Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/25/2006: "OPSTAND?"

img088 (16k image)
Overheidsdienaren doelwit van geweld door groepen allochtone jongeren in een aantal voorsteden, vooral rond Parijs. Opstand in herhaling?
Klik voor meer.

Bijna een jaar na het begin van de onlusten in Franse voorsteden kondigt zich een nieuwe golf van geweldplegingen aan, zo nam De Volkskrant van 23 oktober jongstleden over van de Franse krant Le Figaro. Onlusten? Rellen? Het zijn de termen die voor het soort uitbarstingen van geweld en vernieling worden gebruikt. Maar wellicht is opstand en verzet een beter passende terminologie. Of breken met de gevestigde orde. Ik suggereer dit naar aanleiding van een bijdrage in RÉFRACTIONS, nr. 16 van mei 2006. Het is een themanummer met de titel Les enfants, les jeunes....c’est l’anarchie [Kinderen, jongeren...dat is anarchie].

Réfractions verschijnt drie maandelijks en houdt zich bezig met studie en anarchistische uitingen. Réfraction betekent zoiets als breking. Het breken van lichtstralen. Het betekent ook: verschillende manieren om zich niet te conformeren, om te breken met de gevestigde orde.

In dat tijdschrift een artikel van Pierre Sommermeijer onder de titel Les enfants de nos cités [Kinderen van onze steden]. Daarin gaat het over de onlusten van vorig jaar in en rond de grote Franse steden. Het artikel schetst ondermeer de sociaal-economische situatie waarin een verschillende groepen mensen leven. Een van die groepen betreft de indigènes, dat hier betekent: zij die gerekend worden tot een etnische groep behorende tot een overzees land voor de kolonialisatie van dat land (de oorspronkelijke bewoners van dat gekolonialiseerde land), bijvoorbeeld de Algerijnen uit het door Frankrijk gekolonialiseerde Algerije. Welnu, de sociaal-economische situatie die vorig jaar aanleiding gaf tot opstand onder indigène jongeren is in de tussentijd niet of nauwelijks verbeterd. Het kan dus niet verwonderen dat er op nieuw opstand onder hen uitbreekt. Wat leert het genoemde artikel van Sommermeijer over de achtergronden van de opstand?

Het is vooral het verleden van de oorlog tussen Algerije en Frankrijk dat opspeelt. Deze oorlog heeft diepe littekens gemaakt bij verschillende bevolkingsgroepen, zoals van zelfsprekend de Algerijnen. Als effect van de kolonialisatie zijn velen van hen in Frankrijk gaan wonen. Zij zijn zich als politieke erfgenamen van onrecht gaan beschouwen en hebben dat bewust of onbewust aan hun kinderen door gegeven. Zij geloofden in de tweede helft van de vorige eeuw in de revolutie van de armen van de derde wereld. Zij zijn teleurgesteld. Ook die teleurstelling sijpelt door naar de jongeren. Zij en nu hun kinderen, die ook in Frankrijk wonen, willen van zich laten horen.

In een Appèl van de indigènes (van 16 januari 2005) heet het: << Wij zijn de erfgenamen....van hen die zich hebben verbonden met de onderdrukten. Wij geven aan dat de anti-koloniale strijd onlosmakelijk verbonden is met de strijd voor sociale gelijkheid, gerechtigheid en burgerschap >>. Zij wonen in verpauperde voorsteden van Parijs en andere groot Franse steden en het zijn niet alleen Algerijnen want Frankrijk heeft meer gekolonialiseerde gebieden (gekend). Sommermeijer geeft wat voorbeelden van hun situatie in de sfeer van het onderwijs en gelijke kansen en de woonsituatie.

Van gelijke kansen in het onderwijs komt niets terecht. De kinderen van de ouders die tot de bovenlaag van de Franse bevolking behoren, komen per definitie op de betere scholen terecht, hoewel het systeem dit formeel beoogt te voorkomen. Wat de kansen op redelijke huisvesting aangaat, is het het zelfde liedje. Veel mensen die in de voorsteden wonen zijn de (achter)kleinkinderen van hen die slavernij en kolonialisme aan der lijve hebben ervaren. Zij hebben het ongeluk dat ze naar Frankrijk zijn gekomen terwijl ze vergeten zijn hun pigment en hun geschiedenis in hun land van herkomst achter te laten....Eerst verbleven ze in zogeheten bidonvilles en daarna in de banlieues. Snel gebouwd, weinig onderhoud, verpaupering. Enfin, zoals bijvoorbeeld de Bijlmer in Amsterdam.

De onlusten en rellen zijn in de betrokken analyse dus tekenen van opstand, tekenen dat er nog niet met het kolonialisme is afgerekend. Daar ligt ook de belangstelling van anarchisten voor die problematiek. Dat wordt in Réfractions door Sommermeijer duidelijk gemaakt. Het tijdschrift heeft een site; klik hier. De problematiek van (anti)kolonialisme en de indigènes wordt ook behandeld in het themanummer van het Franse tijdschrift LABYRINTHE, nr. 24 (2006, III); zie verder hun site; klik hier.


Powered by Greymatter