Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/16/2006: "Ach wat, kerkvaders en grondslagen..."

Oom Prul vertelt van zijn eerste aanvaring/ervaring met Vadertje Staat en hoe dit zijn verdere leven bepaald heeft. En verklaart wat hem betreft de zogenaamde discussie over kerksheid en grondslagen tot ge*** in de ruimte.
onkazerne (80k image)
Klik op meer

Mijn eerste persoonlijke ontmoeting met de Staat bestond uit de keuring voor de militaire dienst. Het was mij van te voren verteld dat je beter niet kon laten weten bij de keuring zelf dat je wilde weigeren - het zou kunnen dat dit tegen je gebruikt zou worden door toekomstig uitstel terwille van studie te weigeren. Het is al een tijdje geleden inmiddels, maar de confrontatie staat mij nog sterk bij. Lees en huiver.

Je staat in je onderbroek in een rijtje met geslachtsgenoten. Klaar om bloed afgetapt te krijgen. Tot mijn verbazing gingen twee van de kerelachtigste jongens onderuit van het enkele bloed aftappen. "Die zijn er nu wel van af," dacht ik - als je bij zoiets flauwvalt.
Zowel het onder druk doneren van bloed als in een rijtje staan in onderbroek namens de Democratische Overheid was voor mij al meer dan genoeg, en dan hebben we het dus niet over het doneren van anderhalf jaar van je leven met het doel anderen te doden of gedood te worden. Dat was nog ver, ver weg.
In je onderbroek moest je voor een of andere arts verschijnen. Verbeeldde ik het mij of had die arts de naam van de huisarts die zich aan mijn moeder vergrepen had kort nadat zij weduwe was geworden? Ik zou de vent echt niet herkend hebben. Misschien dacht ik hier nog over na toen de man blafte: "Gaat-ie nog uit? Straks thuis mag je weer heerlijk op de bank liggen." Je moest je voor dit stuk vreten helemaal uitkleden, dat vond hij leuk.
Langzaam liet ik hem zakken. Op mijn vijftiende had ik, groen als gras en alleen ervaren in de nobele kunst van de zelfbevlekking, een akelige ontsteking gehad "daar". Afgezien van het feit dat ik eenvoudigweg niet zomaar op bevel mijzelf wil ontbloten (nog steeds niet, mocht u zich dit afvragen) had ik een extra reden om beschroomd te zijn. "Hebben ze het daar gesloopt?" vroeg het stuk tuig. Ik gooide er de toepasselijke medische termen tegenaan en vermeldde dat het onderzoek naar eventuele tuberculose negatief was geweest. "Je weet er wel veel van," zei Ome Doc. "Het gaat over mijn gezondheid, over mijzelf, stuk secreet." Nee, dat heb ik niet gezegd, alleen gedacht. Ik heb mijn verplicht-blote schouders opgehaald.
Daarna mocht je je aankleden. Het medisch geschoolde stuk schorem moest nog een Mooi Medisch Gesprek met je hebben. Het hoogtepunt: "Heb je een meisje? Kijk je graag naar de meisjes?" "Nee, schrijf maar op dat ik homofiel ben, dan zijn we mooi overal van af." Dat was toen nog een reden om afgekeurd te worden. Langzamerhand had ik geen zin meer de schijn op te houden dat ik misschien wel fluitend 's rijks wapenrok ging dragen. "Daar heb je anders niet de habitus naar." "Daar kun je je lelijk in vergissen." Hij schreef DW op mijn formulier met een vraagteken er achter.
Bij een ander gesprek die dag over je mogelijke voorkeuren werd mij meteen gevraagd waarom ik wilde dienstweigeren. Dus dat betekende DW. "Maar dat wil ik helemaal niet, stel je voor." "Volgens mij heb je er niet veel zin in." "Daar kun je je behoorlijk in vergissen. [Alweer!] En ik had graag dat u mij met u aansprak. Ik heb u geen toestemming gegeven mij te tutoyeren."
Die formule moet de deur dicht gedaan hebben. Voorgoed ongeschikt. Ik kon al vermoeden dat ze geen trek in mij hadden, maar de desbetreffende brief kwam weken later. Enfin, ik wist nu wat voor bloedgroep ik had.

En de komende jaren stond ik op keuringsdagen tegen de tijd dat het aanstaand schietvee losgelaten zou worden voor de kazernepoort, met pamfletten die opriepen tot dienstweigering. Na zo'n dag van vernedering was vrijwel iedereen zo boos dat de pamfletten gretig aftrek vonden. Hopelijk heeft het vruchten afgeworpen.
Over mensen die zeggen dat ze anarchisme zo geweldig vinden omdat ze zo'n prachtig boek van Bakoenin hebben gelezen haal ik mijn geklede schouders op. En ik ben geneigd naar mijn voorhoofd te wijzen. "Zeker lichting 1959. Of 1965." (Het zijn vrijwel altijd mannen - die lichtingen hoefden in zijn geheel niet op te komen). Bij Bakoenin kun je ten hoogste lezen waarom je zo'n hekel hebt aan het slavernij-instituut dat Staat heet. Of bij al die andere kerkvaders of -moeders. Nu de dienstplicht is afgeschaft zijn er andere mogelijkheden om kennis te maken met de Staat. Maar wie niet toegerust is met een behoorlijke portie afkeer van onderdrukking die op jouzelf losgelaten wordt en zich beroept op auteurs blijft voor mijn gevoel een patertje of nonnetje langs de kant. De boekenwijsheid komt later. Eerst moet de maat al vol geweest zijn.
En wat mij betreft is deze non-discussie hiermee afgesloten. Een prettige dag verder, mensen.

3 Reacties


Heel goed verhaal om te laten zien hoe je aan je ideeen gekomen bent!
Ach we hoeven maar te kijken naar hoe de staat sommige mensen behandelt. Dan hoeven boeken van theoretici ook niet meer.
Die zijn dan een aanvulling en bevestiging van wat we al vermoedden.

zei: W.Mop op 18/05/2006 om: 12:39u

Op zich een leuk stuk van C.Prul. Natuurlijk is alleen een theorie bedenken niet genoeg (dan is het gebakken lucht), maar alleen afgaan op ervaringen en "gevoel", zonder daar verder over na te denken en je er kritisch samen met anderen over te buigen (waar Prul voor lijkt te pleiten, of begrijp ik je verkeerd?) is ook te mager. Een andere (anarchistische) wereld opbouwen moet wel moeilijk zijn (anders was die er al lang geweest) en dus zullen we er moeite voor moeten doen!

zei: rymke op 19/05/2006 om: 23:05u

Nee, daar pleit ik niet voor. Ik stel dat de ervaring (de daad) aan de gedachte (theorie) voorafgaat. En die genereert weer nieuwe praxis. Jarenlang in weer en wind voor de kazernepoort staan, bijvoorbeeld. Et ce ne fut qu'un début.
Maar wie laat zich heden bekeren door een negentiende-eeuws geschrift?

zei: Prul op 23/05/2006 om: 01:40u


Powered by Greymatter