man (met al net zoveel overgewicht als de snackbardames) met een kale kop en flink wat gouden sierraden schuift een frikandel oorlog naar binnen. De meiden, de oudste van in de dertig en de jongste van een jaar of 25, maken intussen in plat Katwijks een babbel met elkaar.
"Aerie hep vorige wìk een ongeluk 'ehad. Ze hìle âwtò leg in puin."
"Eerluk? Wè dat is toch 'iet te gelòve?"
Of iets in die trand.

De molenwijk, een wijk in het Katwijkse stadsdeel Katwijk aan de Rijn, is een volksbuurt. En in een volksbuurt kent iedereen elkaar. Zo ook in de Molenwijk. De zongebruinde man weet zich dus al snel met het gesprek te bemoeien, en te melden dat 'Aerie' zelf ongedeerd is. Tot opluchting van de meiden. Want in een volksbuurt kent niet alleen iedereen elkaar, ze géven ook om elkaar. Wat de reden is waarom volksbuurten - en de Molenwijk is daarin geen uitzondering - ook vaak zo berucht zijn. Heb je ruzie met één iemand, dan heb je ruzie met de hele wijk.

Ik doe de deur achter mij dicht en het ene meisje zingt verder met "Ik ben verliefd maar niet op jou", terwijl de ander mijn bestelling opneemt.
"Heppie òòk een Bonita?", vraag ik maar in zo goed Katwijks als ik als uit Katwijk-Noord afkomstig zijnde maar kan.
"Een Bonita? Wat is dat?", wil de verkoopster weten.
"Dat is een soort van groentekroket, maar dan plat en ietsje anders en heel erg lekker", verklaar ik mij.
Ik heb de interesse van de verkoopster gewekt, die meteen alles erover wil weten en het uiteindelijk opschrijft om eens een keer te bestellen en wie weet in hun assortiment op te nemen.
Dat is het grote onderscheid tussen alle andere volksbuurten en de Molenwijk. In de Molenwijk staan ze open voor nieuwe dingen. Je zult er niet snel SP'ers tegenkomen, en in die snackbar zal, net als in de naastgelegen kroeg trouwens, nooit iets anders uit de luidsprekers komen dan Nederlandstalige muziek. Maar waar in andere volksbuurten vegetariërs in snackbarren vaak direct worden afgedaan als 'vervelende konijnenvoer-eters' of iets in die richting, staan ze in de Molenwijk wel degelijk open voor mensen die iets anders willen dan zijzelf.

Ik heb maar liefst twee hele maanden in de Molenwijk gewoond, in een kraakpandje aan de Valkenburgseweg. Toen we dat kraakten, duurde het geen week voordat we bezweken onder alle meubilair die we van buren kregen. En onder de doneerders zaten genoeg mensen die eerlijk bekenden dat ze zelf nooit zouden kraken of zelfs niets met krakers hadden. Eentje verklaarde zelfs een hekel te hebben aan krakers (om ons vervolgens een televisie kado te doen). Maar allemaal waren ze het erover eens dat wij ons recht hadden om op die manier onze mening te uiten.
En dat vind ik nou zo fijn aan de Katwijkse Molenwijk. Het is weliswaar een volksbuurt, maar wel eentje waar de mensen je respecteren zoals je bent. En zulke volksbuurten ken ik verder niet.

N.b. In de Molenwijk geen waardevolle spullen in je auto achterlaten en fietsen met minstens twee sloten vastzetten aan de vaste grond. Maar dat terzijde.

4 Reacties


Ik ken hem alleen als object van spotlust uit Kopspijkers, maar volgens mij heet die zanger Frans Bauer. Tja - volksbuurten zin überhaupt schaars aan het worden. Kijk maar uit dat deze niet "ontdekt" wordt na dit leuke verhaal...

zei: Prul op 25/10/2006 om: 21:58u

Bouwer, Bauer, Bauwer, Frans dus, en hij is ook zó gewoon gebleven! En mijn ervaring met volksbuurten is dat ik blij ben dat ze uitsterven (behalve de Molenwijk dan).

zei: Peter Barton op 25/10/2006 om: 22:06u

Tja... ik herinner mij het nog levendig. Het meisje dat ik mijn verloofde mocht noemen kwam met een bloemetje aan en samen haalden wij de deuren voor de nog intacte ruiten weg. De klus is nog niet geklaard of daar komt een Bekende Gewone Buurtactivist aan die roept: "Stop maar want ik sla jullie er toch zo af." Gezellig, buurman. Kopje koffie? Die buurt is nu gegentrificeerd. En ja, als ik eerlijk ben, de volksbuurt waarin ik opgegroeid ben kan mij ook gestolen worden. En misschien is hij nog steeds volks, maar dan van andere volken, als iemand begrijpt wat ik bedoel.

zei: Prul op 25/10/2006 om: 23:56u

Of ze ook Bonita's in de snackbar hebben of ooit zullen krijgen, weet ik niet, maar als ik naar de elementen 'Frans Bauer', 'heb je ruzie met één...' en 'meubels cadeau geven aan krakers' kijk, heb ik de eerste 22 jaar van mijn leven in een volksbuurt gewoond. smile

zei: Wiske op 26/10/2006 om: 19:12u


Powered by Greymatter