Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

06/26/2006: "Waarom Neil Young verkeerd zit"

Stephan Smith-Said is een Iraaks-Amerikaanse songwriter die vorige maand in de San Francisco Chronicle een open brief schreef aan Neil Young.
stephansmith (21k image)
Cover van album van Stephen Smith
Young rechtvaardigde zijn nieuwe anti-Bush album ‘Living with War’ door te verwijzen naar de afwezigheid van hedendaagse protestzangers.
Klik op meer.

Tegenover de Los Angeles Times verklaarde Young: “Ik zat te wachten dat er iemand zou opstaan, een jonge zanger van een jaar of 18 tot 20, om deze nummers te schrijven. Ik wachtte geruime tijd. Toen besloot ik dat wellicht de generatie die dit moest doen, nog steeds de generatie van de jaren 60 is. We zijn er nog steeds”.

Als de eerste protestzanger die op straat tijdens anti-oorlogsprotesten speelde en vervolgens een groot wereldwijd platencontract in de wacht sleepte, voelde Stephan Smith-Said zich verplicht een boekje open te doen over het feit dat hedendaagse Neil Youngs en Bob Dylans niet gehoord worden door de muziekindustrie.

Twee dagen na zijn open brief publiceerde MTV een artikel waarin gepleit werd voor politiek bewustzijn in de mainstream muziek. Hetzelfde MTV weigert echter anti-oorlogsvideo’s uit te zenden, zelfs van de grootste sterren. Ook anti-oorlogsadvertenties van Amerikaanse organisaties als Not In Our Name en Win Without War worden door deze muziekzender geweigerd. Waar de stem van het protest is? In de afvalbak van MTV, aldus Stephan Smith-Said.

Waar bevinden zich de hedendaagse protestzangers? Ze staan vermeld op de zwarte lijst van de commerciële radiostations. Vraag maar aan Scott Goodstein. Hij is de grote pleitbezorger van PunkVoter. Samen met het punklabel Fat Wreck Chords brachten ze compilatie CD’s uit genaamd Rock Against Bush met ondermeer nummers van Green Day en Anti-Flag. Deze CD’s haalden een gezamenlijk verkoopcijfer van 650.000 stuks.

Toen Goodstein MTV benaderde om aandacht aan het project te besteden, hield de muziekzender de boot af. Het project zou niet relevant zijn en niet mainstream genoeg. Bij het toonaangevende muziekblad Rolling Stone kreeg hij hetzelde te horen. Ondertussen zijn er van het nieuwste anti-Bush album van Green Day, American Idiot, 5 miljoen exemplaren verkocht.

Uieindelijk werd MTV wakker en prees Green Day de hemel in en nam Anti-Flag op in een uitzending over politieke bands. PunkVoter reageerde met de stelling dat MTV desondanks compleet waardeloos blijft aangezien de zender niet werkelijk de intentie heeft om verslag te doen van de immer aanwezige protestmuziek.

Nu wordt het monopolie van de gevestigde muziekindustrie gebroken door internet waar artiesten en organisaties netwerken creëren die de genres van de industrie overstijgen.
“De meeste platenfabrikanten snappen het niet,” zegt Molly Neitzel, van Music for America, een non-profit organisatie dat de luisteraar probeert te betrekken bij politieke onderwerpen. “We zijn een generatie die niet in hun doelgroepen past, “ zegt ze. “We luisteren naar allerlei soorten muziek en dat past niet bij het oude model van de platenindustrie die platen verkoopt op basis van leeftijd, kleur en demografie.

De protestzangers van vandaag zijn derhalve in alle genres terug te vinden. Indie-rockers als Death Cab for Cutie en Bright Eyes, in-your-face hip-hop artiesten als the Coup, Mr. Lif en Immortal Technique, punkbands als Anti-Flag en NOFX, country en folkartiesten als Liza Gilkyson en Merle Haggard, ‘rally regulars’ als David Rovics, Pat Humphries en Chris Chandler, genre artiesten als Thievery Corporation en Manu Chao.

Sommige labels pikken dit inmiddels op. Andy Kaulkin van het label "Anti-" for Epitaph vertelt dat hij wordt gefascineerd door de burgerrechtenbeweging en nadenkt over wat muziek kan bijdragen aan het ontwikkelen van een dergelijke beweging. Overeenkomstig heeft hij artiesten gecontracteerd die uitstijgen boven de gebruikelijke genres en allen een zekere politieke bewustzijn aan de dag leggen, zoals Billy Bragg, the Coup, Tom Waits en Spearhead.

De moderne politieke protestsong ontleent zijn politieke effect momenteel het best in de vorm van een voor iedereen toegankelijke vrije mp3, meent ook Billy Brag. “In de gevestigde muziekindustrie draait alles om de verkoop en niet om sociaal bewustzijn. Nummers op internet dienen slechts als promotie voor nog uit te brengen uitgaven. Singles zitten zodoende vast in een stramien van vier maanden waarin het uitbrengen, de publiciteit en de distributie valt, “zo stelt hij. Zodoende wenst niemand een song te schrijven over een oorlog die al over kan zijn voordat het album uitkomt.

De gesprekken die Stephan Smith-Said die nog al eens met Woody Guthrie wordt vergeleken, voerde met Goodstein en Neitzel, leidden tot het idee een tournee door de VS te organiseren met een scala aan diverse artiesten om zodoende een zeer gemęleerd publiek samen te brengen.
Waar protestmuziek vandaag de dag toe houdt? Het is er, het bevindt zich op internet en het is best mogelijk dat het naar jouw stad komt om te bouwen aan een internationale beweging voor vrede, burgerrechten en gelijkheid.

De nieuwste single van Stephan Smith-Said, ”Another World Is Possible", is vrij te verkrijgen op zijn website www.stephansmith.com

3 Reacties


ik kan het niet laten om dan maar even naar mijn favoriete anti-bush-muzieksite te linken: http://www.guerrillafunk.com/
Vooral Dead Prez en Paris zijn aanraders.

zei: pieter r op 26/06/2006 om: 19:07u

Het merkwaardige is dat je bijna struikelt over de anti-oorlogsmuziek als je goed kijkt/luistert, maar ze komen niet meer door de censuur van de corporate media. Steve Earle, Billy Bragg, Lester Chambers en anderen op Tell us the truth!, de voortreffelijke Rock against Bush! serie (boven genoemd), hiphop/rapartiesten, tot de Rolling Stones, Robert Cray, Morrissey en de Pet Shop Boys aan toe. Maar ja - de radio als geluidsdiarree zal het niet meer laten horen. En op MTV en dergelijke zijn ze permanent druk met WK Lingerieachtige uitzendingen.

zei: Prul op 26/06/2006 om: 20:38u

En dit anti-oorlogsnummer werd afgelopen week op Indymedia UK gepost: http://www.indymedia.org.uk/media/2006/06//343743.mp3

zei: Arend op 02/07/2006 om: 14:16u


Powered by Greymatter