Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

01/18/2006: "Wilde stakingen in Vietnam dwingen verhoging minimumlonen af"

Ruim tien wilde stakingen waarbij 40.000 arbeiders waren betrokken, hebben in Vietnam tot verhogingen van de minimumlonen geleid.
nikefactory (30k image)
Fabriek van Nike in Ho Chi Minh Stad
De verhogingen bedragen dankzij de acties in de exportzones van Ho Chi Minh Stad, het voormalige Saigon, zo'n 40%.
Klik op meer.

Desondanks blijven de verdiende minimumlonen laag. In de twee grootste steden van Vietnam wordt nu 55 dollar per maand verdiend, in de middelgrote steden is dit 50 dollar terwijl 45 dollar nu de norm is voor de rest van het land.

De wilde stakingen zijn een uiting van de frustraties die onder de arbeiders leven. Zij mogen slechts lid worden van een vakbond die met de regering van het land is verbonden.

Ruim twintig arbeiders van de Danu Vina fabriek in Ho Chi Minh Stad genieten van bier en een stoofpot van vlees na een lange dag van werken. Maar zelfs met de loonsverhoging, verdienen ze minder dan 2 dollar per dag met het maken van knuffelbeesten die in de VS worden verkocht door Hallmark, Disney en Starbucks.

"In het dagelijks leven is alles duurder geworden," zegt Minh die de laatste twee jaar speelgoed heeft ingepakt. "Alles wat je verbruikt, eten en drinken is duurder geworden en we vinden dat we moeten strijden om te overleven. We voeren actie voor een beter leven."

Voor de recente stakingsgolf had de Vietnamese regering de minimumlonen in zes jaar niet verhoogd. In deze periode verloor de Vietnamese munt, de Dong, zo�n 15% ten opzichte van de dollar. Tegelijkertijd bedroeg de inflatie 28%.

De stakingen die nu meer dan een maand duren, verhevigden nadat 18.000 arbeiders de fabriek van Freetrend uitliepen, een bedrijf uit Taiwan waarvan de fabriek schoenen maakt voor Adidas en Nike.

Huong, 23, heeft vijf jaar voor Freetrend gewerkt. Ze verdient meer dan het minimumloon maar zegt dat het nauwelijks voldoende is om haar kosthuis vlakbij de fabriek te betalen.

Ze zegt dat de lage lonen niet het enige is dat de arbeiders dwarszit. "Het werk is zeer vermoeiend," zegt ze. "Het eten dat de fabriek uitserveert is onvoldoende. Het is niet voldoende gekookt en het smaakt niet goed, zodat de arbeiders niet genoeg energie hebben om te werken."

Veel stakingen vinden plaats bij de buitenlandse bedrijven waar de arbeiders naast andere zaken klagen over de slechte communicatie met de managers van buiten Vietnam.

Huong is kritisch gestemd over haar bazen. "We zijn altijd waakzaam op ons werk," zegt ze. "Ze schreeuwen en vloeken en mishandelen arbeiders."

Hoewel arbeidersstrijd niet nieuw is in Vietnam, zijn de arbeiders de laatste jaren wel meer militant geworden volgens Long Nguyen die veiligheidsmensen aanstuurt in de exportgebieden in Ho Chi Minh Stad.

ï"Er zijn mensen die gaan zitten en er zijn er die opstaan," zegt hij, "En zij die rondmalen zonder enige organisatie. Op andere plaatsen gaan mensen demonstratief zitten en wijze ze een afgevaardigde af die gaat praten met het management. Een aantal actievoerders zijn agressief. Ze gooien met dingen en vernietigen eigendommen."

Geconfronteerd met deze druk van onderop, bevindt de regering zich in een lastige positie en heeft de Communistische Partij besloten niet te reageren op de wilde stakingen. Deze laten immers zien wat het effect is van de nieuwe open economie op de autoriteiten die zich zullen moeten bekommeren om de behoeften van de bevolking.

Anderzijds zijn er de belangen van de buitenlandse investeerders en de Taiwanese bedrijven die door de stakingen worden geraakt alsmede de mogelijkheid dat de strijd overwaait naar andere plaatsen.

Taiwanese producenten hebben in ruim 1400 projecten in Vietnam geïnvesteerd. Eind december 2005 ging het volgens cijfers van de Vietnamese regering om een totale waarde van bijna 8 miljard dollar.

''China kent lage lonen zodat concurrent Vietnam de lonen op eenzelfde niveau moet zien te handhaven,� zegt Carey Zesiger, die de arbeidsverhoudingen in de exportfabrieken in Vietnam bestudeerd voor het consultancybedrijf Global Standards.

In China bedraagt het minimumloon echter 63 dollar per maand, 13% hoger dan het nieuwe minimumloon in Vietnam.

De regering van Vietnam is volgens Zesiger bezig evenwicht te zoeken tussen de belangen van haar burgers die in de fabrieken werken en de levensstandaard van de arbeiders versus die van de buitenlandse investeerders die ze nodig heeft voor de werkgelegenheid en ontwikkeling van het land.�

Op papier heeft Vietnam een van de sterkste arbeidswetgeving in de wereld. Onder het communistische systeem dienen de arbeiders in iedere nieuwe fabriek binnen enkele maanden vertegenwoordigd te worden door de officiële regeringsvakbond.

Sinds de toestroom van private ondernemingen gedurende de laatste jaren, is het met de handhaving van de wet echter droevig gesteld. Dit nu leidt tot frustratie en wilde stakingen bij de arbeiders. De vakbonden die wel actief zijn in de buitenlandse fabrieken zijn daarentegen zwak en missen de kracht om tegen het management op staan.

De recente stakingen hebben echter tot succes geleid. De nieuwe minimumlonen gaan vanaf februari in. Het is de snelste arbeidswetgeving sinds mensenheugenis in Vietnam.

Bron: ISP-News

Overigens vind je hier een kritische site over de activiteiten van Nike in Vietnam.


Powered by Greymatter