Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

12/19/2005: "Hoe te oordelen over de ontwikkelingen in Latijns-Amerika"

"Anarchisten geven kritische steun aan het bolivaristisch-revolutionaire proces in Venezuela," las ik ergens. Ik weet niet of Hugo Chavez en de zijnen daar nu opgelucht mee zijn: doet die steun van anarchisten er toe?
Maar we hoeven ons niet te laten weerhouden: er zijn opmerkelijke ontwikkelingen aan de gang, en hoe deze te beoordelen?
pollatam (3k image)
Klik op meer

Het bovenstaande kaartje van de BBC probeert de ontwikkelingen in Zuid-Amerika per land weer te geven. De groene landen krijgen of hebben een indigenista bewind: voor het eerst in ruim vijfhonderd jaar bemoeienis van, bezetting door of confrontatie met witte Europeanen wordt de "Indiaanse" ("inheemse") meerderheid sterk vertegenwoordigd op regeringsniveau.
De rode landen hebben een linksig bewind. Dat wil nog wel uiteenlopen: het huidige Chili kun je moeiliijk over een kam schren met Venezuela. Braziliƫ onder Lula loopt aan de leiband van de vrijemarkteconmische ideologen. Enzovoort.
De blauwe landen zijn nog geheel trouw aan de dictaten van Washington. Het zijn er nog maar twee.
De witte landen doen blijkbaar niet ter zake. Dar kun je ook een lange beschouwing aan wijden, maar laten we ons beperken.

Het is een wat primitieve reflex van veel anarchisten om te zeggen dat door de stembus geen verandering op gang te brengen is. "De Spaanse vergissing" zou ik dit noemen. En zeker in Latijns-Amerika is gebleken dat het wel wat uitmaakt. De overwinning van Chavez heeft wat losgemaakt in Venezuela. Hetzelfde gold voor Chili 1970-1973, en in Washington weten ze dit maar al te goed. HaĆÆti werd bezet omdat Aristide niet bevalt bij de meesters in het noorden.
Door de stembus kunnen de voorwaarden voor verdere ontwikkelingen geschapen worden. Als je dit vaststelt kom je voor de paradox: grommen en kritiseren, maar niet afvallen. Met kritiek lijk je al gauw in het "verkeerde" kamp te komen: de anarchist Augustin Souchy keerde zich val tegen het bewind van Castro en werd hier zwaar op aangevallen uit eigen kring. De verworvenheden van de revolutie dienen verdedigd te worden. Hij kon daar tegenover stellen dat het bewind op Cuba zeer repressief is en van begin af aan anarchisten heeft vervolgd.
Ik vermoed dat als op Cuba vrijheid van meningsuiting en organisatie wordt toegelaten de meeste mensen op Cuba de voorkeur zullen geven aan de naar socialisme zwemende ordening aldaar. Zoniet - tant pis. Maar dat vertrouwen moet je hebben, zeker als anarchist.
In andere Latijnsamerikaanse landen zijn geen "linkse" repressieve regeringen.

Een eigen standpunt: ik zie met enig plezier wat er gebeurt in Venezuela. Je zou denken dat het regime in de VS zich zo in de nesten werkt in de Arabische wereld dat het lijkt of Latijns-Amerika zich aan het juk kan onttrekken. In Argentiniƫ hebben we een kijkje gekregen hoe het kan gaan - en het is nog niet afgelopen. Dus toch... "kritische steun"...? Ik noem het maar een volgen in ver- en soms bewondering.
We zijn benieuwd naar uw opinie. Graag een beetje beredeneerd.

17 Reacties


Ik denk dat het vooral belangrijk is om de zgn. democratiche opositie in vooral Venezuela maar ook Cuba te analyseren omdat dat vaak niets meer zijn dan door amerika betaalde onruststokers die alleen tot doel hebben om de volkeren van die landen op te nemen in de Neo-Liberale wereldorde of om de verhoudingen weer terug te brengen naar de huns insziens "goede oude tijd".
Dit is vooral belangrijk omdat ze nogal eens demagogisch beweren op te komen voor mensenrechten, Persvrijheid etc etc..

zei: Sasha Berkman op 19/12/2005 om: 16:28u

op het kaartje staat paraguay ook als rood en dus“linksig“land.
ik woon in paraguay en ik kan jullie vertellen dat het beleid dat de colorado-partij hier voert ABSOLUUT niet links is. het is een wreed kapitalistisch systeem en washinton heeft mijns inziens de touwtjes nog steeds stevig in handen. (enkele maanden geleden werd een verdrag ondertekend dat de V.S. toelaat zijn leger te installeren op paraguayaans grondgebied). er is helemaal niets links aan het regime hier. de armoede is wreed en de regering doet niets buiten het volk dom houden.

zei: jasper op 19/12/2005 om: 19:02u

Zeker zijn de ontwikkelingen in Latijns-Amerika verheugend. Dat geldt ook zeker ten aanzien van de anarchistische bewegingen in de diverse landen die zich snel ontwikkelen en de bredere volksbewegingen die in een aantal landen in toenemende mate hun stempel op politieke ontwikkelingen weten te drukken.

zei: J.B. Arend op 19/12/2005 om: 20:24u

Ik was ook nogal verbaasd over Paraguay en ik koester de verdenking dat ze in de war zijn met Uruguay, dat niet op de kaart voorkomt. Hier heeft na tientallen jaren dan toch nog een soort Unidad Popular (Frente Amplio) de verkiezingen gewonnen.

zei: Prul op 19/12/2005 om: 21:53u

misschien moeten we wel eens ten rade gaan bij 'El Libertario' en de discussies die rond Cuba etc momenteel gevoerd worden onder spaanstalige anarchisten; tip: een mooie representatieve bundel van vertaalde artikels zou heel mooi zijn...

(om maar te beginnen: http://www.alasbarricadas.org/info/article.php3?id_article=1909

zei: b op 20/12/2005 om: 12:20u

Bij mijn weten geven de Venezolaanse anarchisten helemaal geen 'kritische steun' aan de kliek van Chavez. Zij proberen juist om de situatie nuchter in te schatten en onafhankelijk van de autoritaire bolivaristen en hun pro-Amerikaanse tegenvoeters een eigen standpunt in te nemen, waarmee de libertaire idealen het beste tot uitdrukking komen.
Er is in Venezuela ook helemaal geen sociale revolutie gaande! Dat de nationale inkomsten uit de oliewinning iets eerlijker verdeeld worden onder de bevolking en dat wat boeren (in een zieltogende agrarische sector) bezig zijn om het grootgrondbezit te herverdelen is nog geen sociale revolutie! Dan kun je Joop den Uyl met terugwerkende kracht ook een revolutionair noemen! En ik heb eerlijk gezegd ook nooit gehoord van anarchisten die het kabinet Den Uyl kritisch ondersteunden.

Ga dus nog maar eens googlen op 'Venezuela' en 'anarchist', dan zul je al vrij snel lezen dat de Venezolaanse anarchisten het regime van Chavez beschouwen als autoritair en bolsjewistisch.
En voor libertairen die 'kritisch-solidair' zijn met de politiestaat op Cuba heb ik eerlijk gezegd helemaal geen woorden! Of toch een paar: wat een hopeloos historisch onbenul...

zei: sandra op 20/12/2005 om: 15:41u

Here we go again - de operatie heeft niet veel aan het toontje verholpen.
En overigens: achteraf gezien is het kabinet-Den Uyl het meest linkse dat Nederland ooit gehad heeft, en vermoedelijk is dit niet voor herhaling vatbaar. Kritisch-solidair vind ik achteraf geen onjuiste kwalificatie.

zei: Prul op 20/12/2005 om: 15:52u

proberen een aantal mensen nu eens echt te argumenteren, en daar komt direct één van die 'zuiveren' die zonder argumentatie (d.i. een aantal principes, vooronderstellingen + feitelijke gegevens samengebracht in een coherent geheel om tot een diepgaander debat en een gefundeerde standpuntbepaling te komen) haar waarheid poneren, en dat is het...

zij weten het allemaal en hebben blijkbaar niets te leren, zelfs niet van andere anarchisten, zelfs niet als die uit die landen afkomstig zijn waar het over gaat...

tja...

zei: b op 20/12/2005 om: 17:05u

tja...; eurocentrisme noemt men zoiets, westerse arrogantie; broertje van het racisme;
sommige anarchisten begrijpoen het nog steeds niet...

zei: c op 20/12/2005 om: 17:07u

Even onvertaald, van Infoshop (admin). Dit noem ik kritisch steunen - niet het Chavezisme bestrijden, maar het verder de revolutionaire kant ophelpen, en ik kan er geheel mee instemmen (ik vat de geweren als spreekwoord op):
Anarchists are better off when they stick to their guns and don't try to jump on the leftist bandwagon of the month, such as worshiping Chavez or whoever. If we stick to our guns, we'll be more in touch with working people, who are far more radical than activists are. Activists are domesticated by all the liberals running around trying to make sure that we stay "nonviolent" or what have you. Chavez may represent a different form of socialism, more in a groove with contemporary Latin America. Perhaps he'll turn out to be a rather benevolent leader. But I just have to look at the last century of human political history and point out all of the wonderful socialist leaders who turned out to be dog turds, at least. The worst of them (Stalin, Mao, etc.) ended up killing millions. Chavez is not in the same league as those monsters, but given the right circumstances he could turn bad. After all, as anarchists point out, if you put your hopes into one leader, you are kind of fucked if they turn out bad.

Let's try and make sure that things in Latin America go into an anti-authoritarian direction. American anarchists can best do this by simply causing trouble for the U.S. guvmint on its home turf.

zei: Prul op 20/12/2005 om: 17:18u

conclusie: chavez is nog niet waar een anarchist het graag zou zien, maar vergeleken met.....

zei: amercha op 20/12/2005 om: 18:08u

waarom doen de polemieken tussen anarchisten me altijd denken aan de verschillende joodse verzetsbewegingen in de film 'life of brian', die tegen de romeinen zijn, maar vooral elkaar haten en bestrijden en daardoor weinig toekomen aan het bestrijden van de romeinen

zei: brian op 20/12/2005 om: 18:13u

Tja, Prul, ik weet niet wat je nu precies leest in dat stuk van Infoshop, maar ik lees er in ieder geval niet zoiets als 'kritische solidariteit'. Het ondersteunt eerder mijn bovenstaande stellingname.
Feit blijft, dat Chavez zich in grote mate heeft verbonden met het regime van Castro. En dat het Cubaanse regime, toen het zich gesteund wist door de Venezolaanse olie, de gelegenheid te baat nam om de binnenlandse repressie stevig op te voeren.
Een Spaanse anarchist zei ooit dat het, om anarchist te zijn, in de eerste plaats nodig is om een gevoel voor rechtvaardigheid te bezitten. Wat mij betreft dient die rechtvaardigheid zich uit te strekken over de gehele wereld. En dus ook over de opstandige jongeren in Cuba.
Dat heeft niets te maken met eurocentrisme (integendeel!) of sectarisme. Dat heeft te maken met een consequente strijd voor vrijheid en rechtvaardigheid.
En sorry Prul, ik kan mijn 'toontje' niet veranderen. Probeer er alsjeblieft maar aan te wennen.

zei: Sandra op 20/12/2005 om: 19:16u

Naar ik meen te weten is het guerrillaleger van Castro geholpen La Habana in te nemen door een algemene staking die in de stad was uitgeroepen door de sterk door anarchisten beĆÆovloede vakbeweging. Dankbaarheid ho maar.
Maar zouden "wij" het weer doen? Ik denk het wel. Wat kon er redelijkerwijs anders gedaan worden, toen in '58-'59?

zei: Prul op 20/12/2005 om: 19:46u

je kan het heel gemakkelijk meten met de methode Sharansky: als je op een plein in Venezuela kan gaan staan en roepen: "weg met Chavez" en daarna wordt je niet opgepakt of in elkaar geslagen, dan is er sprake van vrijheid van meningsuiting. Helaas gaan de meeste pogingen om socialisme in te voeren gepaard met diktatuur. De ondersteuners uit de rijke westerse landen zijn zo blij dat er weer een "voorbeeld"gepresenteerd wordt, dat ze een tijd lang alles gaan goedpraten. Anarchisten zullen altijd gaan voor vrijheid van- meningsuiting, vergaderen, drukpers (media) . Als die vrijheid er niet meer is, dan kan je er met een gerust hart tegen zijn. In Bolivia gaat het misschien wel om cocaine. Als je met een onbezwaard gemoed kan gaan roepen: stop de drughandel, en je wordt niet overhoop geschoten, dan is het een "best wel vrij" land.

zei: keesjemaduraatje op 20/12/2005 om: 22:18u

Gelijkheid zonder vrijheid is staatsdespotisme

zei: Bakoenin op 21/12/2005 om: 17:32u

"Vrijheid is slechts een voortzetting van privileges tenzij deze door allen gedeeld wordt (Freedom is merely privilege extended unless enjoyed by one and all)". - Billy Braggs vertaling & bewerking van de Internationale.

zei: Karel Kemphaan op 21/12/2005 om: 20:48u


Powered by Greymatter