Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/09/2006: "Je hersens uitleveren of je hersens gebruiken"

180px-Human_brain_NIH (6k image)

De enorme hoeveelheid televisievermaak die een groot aantal uren per dag door hele volksstammen van kijkers wordt geconsumeerd, moet die kijkers van hun oordeelsvorming beroven. Die kijkers moeten namelijk uiteindelijk opvolgen wat de tussen het televisievermaak gestopte reclamespotjes aanbevelen. Het televisievermaak dient als �weekmaker�; het moet voor reclame beschikbare hersens fabriceren. Is dat niet een al te cynische kijk op het medium televisie?

Klik op meer


In Le Monde libertaire (juli/september 2006) wordt in een artikel over dit onderwerp de hoogste baas van de Franse tv-zender TF1 geciteerd, waarvan hier mijn vertaling volgt:
�Het werk van TF1 is bijvoorbeeld Coca-Cola helpen om zijn product te verkopen. Welnu, alvorens een reclameboodschap kan doordringen, moeten de hersens van de televisiekijker beschikbaar zijn. Onze uitzendingen hebben als doel die hersens ter beschikking te stellen: dat wil zeggen die hersens te vermaken en te ontspannen om ze zo gaar te stomen voor de ontvangst van tussentijdse berichten. Wat wij dus aan Coca-Cola verkopen, is tijd van beschikbare menselijke hersens�.
Wat er in feite gebeurt is dat door beeldmassage mensen voor een tijdje hun hersens uitleveren.

Het uitleveren van hersens vindt niet alleen plaats voor het bereiken van commerci�le doelen maar ook voor politieke doelen. Bovendien staan daarvoor meer middelen ter beschikking dan alleen televisie. Wat dat aangaat kan men in ruimere zin over �informatie en communicatie� spreken. Dat is wat bijvoorbeeld Manuel Castells doet, in het dagelijks leven hoogleraar in het gebruik van communicatietechnologie aan diverse universitaire instellingen. Voor het maandblad Le Monde diplomatique (augustus 2006) schreef hij een artikel onder de titel Het verschijnen van media van massa�s individuen. Ook hier komt aan de orde het verschijnsel dat er op allerlei wijzen gewerkt wordt aan de mogelijkheden om mensen hun autonome oordeelsvorming te ontnemen of althans te kanaliseren. Maar daarnaast zijn er nog de miljoenen mensen die hun hersens willen gebruiken en die zich individueel tot massale, wisselende groepen weten te formeren om actie te ondernemen tegen de ons omringende waanzin van allerlei soort (Castells spreekt van Mass Self Communication). Hier volgt een bewerkte vertaling van dat artikel.
Informatie en communicatie hebben altijd in dienst gestaan van zowel dominante machten. als alternatieve machten. Het is alleen door het bewerken van gedachten van mensen,, dat machten zich tot maatschappijen weten te vormen en dat maatschappijen zich ontwikkelen en veranderen.
Het is in de loop van de tijd doeltreffender gebleken de geest van mensen te bewerken dan om fysiek geweld te gebruiken. Daarom is de communicatie de toetssteen van de macht. De collectieve gedachte � die niet is de som van alle individuele gedachten in interactie, maar een gedachte die is opgenomen en verspreid in het geheel van de maatschappij (een soort statistische grootheid dus) � komt tot stand in het gebied van de communicatie. Het is vanuit dat veld dat de beelden, de informatie, de opinies komen. Het is via communicatiemechanismen dat dit geheel wordt verspreid en overgedragen op een collectief niveau.
In de hedendaagse maatschappij moet de politiek zich onmiddellijk aandienen in een voor de media bruikbare dimensie. Als iets niet �mediatiek� is, valt het uit het zicht. Zelfs de beslissingen die van dat systeem afkomstig zijn leveren weer een sc�ne op voor de media. Daarmee wordt de steun gezocht van de burgers of, als dat niet goed mogelijk lijkt, wordt op zijn minst gepoogd de vijandige houding van de burgers te neutraliseren.
Wat de inzet van de media betreft moet men niet vergeten dat deze voor alles ondernemingen zijn, die aan de dwang van de rendabiliteit zijn onderworpen. De mediatieke onderneming moet winst opleveren. Het is goed hier aan twee tendensen aandacht te schenken.
De ene tendens betreft de militante, ge�ngageerde journalistiek, te weten de media als ideologisch gereedschap. Voorheen was er bijvoorbeeld sprake van kranten die de spreekbuis vormden van partijorganen. Het effect is dat wordt ingeleverd aan �objectiviteit�. Op den duur ging dat ten koste van het aantal kopers (met name de losse verkoop) van die organen. Dat leidde tot de opheffing ervan (denk in Nederland aan het dagblad De Waarheid, dat aan de CPN was verbonden). Maar de situatie is veranderd. Het actievoeren en het ideologische engagement kunnen zelfs een winstgevende affaire opleveren. Fox News bijvoorbeeld, een van de belangrijkste televisiekanalen van de USA � een onderdeel van News Corp dat toebehoort aan M. Rupert Murdoch �, heeft een belangrijk deel van het conservatieve, Amerikaanse kijkerpubliek weten te veroveren. Het ondersteunt zonder zich de minste zorg om objectiviteit te maken, de uitgangspunten van de neoconservatieven ten gunste van de invasie van Irak in 2003.
De tweede tendens die heden ten dage zichtbaar wordt, rust in het verlies van zelfstandigheid van de professionele journalisten, in hun verhouding met hun werkgevers. Tot die verhouding is een groot deel van het complexe spel van mediatieke manipulaties te herleiden. Zo leert bijvoorbeeld een studie dat, half 2004, 40% van de Amerikanen nog geloofden dat Saddam Hussein en Al-Qaida hand in hand samenwerkten en dat Irak massa-vernietigingswapens bezat. En dit, een jaar nadat alle bewijzen van het tegendeel gedetailleerd waren vrij gekomen. De bedoelde studie brengt aan het licht de verbinding tussen de propagandamachine van de regering Bush en de luister- en kijkproducten van het mediatieke systeem.
Dit alles levert slechts het zichtbare gedeelte van de spreekwoordelijke ijsberg op. Want de meest beslissende invloed die de media uitoefenen op de politiek en daarmee ook op de burger, wordt niet geleverd door wat de media naar buiten brengen maar juist door wat wordt achtergehouden. Want wat wordt achtergehouden verdwijnt in stilte. De activiteiten van de media berusten dan ook op het vermogen om een bestaan te verlenen in de publieke sfeer aan alleen dat wat door die media wordt aangedragen. Hun fundamentele kracht rust dus in hun vermogen om zaken in de vergetelheid te dompelen, om te maskeren, om iets tot publiek onbestaanbaar te bestemmen.
Ondanks alle inspanning van de kant van de media valt niet te ontkennen dat er een actuele legitimatiecrisis heerst wat �de politiek� aangaat. Er is op wereldschaal sprake van een afnemend vertrouwen in regeringen, in politiek verantwoordelijken en in politieke partijen. Te manifest wordt er gelogen en bedrogen door politiek verantwoordelijken. Des al niet te min bestaat er nog een belangrijk deel van de bevolking, dat denkt invloed te kunnen uitoefenen op degenen die zeggen namens die bevolking te spreken. Voor het uitoefenen van die invloed wordt massaal maar individueel gebruik gemaakt van de communicatietechnieken met name door middel van Internet. Sprake is van mass self communication.
Vandaag de dag zijn er meer dan een miljard gebruikers van Internet en bijna twee miljard mensen hebben een draagbare telefoon. Mensen ontwikkelen hun eigen communicatiesystemen en �netwerken. In de hele wereld heeft dit mede sociale bewegingen tot ontwikkeling gebracht. De �andere-wereld� beweging, de anti-globalisten, zij die zich richten tegen het kapitalisme in al hun verscheidenheid, zij maken reeds vele jaren van Internet gebruik. Het levert een bron van communicatie ten behoeve van organisatie van actie en debat. Via die weg wordt ook ingezet op het be�nvloeden van de dominante media, zoals bijvoorbeeld door Indymedia. Ook is er sprake van kortstondige �politieke mobilisatie� door middel van de draagbare telefoon, zoals het organiseren van een massale opkomst voor een demonstratie.
Welnu, de formele democratie is zodanig in crisis, dat de vele burgers geen vertrouwen meer hebben in haar instituties. In reactie daarop ontwikkelt zich onder onze ogen een communicatie-explosie van massa�s individuele mensen. Dit lijkt op de opbouw van nieuwe politieke vormen. Het is nog niet te zeggen waar dit alles toe leidt. E�n ding is duidelijk, het vertoont een overeenkomst met wat altijd weer aan de orde is: de bevrijding van onze geest. Het leidt tot gebruik van je hersens.

2 Reacties


@thom,

Van een dj van MovingRadio:

Je slaat de spijker op z'n kop wat betreft media.
Het is inderdaad waar dat een heleboel gewoon wordt weggelaten in de massa-media.
Aan waarom-vragen hebben ze dan ook een grote hekel.
Je kan allen nog scoren met programma's die een grote dosis nationalisme,racisme en veel sensatie bevatten want hiermee haal je de hoogste cijfers en winst.
Dat de de partijen die de
samenleving ernstig bedreigen gewoon weer gekozen worden verbaasd me dan ook niet.
het werkt volgens het overeenstemming genereren principe,zoiets als:Wat is het toch onveilig op straat he'. En een week later:Er moet meer blauw en camera's op straat komen he'. Waarna veel mensen zeggen ja dat is toch nodig.
En zo hebben ze toch hun zin om dit in te voeren zonder veel weerstand van de burger.
Het doel van de massa-media is:Inleiden,afleiden,uitleiden en kritiek smoren.
Laten we onze geest bevrijden en ons brein in eigen handen houden.
Zet je hersens dus vooral niet op slot.

Van Thom:

Het is in de loop van de tijd doeltreffender gebleken de geest van mensen te bewerken dan om fysiek geweld te gebruiken. Daarom is de communicatie de toetssteen van de macht.

Van een dj van MovingRadio:

Dat klopt het is niet nodig om met veel geweld dingen bij mensen in te brengen.
Daarvoor is mediamanipulatie met sublimale beinvloeding
nodig.(onderbewuste)
Daar wordt dan ook veel gebruik van gemaakt.
Tijdens die zogenaamde rustpunten is je brein vatbaarder voor sublimizers die verstopt zitten in films en reclameboodschappen.
Sublimizers blijken het beste te werken als ze nauw aansluiten bij een
symantisch-netwerk van een persoon oftewel als de sublimizer dingen bevat die jij veel in het leven herkent en doet bv interesses,lifestyle,relaties,hobbys,
enz.
Als je weet wat mensen beweegt dan kun je gaan bewerken met aangepaste reclames.
daarvoor nodig is gedachtencontrole dmv kantoortjes die gedrag van mensen bijhouden bv vragenlijsten,bijhouden wat mensen het liefste doen in hun leven om ze daarna met aangepaste diensten en reclame via de massa-media te bestoken en zo hun gedrag te sturen in een meer wenselijker richting voor de macht.
Het weg laten ebben van kritiek en anti-oorlogs demo's is zeker een manier om mensen af te leiden en verzet te breken.
Ook labelling van groepen wordt veel gebruikt zoals: Anarchisten zijn raddraaiers,vernielers,bommengooiers,
enz.
Dit heeft als doel om mensen kapot te maken op een vuile manier,want je hoeft alleen maar het labeltje anarchist te noemen en mensen koppelen de verkeerde dingen er automatisch aan.
Dit is een manier die de massa-media heel erg veel gebruikt en dat is de reden dat we beter onze eigen media kunnen maken.
De massa-media op andere gedachten proberen te brengen heeft dan ook weinig zin omdat veel er al jarenlang inzit.
Gelukkig zijn er nog de gaten in de m-media die toch nog wel iets doorlaten wat anders is maar dit is eerder uitzondering dan regel.
Immers niet alles is tegen te houden.

Maak je eigen media en laat je niet door de overige media weerhouden
om het te doen.
Tegen de massa-media aanschoppen heeft dan ook geen zin want ze veranderen toch niet.

zei: DJ van MovingRadio op 11/10/2006 om: 01:28u

Tja die reclame,s worden net als jullie gebruikt om een systeem dat eigenlijk als een Particratie moet aangeduid worden, in stand te houden

De nepmarkt die door de heersende kaste wordt gepromoot wijkt in twee opzichten grondig af van de authentieke vrije markt die in een menswaardige samenleving zou ontstaan.

Enerzijds worden op de nep-markt ook pseudo-goederen verhandeld, zoals bijvoorbeeld arbeid, ideeën of grond.

Anderzijds wordt het recht op vrije overeenkomst tussen individuen door de staat systematisch afgebroken. Het recht op het Vrije Contract kan men beschouwen (in de terminologie van Matthias Storme) als het recht op discriminatie. Zowel consument als producent moeten de volkomen vrijheid hebben om een contract wel of niet af te sluiten. Dit recht op het Vrije Contract is even absoluut als het recht op het Vrije Woord. Net zoals de mens niet waarachtig mens kan zijn op geestelijk domein zonder het recht op het Vrije Woord, kan de mens niet waarachtig mens zijn op fysiek (stoffelijk, economisch) gebied zonder het recht op het Vrije Contract. Een contract sluiten we steeds met de één, en bijgevolg niet met de ander. Het brood dat ik in de ene winkel koop, zal ik niet gekocht hebben in de andere winkel die dus werd ‘gediscrimineerd’. Indien ik in een vrije maatschappij voor de ene rechter kies, zal ik andere kandidaat-rechters hebben ‘gediscrimineerd’. Een uitbater van een dancing die enkel autochtonen wil toelaten, ‘discrimineert’ allochtonen. Wie een keuken laat installeren door de ene leverancier, ‘discrimineert’ de andere keukenbouwers. Een vrije gemeente die een veiligheidscontract afsluit met één verzekerings- en politieonderneming, discrimineert de andere ondernemingen. Het is duidelijk dat een staatsmonopolist diep vijandig zal staan tegenover het principe van het Vrije Contract, en alles zal doen om dit principe uit te roeien. Leden van de politieke kaste voelen immers instinctief aan (of doorzien helder, al naargelang het geval) dat het principe van het Vrije Contract, net als het principe van het Vrije Woord, radicaal hun monopolie en hun bron van macht, aanzien en inkomsten in vraag stelt.

zei: davie op 14/10/2006 om: 23:53u


Powered by Greymatter