Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

06/07/2006: "Het alledaagse nieuws uit Irak"

Zesduizend doden in vijf maanden - twaalfhonderd dus per maand, en globaal dus veertig per dag. De slachting van Irak anno 2006. En dit zijn slcehts de cijfers vanBaghdad. In Basra valt ieder uur een dode - en de rest van het land... wie zal het precies kunnen zeggen?

iraqmorgue (8k image)
Klik op meer

Het dagelijkse geweld in Irak wordt meestal voorgesteld als een burgeroorlog in de maak. Het verhaal dat in de staatsmedia wordt rondgepompt is dat de onderlinge haat tussen soennieten en sjiieten zo groot is en dat deze nu vrijelijk geuit wordt - waarmee in feite gezegd wordt dat een strenge meester als Saddam Hoessein dit kruitvat rustig zou hebben gehouden. Het verhaal over de oude onzegbare haat die door de dictator in toom gehouden is is al eens eerder verteld de afgelopen jaren: toen ging het over Joegoslavië, waarbij evenwel op een gegeven ogenblik een ideale nog levende zondebok werd gevonden (die inmiddels dan weer wel overleden is) - het verhaal werd aangepast en opgeverfd. (O wacht even, voor Irak hebben ze Zarqawi bedacht - maar van hem is niet eens bekend of hij überhaupt bestaat, laat staan dat hij een openbare functie zou bekleden).

Bij het verhaal over Irak hoort dat de soennieten de kern van "de opstand" (tegen de bezetting) vormen. In de praktijk zijn er ook onder de sjiieten genoeg mensen die allang tabak hebben van de bezetting.
Een groot deel van de zogenaamde sectarische moorden wordt evenwel uitgevoerd door de officiële militairen die het leger van het marionettenregime vormen. Hoe kan dit? Nogal simpel en effectief: de eigenlijke machthebbers - VS- of Britse bevelhebbers ter plaatse verzekeren zich er van dat soennitische soldaten worden ingezet tegen sjiieten, en omgekeerd. Het marionettenleger vertegenwoordigt niets of niemand, en zeker niet de in feite niet meer bestaande staat Irak. De praktijk, die niet in de publiciteit gebracht wordt, dient klaarblijkelijk om chaos en geweld in stand te houden en te vergroten. En de chaos en het geweld dienen vervolgens weer om de blijvende aanwezigheid van de bezettingstroepen te rechtvaardigen. Een scenario zoals ontvouwd in het boek van Anneke van Ammelrooy, Alles is er niet uit 2004. De bezetting door de VS is gepland voor de lange duur: er worden enorme bases aangelegd, zoals er ook de grootste VS-ambassade ter wereld is ingericht. Maar heeft deze bezetting een toekomst?

Als er bezet wordt - zeker na terugtrekking van de zogenaamde coalitie - dan zou het wel eens door de buurlanden kunnen gebeuren. Het Turkse leger, de feitelijke machthebber in Turkije, wilde al in 2003 Koerdistan binnentrekken - officieel ter bescherming van de Turkmeense minderheid in Irak, waarvan de omvang door de Turkse media consequent aan de zeer hoge kant wordt geschat. En natuurlijk om een einde te maken aan de feitelijk bestaande Koerdische staat in Noord-Irak. Dit kan ook een motief zijn voor Iran om in te grijpen - als de Yanks weg zijn. Het huidige bezettingsleger heeft geen benul van de verschillen tussen de diverse bevolkingsgroepen, ze spreken allemaal gobbledigook, het zijn allemaal towelheads op wie je eerst schiet en die je eventueel oppakt als ze daarna nog blijken te leven.

Senior-verslaggever John Simpson van de BBC sprak vanavond 6 juni de bij de staatsmedia ongewenste waarheid uit. Er is een punt waarop de toestand onhoudbaar zal blijken te zijn voor de bezettingsmacht. En - waarschijnlijk te voorzichtig, maar duidelijk genoeg - Simpson achtte het mogelijk dat dit punt ergens eerder in dit jaar al gepasseerd is. Het chaos-scenario kan niet als rechtvaardiging voor blijvende bezetting dienen. En in tegenstelling tot de VS-media die consequent een hoeraverhaal blijven ophangen zei Simpson vanavond dat de situatie in het afgelopen halve jaar waarin hij in Irak gewerkt heeft alleen maar slechter is geworden. Een verslaggever van de New York Times gaf hem voor de Britse camera op dit punt volkomen gelijk.

Mijn zegslieden over de inzet van sectarische moordenaars onder begeleiding van "de coalitie" zeggen het scherper: misschien is Bush wel een zegen, want hij werkt er hard aan het VS-imperium sneller naar zijn onvermijdelijke ondergang te werken met zijn avonturisme. Het kost evenwel veel mensenlevens, en wie weet hoevelen er nog zullen volgen.

(Geschreven na en naar aanleiding van gesprekken op de Christian Peacemaker Teams Conferentie in Bradford - men kan niet tegelijkertijd daar zijn en in Appelscha, hetgeen niet allen voor mij geldt, maar het was er goed kamperen in een prettige temperatuur).



Powered by Greymatter