 |
|
|
03/17/2006: "En is het gezeur nu afgelopen?"
Achach, in 1968 waren we revolutionair - en zullie vechten voor behoud van verworven rechten. De laatste in het koor is godbetert een communistisch Europarlementariër. 4 Reacties Ahum, What's new, pussycat? Die zogenaamde communistische europarlementarier was, volgens dat gelinkte artikel, meneer Henri Weber van de Parti Socialiste. Een sociaal-democraat dus. In mei 1968 zou hij dan lid zijn geweest van de trotskistische LCR. Hum, nu hou ik altijd dat verhaal in mijn hoofd over die Franse "revolutionaire" jongerenorganisatie die vanaf hun uiterst belangrijke vergadering of congres naar de barrikaden in het Quartier Latin kwam gedemonstreerd, om de verzamelde opstandige jeugd aldaar te vertellen dat hun strijd slechts een zinloze provocatie was die slechts in het nadeel van de arbeidersklasse kon werken. En dat ze, na die historische toespraak, met rode vlaggen en al weer zijn weggedemonstreerd, om de zogenaamd nutteloze en provocatieve strijd in het Quartier Latin over te laten aan deze jongeren. Tja, die trotskisten waren toen al vaag en fout en zijn dat nu nog steeds (om maar niet te spreken over hun stalinistische broertjes en zusjes). En dat sommige van de kaderleden van destijds nu zijn doorgestroomd naar de hogergelegen "linkse" regionen, daar hoef je je natuurlijk ook niet echt over te verbazen. Wat ik mij afvraag, is hoe er een echte praktische link tot stand kan komen tussen de huidige opstandige jeugd in de banlieues en het strijdtoneel tegen de nieuwe precariserende Schietstoelwet. De media vertekenen ongetwijfeld het beeld, maar het is wel een komische tegenstelling: de middenklasse student die klaagt dat hij geen lening kan krijgen om een auto te kunnen kopen, en de randgroepjongere die om de hoek al klaar staat om zijn auto in de fik te steken...
zei: S.
op 18/03/2006 om: 01:02u Aardige laatste zin.  Ik zou de studenten en scholieren niet "middenklasse" noemen - misschien is dat van velen nog het beeld van de maatschappij dat ze hebben, maar dat wordt nu juist desnoods gewelddadig opgeschud met die wet op de eerste baan. Onderwijsinstellingen werven "klanten" met gelul over carrière, en je blijkt wegwerpwerknemer te worden - net als de ongeschoolden in de buitenwijken. Twenty years of schooling and they put you on the day shift - maar de industrie is intussen ook weg... Er is niets mis met verzet tegen proletarisering - of in dit geval: tegen het beroven van levensperspectief. Ook als de heersende klasse alleen in illusies gehandeld heeft - denk aan dat carriègezwets - is het een hardhandige bewustwording. En bewustwording gaat wel degelijk met "revolutionaire" sprongen. We zullen snel zien hoe het verder gaat.
zei: Prul
op 18/03/2006 om: 10:59u Er bestaat geen scheiding tussen directe, noodzakelijke belangenstrijd en revolutionaire strijd. Wie die scheiding aanbrengt is geen revolutionair, maar autoritair. In 1968 heeft de Franse vakbond CGT ook geprobeerd die scheiding aan te brengen en faalde ze evenzeer. Het is slechts een kwestie van "aanval" of "verdediging". Ik ben zelf van de generatie van '68, heb toen de confrontatie van de Nederlandse anarchistische beweging met de 22-maartbeweging, de kerngroep van mei '68 meegemaakt. Ik ben ervan overtuigd dat, van welk "schijnbare" uitgangspunt de belangenstrijd tussen studenten en arbeiders uitgaat, het uiteindelijk "spontaan" tot dezelfde organisatievormen zal leiden, die de grondslag zullen vormen voor de nieuwe maatschappij.
zei: jan bervoets
op 18/03/2006 om: 20:33u Prul, beter voor de Vrije te werken dan voor GroenLinks of PvdA; daarvan zijn er sowieso al te veel (in tegenstelling tot de vrije)!
zei: yadh
op 20/03/2006 om: 22:31u |
   
|
