Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

01/12/2006: "Pie Postema-Schipper overleden"

Vandaag is in Groningen Pie Postema-Schippers gecremeerd. Ze werd 86 jaar.
Ascha604 (31k image)
Het anarchistisch terrein in Appelscha
Ze overleed op 7 januari in Groningen, waarschijnlijk in het ziekenhuis en was sinds 1998 weduwe van Jan Postema. Beiden woonachtig in Sappemeer waren hun gehele leven trouw aan het anarchisme/vrij-socialisme in de geest van Domela Nieuwenhuis.
Klik op meer

Als de zon schijnt door de wolken
zo breekt de nieuwe dag weer aan
Jouw liefdevolle lach moeten wij nu missen
Maar het was tijd om te gaan
Zonder pijn en vol van liefde
begin jij aan je vlucht...
Nooit zullen we oma vergeten
Dichtbij ons, in de lucht...

Aldus de rouwkaart die mij pas gisteren bereikte, te laat om vandaag aanwezig te kunnen zijn bij de uitvaart. Over de doodsoorzaak is mij dan ook nog niets bekend, maar Pie was op en versleten. Al jaren was ze zeer slecht ter been, maar desondanks woonde ze nog zelfstandig. Ze beschikte over zo'n 'scootmobiel' om zich te kunnen verplaatsen.

Op de Pinksterlanddagen 2005 was Pie op de zondagmiddag gekomen samen met haar oude buurvrouw Alie, die weliswaar was verhuisd naar elders, maar nog steeds goed voor haar zorgde. Ze maakte toen als altijd een zeer montere indruk, was vrolijk en gevat.

Ik bezocht Jan en Pie Postema vanaf halverwege de jaren negentig meerdere malen om hun verhaal en ervaringen in de oude anarchistische beweging op te tekenen. Steeds werd ik in hun huisje in de Violenstraat in het Groningse Sappemeer uiterst gastvrij onthaald. Hele lieve mensen die mij wisten te vertederen. Ze stelden het volste vertrouwen in mij en ik kreeg zondermeer alle oude kranten, bladen, correspondentie en dergelijke mee die al die jaren als schatten waren bewaard.

Beiden speelden een actieve rol in de Vrije Groep in Sappemeer, die steeds een der alleractiefste in de noordelijke beweging was geweest. Na de Tweede Wereldoorlog werd deze groep opnieuw opgericht en maakte deel uit van het Noordelijk gewest van Vrije Socialisten. Zo raakten Jan en Pie ook betrokken bij het anarchistisch terrein in Appelscha.

Beiden waren overtuigde antimilitaristen (Jan was een oud-dienstweigeraar die in 1930 10 maanden celstraf in Scheveningen had ondergaan), geheelonthouders en lid van de ANGOB en vrijdenkers.

De grote passie in hun leven en vooral dat van Jan vormde de muziek. Hij werd lid van het anarchistische muziekcorps Geluk door Vrijheid in Sappemeer en was uiteindelijk ook de laatste dirigent van het corps dat door toedoen van de Tweede Wereldoorlog ter ziele ging. Dit corps was het enige anarchistische in de provincie Groningen en trad steeds op tijdens bijeenkomsten en meetings van de vrij-socialistische beweging in de drie noordelijke provincies.

Daarnaast werd hij eveneens dirigent van de anarchistische mandolineclub Kunst en Strijd dat nog steeds bestaat in Sappemeer. De mandoline was destijds een populair instrument. Zijn dirigentschappen, na de oorlog voor allerhande gezelschappen, vulde het gezinsinkomen aan, dat verkregen werd door het boekbinden. Dit vak had hij in de gevangenis geleerd.

Breed hebben beiden, die een 'vrij huwelijk' sloten, het nooit gehad, maar ze waren gelukkig samen. Pas toen Jan in 1975 zijn AOW kreeg, besloten ze toch te trouwen om niet te zeer in inkomen achteruit te gaan.


Powered by Greymatter