Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/09/2006: "En de Internationale... - kanttekeningen over Chicago, deel 3"

Het is een wonderlijke gewaarwording ergens te komen waar je nog nooit geweest bent, en te worden begroet als vriend en belangrijk activist voor de mensen in de omgeving waar je nu dan wel even bent. Het wondertje is het medium waar u dit verneemt.

liveskunk (25k image)
Klik op meer

Voor Nederlandse Vrije-abonnees zal het een en ander niet opvallend of niet opvallend interessant zijn (geweest). Maar er hebben hier enkele dingen gestaan over verwikkelingen in de VS die een primeur waren, niet alleen hier, maar ook in de VS zelf. Ik ga er hier en nu niet naar verwijzen.
"Wat goed dat P. een vriend als jou heeft," krijg je als mail terug, als je het bericht vertaald doorstuurt naar een van de grotere online bladen. "Dank je," denk ik dan, "maar ik ken hem net zo min als jij - kwestie van bronnen en op de juiste manier zoeken." Vanaf Kantoor Prul worden langzamerhand hele sites bijgehouden en gevuld van grassrootsbewegingen in de VS die graag online willen zijn maar op de een of andere manier daarin niet slagen. En men heeft het naast vredes- en anti-repressieactivisme ook erg druk met het onderhouden van de eigen onbespoten boerderij. Kleinschalig tegen de grootste macht die de wereld ooit gekend heeft.
Het hebben van cyberspace-vrienden/vriendinnen en acties ondersteunen waar je in het geheel niet fysiek bij bent (kunt zijn) lijkt mij een waarachtige vormgeving van het idee van de Internationale - Bakoenin, Marx, Kropotkin, Malatesta en alle anderen - misschien waren jullie te vroeg (maar zonder jullie had het ook niet gekund...).
En het is ook wel eens goed hen ter plaatse te ontmoeten. De VS zijn zo provinciaals dat je er niet eens bij stilstaat dat het omgekeerde ook had gekund - en waarschijnlijk niet zal gebeuren. "Vieren jullie ook Kerstmis?" Er ligt een doodgereden stinkdier op de weg - er liggen er trouwens heel veel, ik heb geen levende gezien - en ik hef Dead skunk van Loudon Wainwright aan. "Go, kennen julie dat?" Wij kennen jullie beter dan jullie ons kennen, en waarschijnlijk zelfs dan jullie jezelf kennen.
Komaan, aan het werk!
En als je P. in het echt ontmoet, is dat via een videoscherm - hij is geboeid, zijn handen vast aan een band om zijn buik, ketenen aan zijn voeten. Wat te zeggen? Zou hij er erger aan toe zijn zonder "deze vriend"? Hij weet dat het wel degelijk iets uitmaakt. Iets om tegelijkertijd verdrietig en opgelucht over te zijn.

Alleen D., met wie ik dacht een afspraak te hebben, laat niets van zich vernemen - "dat verbaast mij niets, het is een Amerikaan", zegt de vrouw die mij rondrijdt door de wildernis - vol scepsis over dit land en zijn bewoners, en ze blijkt godbetert notabene op Bush gestemd te hebben. Kennen is niet: begrijpen. Maar D. blijkt mij wel gepm'd te hebben, dat merk ik pas als ik weer terug ben - gelukkig, we kunnen cybervrienden blijven zonder wrok en - nee, ik heb mijn weg ook zonder hem wel kunnen vinden (behalve dan Haymarket Square - grrr).
Het nadere verslag is gereserveerd voor het goede oude klassieke medium boek, daarover heb ik afspraken lopen. Het zal nog een toer worden mij los te wringen van het medium waar ik pas het afgelopen jaar zo in ben gaan zitten.
Tipjes van de sluier komen nog wel hier.

1 Reactie


Je hebt zo te lezen weer een boeiend avontuur achter de rug. Maar fijn dat je weer heelhuids terug bent!

zei: Arend op 09/05/2006 om: 21:32u


Powered by Greymatter