Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/28/2006: "Het verdriet is promotie voor de stad"

hetverdrietisvana (23k image)
Stel, je organiseert een betoging en er komt een enorme hoeveelheid pers op af uit binnen- en buitenland. Wat doe je dan? A, je gebruikt de persaandacht om je standpunt onder de aandacht te brengen of B, je pakt een megafoon en schreeuwt gedurende tweeënhalf uur dat de pers aan de kant moet zodat de betoging erlangs kan. Tja, want eigenlijk schaam je je er misschien wel voor dat je een slogan met het logo van de gemeente op het kopspandoek hebt staan...

Klik op meer

In Antwerpen is alles A. Zolang het tenminste maar gesubsidiëerd of zelfs volledig voorzien wordt door de gemeente Antwerpen. De sport is van A bijvoorbeeld, maar ook de bibliotheek is van A en de wijkagent is van A. Om die A staan dan wat vrolijke streepjes.
Maar ook minder vrolijke dingen zijn van A. Zo organiseerden een aantal allochtonen-organisaties in samenwerking met de gemeente Antwerpen naar aanleiding van de moord op een Malinese au-pair twee weken geleden en de moord op een Marokkaanse jongen een maand geleden, beide moorden met racistische motieven, een stille tocht onder het motto "Het verdriet is van A". Daar kun je natuurlijk bepaalde vraagtekens bij zetten (deze racistische moorden worden u aangeboden door de gemeente Antwerpen?), maar feit is in elk geval dat een veel gehoorde klacht binnen de Antwerpse bevolking is dat de gemeente Antwerpen deze tragische gebeurtenissen aangrijpen om hun nieuwe slogan met logo te promoten.

Ook de organisatie van de optocht moet dat in de gaten hebben gehad, en had klaarblijkelijk geen zin om dat dan ook nog eens uitgebreid in de pers te krijgen. En aangezien de slogan met A op het kopspandoek stond van de stille tocht, moest de pers daar natuurlijk wel uit de buurt blijven. Ik zou in elk geval niet anders weten waarom de massaal aanwezige ordediensten - te herkennen aan hun oranje vestje met daarop "het verdriet is van A" - de gehele optocht met alle moeite probeerde alle pers aan de kant te houden, en daarbij niet altijd even vriendelijk te werk ging.
Een raar gezicht. Tientallen camera's en microfoons op de stoet gericht, en het enige wat uit de megafoon schalde was "pers aan de kant alstublieft, wilt u zo vriendelijk zijn aan de kant te gaan", en de fotografen en cameraploegen geen voorkant van de stoet in beeld konden krijgen maar een gigantische zwerm security-gastjes.

Het zat de organisatie verder ook niet mee. Het weer was slecht en mede daarom viel de opkomst relatief tegen, van de 50.000 verwachte bezoekers kwamen er maar iets van 20.000 opdagen. De reden waarom mensen meeliepen verschilde. Zo was Ine vanuit Kessel naar Antwerpen gekomen om mee te lopen als protest tegen zinloos geweld, terwijl de Antwerpse Marleen meeliep uit solidariteit voor de allochtoonse gemeentschap in haar stad.
En ik? Ik was er voornamelijk om verslag te doen, maar dat was best moeilijk met zo'n mediaschuwe organisatie. Op het eind resulteerde het anti-mediabeleid van de organisatie nog in een opstootje tussen ordedienst en cameraploegen. Dat was ironisch genoeg het enige incident dat plaatsvond. Een boze Vlaamse fotograaf wist het organisatietalent van de initiatiefnemers van de betoging maar al te goed te verwoorden: "diene lui hebben da nog nie eerder gedaan in hunne leven en ze denken dan te weten hoe of da moet." Want ja, zijn wij journalisten het niet gewend om goed verslag te kunnen doen zonder in de weg te lopen?


Powered by Greymatter