Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

05/03/2006: "Voetbal en 1 mei"

De eerste mei is de dag van de arbeid. Dat wordt door allerlei 'linkse'
stromingen uitgebuit. Zo willen de communisten dan vaak hun legers in stramme rijen langs podia met uniformen sturen en gaan sociaal-
democraten een kopje thee drinken in een bejaardentehuis met de
boodschap dat iedereen vooral harder moet werken voor minder loon.
voetbalbal (5k image)
De anarchisten daarentegen, waar toch echt de oorsprong van de
traditie van de 1e mei te vinden is
Haymarket_Riot leggen het nogal eens uit
als de dag tegen de arbeid, of in ieder geval tegen loonslavernij.
Klik op meer.

Het Italiaanse schrijverscollectief Wu Ming zag aanleiding om deze
datum aan te grijpen voor verwijzing naar een herinterpretatie van de
voetballer Luther Blissett. Deze gaf naam aan de voorganger van Wu
Ming en werd daarmee de meest omvangrijke 'multiple name' in de
geschiedenis van de moderne actiebeweging (killroy was uiteraard een
stuk omvangrijker). Daardoor kwam Luther Blissett hernieuwd in de
aandacht. De Britse voetbalspeler was ooit mislukt als international bij
AC Milan en daarna in de vergetelheid geraakt, totdat de Italiaanse
actievoerders zijn naam gingen gebruiken voor ontelbare acties,
culturele producties en zelfs een bestsellend boek (Q). Naar verluidt is
het trouwens Ruud Gullit geweest (of zoals die in ItaliŽ heet: Roegoelli)
die het oorspronkelijke idee veroorzaakte, toen hem een keer om een
handtekening op straat gevraagd werd, en hij voor de grap beweerdeniet Ruud Gullit te zijn, maar Luther Blissett.

Blissett was een van Engelands beste spelers, topscorer in de hoogste
divisie en geselecteerd voor het Engelse team
(http://www.thefa.com/Features/EnglishDomestic/Postings/2003/07/549
03.htm ) toen hij aan Milan verkocht werd om daar geen bal meer te
raken. Zijn bijnaam werd Luther Misit. Lang is gedacht dat er allerlei
vreemde oorzaken waren voor het verlies aan sportprestatie, maar nu is
er een dik boek uitgekomen van een Britse expert waarin gesteld wordt
dat het een bewuste daad van sabotage was. Lees hier: de engelse
tekst


Blissett was in 1983 als een stuk handelswaar verkocht (door
muziekzakenman Elton John, toen eigenaar van de voetbalklub
Watford) aan toen al gigavoetbalbedrijf Milan. Hij werd geacht als
levend reclamebord elke week enkele tienduizenden voetbalgekken
geld uit de zakken te kloppen. En hij weigerde het spel mee te spelen.
"Blissett refused to be integrated; he understood that capital is a
parasite that sucks away our humanity. The game of football was made
up of interaction, communication, intelligence and knowledge, and he
understood that this system was part of a valorization of goods". Hij had
precies door welke plek hij in de media kon spelen, en werd de meest
zichtbare werksaboteur van het land. "He decided, therefore, to refuse
to be an interface in this system. He decided to stop communicating, to
be a living short-circuit. So he started to move around the field at
random, appearing not to care about the game. In reality, he was very
careful to avoid all communication with his fellow players. He was also
able to understand the future. He saw his colleagues as potential agents
of capital: in fact, at that time, players like Baresi and Tassotti were
emerging, who would be the backbone of that producer of triumphant
images which Milan would soon become.". En inderdaad, Milan heeft
kort daarna Berlusconi groot gemaakt. Maar niet met Kameraad Luther!

Volgens de analyse in het boek Calcio ging Luther Blissett veel verder
dan gewone werkweigering: Hij stopte geheel met communiceren. En
hij brak bewust alle knellende codes van het vercommercialiseerde
voetbalspektakel "door willekeurig over het veld te zwerven en vreemde,
onverwachte bewegingen te maken, "aimed at complete self-
valorization, creating a niche of liberty founded on the systematic
removal of wealth from the cycle of added-values."". Door een daad van
creatie van eigenwaarde onttrok hij dus zijn financiŽle waarde aan het
systeem.

Vreemd is dat de schrijver van het stukje beweert daarna nooit meer
wat van Luther Blissett vernomen te hebben. Laatst konden we hem
toevallig op de BBC zien, was hij iets hulpjesachtigs bij Watford. En in
interviews heeft hij altijd verklaard de grap van zijn tweede carriŤre in
ItaliŽ wel te kunnen inzien (al wilde hij wel eens dat ze een andere naam
gekozen hadden). Sommige interviews zijn terug te vinden op de Wu
Ming website


Vanavond in
The Broeinest Goes Balie in Amsterdam trouwens debat over precariteit, werk en actie.

Geplaatst door Bolus op verzoek van Cornelis Prul


Powered by Greymatter