Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

02/18/2006: "Gevangenen New Orleans beestachtig behandeld na orkaan Katrina"

De 8500 gevangenen in ondermeer de stadsgevangenis van New Orleans zijn na het toeslaan van de orkaan Katrina gewoon aan hun lot overgelaten. Terwijl het waterpeil steeg, bleek van een evacuatieplan geen sprake te zijn.
Angolaprison (7k image)
Ze werden uit hun cellen gehaald door zwaar bewapende federale gevangenbewaarders wat gepaard ging met slaag van wapenstokken. De gevangenen brachten dagenlang onder de hete zon door zonder eten en drinken en werden vervolgens naar de zwaarst beveiligde gevangenissen overgebracht.
Klik op meer.

Al meteen na de orkaanramp gingen er verhalen rond dat de gevangenen in New Orleans eenvoudigweg aan hun lot werden overgelaten. Jordan Flaherty en Tamika Middleton hebben thans aan de hand van informatie van advocaten een ontluisterend overzichtsartikel gepubliceerd Colorlines Magazine. Zij stellen dat de behandeling van deze gevangenen weliswaar nationale aandacht voor hun omstandigheden opleverde maar dat de lokale autoriteiten hun verantwoordelijkheid trachtten te ontlopen.

Raphael Schwartz, een 26-jarige man uit Missouri werd in de cel gegooid wegens openbare dronkenschap in New Orleans op 27 augustus. Hij werd geslagen en met zeven anderen achtergelaten in een gesloten cel. Volgens documenten van de mensenrechtenorganisatie ACLU in Louisiana was er geen ventilatie en had de man vier dagen niets te drinken en te eten.

Quintano Williams, een 31-jarige office-manager werd opgepakt wegens marihuana vlak voordat de orkaan toesloeg. Volgens ACLU werd ook hij achtergelaten en vernam dagenlang niets. Uiteindelijk werd hij overgebracht naar Hunts Correction Facility, een landelijk gelegen gevangenis waar een regime van maximale beveiliging heerst. Met duizenden anderen verbleef hij op een voetbalveld waar hij getuige was van steekpartijen. De gevangenisstaf greep echter niet in zolang er geen pogingen werden onder nomen van het terrein te ontsnappen.

Rachel Francois werd halverwege augustus gearresteerd zonder dat er een aanklacht tegen haar volgde. Getracht werd haar op borgtocht vrij te krijgen maar dat lukte de dag voor de storm niet, alle kantoren waren inmiddels gesloten. Haar moeder zocht twee weken voordat ze wist waar ze vastgehouden werd. Ze bleek met andere vrouwen ook naar de zwaar beveiligde Hunts-gevangenis te zijn overgebracht en daarna te verblijven in de eveneens maximaal beveiligde Angola, waar uitsluitend mannen vast worden gehouden.

Daar had ze volgens haar moeder pas de laatste dagen van haar verblijf een bed. Ze had vier dagen niet gegeten. Rachel zag hoe er voedsel naar de mannen werd gegooid, maar de vrouwen kregen niets. De vrouwen kregen last van paniekaanvallen en vreesden voor hun leven.

Veel mensen die op dat moment vastzaten en dergelijke vreselijke zaken hebben meegemaakt waren normaliter gewoon voorgekomen en binnen enkele weken vrijgelaten indien ze waren veroordeeld. Tallozen verbleven echter tijdenlang in de genoemde gevangenissen die een kwalijke en beruchte reputatie hebben.

Bovendien was de gehele rechtsgang verstoord. Van het volgen van de gebruikelijke procedures bleek geen sprake meer te zijn. Veel advocaten waren vertrokken, gevangenen wisten niet waar ze aan toe waren, laat staan waar ze verbleven. Na vrijlating kwamen ze niet in aanmerking voor welke hulp dan ook. Dit terwijl velen van hen hun familie en kinderen waren kwijtgeraakt als gevolg van de ramp.


Powered by Greymatter