Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/04/2006: "Vanuit zonnig benauwd en lang niet winderig Chicago - ik ben Cornelis Prul."

Neil Young's anti-oorlog/Bush-plaat is nu online te beluisteren:
neil-atg (11k image)
Een speciale blog over de plaat vind je hier. Waarop onder andere te zien is hoe ongelofelijk veel media-aandacht zijn project heeft gekregen. Sommige cynici zullen dan ook zeggen dat het vooral een slimme reclamecampagne voor de man zelf is.
Klik op meer.

Op Indymedia-Miami staat een stukje over de achtergrond van het project.
Even snel vertaald luidt het daar als volgt:

Neil Young's nieuwe plaat, Living With War, een verzameling anti-Bush
liederen met daarop de tamelijk onomwonden gestelde single "Let's
Impeach the President," is begonnen in een hotelkamer. "Ik ging een
beker koffie uit de automaat halen en daar lag de krant USA Today,"
vertelt Young aan Rolling Stone. "De voorpagina toonde een groot
oorlogsschip die omgetoverd was in een ziekenhuis. Het onderschrift
had het over hoe we enorme vooruitgang boeken op medisch gebied
als gevolg van het conflict in Irak. Dat raakte me onverwacht hard, ik
ging naar boven en schreef het nummer 'Families' voor een van die
soldaten die het niet gegeven was om weer thuis te komen. Daarna heb ik een potje zitten janken in de armen van mijn vrouw. Dat was het omslagpunt voor mij."

"De gitaar speelde zichzelf," verklaart Young over zijn Crazy Horse-
achtige solo's op de tien rauwe en emotionele nummers op Living With
War, die ondersteund worden door een koor van 100 stemmen. "De
zangers werd allen verteld dat er een nummer bij zat met de titel 'Let's Impeach the President' en dat ze niet hoefden te komen als ze zich daar niet lekker bij voelden," zegt Young.
"Er kwamen meer mensen dan we gevraagd hadden."

De legendarische achtergrondzangeres Rosemary Butler, die zong op
Jackson Browne's "Running on Empty," begon binnen een uur nadat ze
gebeld was het koor bij elkaar te brengen. "Ik zat om 3.30 uur 's nachts mensen te bellen voor een sessie om 10 uur 's ochtends," verklaart Butler. "Iedereen kwam. Toen de woorden op een projectiescherm verschenen, stonden mensen te schreeuwen en te huilen. We waren in een opgewonden toestand.
Neil kent de zuidelijke gospel-traditie. Neil gaat er gewoon tegenaan. Hij had zo'n lol dat hij van top tot teen bloosde."

(tot zover de vertaling).

Een eerste beluistering leert dat het inderdaad een ouderwetse crazy-
horse productie is met veel gruizig gitaarwerk en stampende
boemkletsdrummen en vooral lekker slepende vet aangezette zinnen
(ja, je moet wel fan zijn). Inhoudelijk sterk is dat in het derde nummer (The Restless Consumer) een duidelijk verband wordt gelegd tussen oorlog en de economie (of beter gezegd het bizarre consumptiepatroonvan de rijke landen).
Aandoenlijk is liedje 9 over een (in de oorlog?) overleden vriendje waarmee hij vroeger "the hippy highway" afreed. Neil Young heeft misschien ook wel Negri gelezen want heeft het in het
nummer Living With War over "i joined the multitudes..."(die tegen de oorlog demonstreerden).
Een geval van erg jammer is natuurlijk nummer 8: Lookin' for a Leader (ook al komt er dan het zinnetje in voor "and maybe it's a woman or a black man after all...").
En heel erg lelijk is ook de afsluiting 'America the Beautifull' (terwijl Young nog wel Canadees is, en indiaan bovendien).
Maar die kun je gewoon uitzetten.
Weet iemand trouwens hoe je die nummers vanaf de website op kunt slaan zodat we ze over een week ook nog kunnen horen?


Powered by Greymatter