Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

04/24/2006: "Mainstream anarchisme (deel twee)"

Neil Young is terug waar hij zijn moet: met liedjes tegen de macht. Ooit co-auteur van de snerpende aanklacht tegen 'Nixon's soldiers' die anti-Vietnam-demonstranten hadden doodgeschoten op Kent State University ("(Four dead in ) Ohio").
AnarchyMoses (15k image)
Anarchy Moses
Maar toen werd hij steeds rijker en mellower om uiteindelijk (dieptepunt) begin jaren tachtig te verklaren dat Ronald Reagan wel tof was.
Klik op meer.

De muziek ging daarbij gelijkwaardig achteruit. De sneren gingen toen hoofdzakelijk nog naar "welfare mothers". Hoewel hij het vreemd genoeg ook bleef hebben over natuurvernietiging, en het lied Trashers (bulldozers) een van de sterkste in z'n oeuvre is. Maar hij ging verder met toezingen van de Vrije Wereld ("Keep on rockin' in the ...") al zou daarin al commentaar op Pa Bush te horen zijn. Na de 11e september 2001 kwam er nog een soort patriottische song ("Let's Roll"; de woorden van de passagiers van het gekaapte vliegveld dat neerstortte, voordat ze de kapers aanvielen).

Maar nu is het weer helemaal helder. Ome Neil heeft een nieuwe plaat: Living With War die als regelrechte protestplaat tegen de oorlog mag gelden en volgens berichten in sommige kranten de komende paar dagen op z'n website gratis gedownload zou kunnen worden (al kan ik de downloads daar niet vinden).

OK, anarchistisch is hij niet echt, of beter gezegd echt niet. Het laatste nummer heet 'Lookin for a leader' en dat moet je dan letterlijk nemen; de oplossing zou een nieuwe leider zijn die het allemaal wel goed doet. Maar Ome Neil is toch alweer een flink stuk de goede weg op back naar z'n roets. De cd heeft zín eigen blog.

Dan is de Nieuwe John - niet te verwarren met J.J.! - Cale inhoudelijk (zoals gebruikelijk) mijlenver beter. Jammer genoeg een stuk minder Grote Popster, maar toch. Op Black Acetate staat onder andere een dreigende dreunend nummer Brotherman
waarin temidden van de sample van hoestende kinderen het refrein gaat van "where does the hate come from, brotherman, brotherman? Sitting here in the courtyard with Uncle Sam ..." Cale heeft hiermee een einde gemaakt aan een hele reeks neuzelplaten, die grotendeels als filmmuziek gemaakt waren en lijkt weer terug in een periode met hardere, deels snoeiharde, experimentele rock en dito teksten. Of hij ooit weer het (politieke) niveau haalt van platen als Sabotage/Live, Honi Soit en Music for a New Society, valt af te wachten.

Wie onvervalste anarchistische muziek wil horen, wordt geadviseerd een bezoek te overwegen aan de optredens van postrock-band Silver Mount Zion (een tra la la band natuurlijk).

Die treden in ieder geval op 19 mei op in Paradiso, en misschien ook wel elders maar dat kon ik nergens vinden. Verwacht van Silver Mount Zion geen heldere statements, maar wel nummers als God Bless Our
Dead Marines of Hang on to each other. Op de cd "Born Into Trouble..." kun je ze horen zingen over "angels with molotov cocktails" en het slepende laatste nummer "Triumph of Our Tired Eyes" is gebaseerd op een oud anarchistisch strijdlied uit de Spaanse revolutie (A las Baricadas). Een eerder gemaakte instrumentele plaat (13 Angels...) is volgens de tekst op de hoes gemaakt voor Black Bloc anarchisten. Maar ja, als er Silver Mount Zion iets niet is, is het wel mainstream.

Hoe mainstream de mongools/Russische band Mongol Shuudan is, weet ik niet, maar ze treden wel op samen metChumbawamba
ter ere van hun 17e verjaardag en de krant Moscow Times verslaat dat onder de kop 'Musicians for Anarchy'.

Clip van de week is zonder twijfel deze over de recentste Franse Revolutie.

Qua mainstreamanarchisme kan voorlopig toch niemand tippen aan Noam Chomsky, wiens boeken zelfs in Amerika overal in de winkel liggen. Over diens invloed gaan veel wilde geruchten maar dit weekend
werd hij twee keer als inspiratiebron genoemd bij opmerkelijke verhalen van nieuwe MA'ers. In de Volkskrant stond deze zaterdag pagina groot het al langer bekende verhaal over het tragische einde van de sport-ster Pat Tillman. Een bekende football (dus die variant met de helmen en
schoudervullingen) speler, die besloot om het leger in te gaan na de 11e september om terroristen te helpen bestrijden. Hij was voorstander van ingrijpen in Afghanistan, maar tegen de oorlog tegen Irak en werd vervolgens toch naar Irak gestuurd. Ondertussen was hij al steeds kritischer geworden en ging op z'n collega-soldaten inpraten om ze duidelijk te maken wat er gaande was.

Een van zijn belangrijkste informatiebronnen waren de boeken van Chomsky - volgens de
Volkskrant, waarmee hij ook een ontmoeting probeerde te organiseren. Maar Pat werd doodgeschoten, door een van z'n medesoldaten. Het Pentagon hield de ware toedracht verborgen en probeerde de dood juist uit te buiten voor een soort heldenshow in de VS. Er zijn theorieŽn dat hij met voorbedachte rade vermoord werd, ook zijn vader blijft dat voor mogelijk houden, maar daar gaat de Volkskrant niet verder op in. De Volksrant beschrijft Noam Chomsky trouwens als "uiterst links", zonder uit te leggen waarop die kwalificatie gebaseerd is.

De andere Amerikaanse sportster die Chomsky aanhaalde als inspiratiebron was de beroeps showworstelaar (of hoe noem je dat) Jeff "The Sowman" Monson, waarover al eerder wat bij De Vrije verscheen. In maandblad In these
Times stond een mooi artikel over despierbundel. Monson is overtuigd anarchist en heeft de a-met-circel prominent op het imposante lichaam getatoueerd. Laatst viel de politie zijn sportschool en huis binnen nadat hij in een tv-verslag gesignaleerd was in een t-shirt met
opschrift "assasinate Bush".

Maar wat in het stuk ook opvalt is dat Monson niet op spektakel uit is maar echt uit kan leggen wat er fout gaat in de wereld en waarom anarchisme belangrijk is als oplossing. Het stuk besluit met zijn mededeling dat hij binnenkort met zoontje naar de Anarchist Bookfair in Montreal gaat. Hij is uitgenodigd om een workshop te geven. "Over zelfverdediging".

Chomsky himself is de laatste tijd onder meer actief in een campagne voor vrijlating van een vijftal Cubanen die in Florida gevangengezet zijn op beschuldiging dat ze voor Cuba spioneerden. Nu is Cuba altijd een heikel thema voor anarchisten. Maar Chomsky doet daar niet moeilijk over. "Natuurlijk worden er mensenrechten geschonden op Cuba. Dat doen alle regeringen. Wat veel mensenrechten betreft, vallen de statistieken echter in Cuba een stuk voordeliger uit dan in tal van 'democratische' landen die onze regering als bondgenoten beschouwt.

Een van de bronnen die het beste informeren, zijn de gegevens van Amnesty International. Daarin vind je bijvoorbeeld dat de mensenrechten het ernstigste geschonden worden op Guantanamo Bay" (vrij vertaald...). Een mooi interview met Chomsky over Cuba vind je hier.

Bijdrage van Kees Stad

5 Reacties


Maak er maar wat van:
ROCKIN' IN THE FREE WORLD

There's colors on the street
Red, white and blue
People shufflin' their feet
People sleepin' in their shoes
But there's a warnin' sign on the road ahead
There's a lot of people sayin' we'd be better off dead
Don't feel like Satan, but I am to them
So I try to forget it, any way I can.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

I see a woman in the night
With a baby in her hand
Under an old street light
Near a garbage can
Now she puts the kid away, and she's gone to get a hit
She hates her life, and what she's done to it
There's one more kid that will never go to school
Never get to fall in love, never get to be cool.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

We got a thousand points of light
For the homeless man
We got a kinder, gentler,
Machine gun hand
We got department stores and toilet paper
Got styrofoam boxes for the ozone layer
Got a man of the people, says keep hope alive
Got fuel to burn, got roads to drive.

Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world
Keep on rockin' in the free world,
Keep on rockin' in the free world.

zei: Prul op 25/04/2006 om: 02:08u

je hebt gelijk, da's tamelijk duidelijk. Volgens de krant is z'n anti-oorlogsplaat vanaf 28 april een week lang gratis te horen op z'n website.

zei: kees op 25/04/2006 om: 13:29u

Dat Young op een bepaald moment zo rechts werd had wellicht veel te maken met grote gezinsproblemen. Welke dat precies waren herinner ik me niet, maar het was iets in de aard van zwaar gehandicapte kinderen en een bijna hersendode vrouw.

zei: Rafa Grinfeld op 25/04/2006 om: 17:19u

Via volgende link (die ook verborgen zat in het stuk hierboven) zijn een paar interviews over die kwestie verzameld. Hij blijkt een keer gezegd te hebben tegen twee journalisten dat Reagan ook wel eens iets zinnigs zei, zoals dat mensen zelf zaken moeten opknappen inplaats van alles van de regering te verwachten: http://www.thrasherswheat.org/ptma/reagan.htm

zei: Kees op 26/04/2006 om: 09:48u

Wat inderdaad helemaal niet zo onzinnig was van Reagan. laten we wel wezen. (Je moet het op zeker abstractieniveau bekijken).
Het rare van de VS is dat juist rechts een soort anti-staatsretoriek hanteert die er goed ingaat bij veel mensen. Anarchisme in Europa en elders wordt (terecht) als vanzelfsprekend socialistisch gezien.

zei: Prul op 26/04/2006 om: 11:26u


Powered by Greymatter