Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/31/2005: "Israël gaf in jaren vijftig honderduizenden kinderen overdosis röntgenstraling"

Israël heeft in de jaren vijftig honderdduizenden kinderen opzettelijk waanzinnige overdosis röntgenstraling toegediend.
Ringwormp12 (7k image)
In de documentaire "The Ringworm Children" die recent op het internationale filmfestival van Haifa de prijs voor ‘beste documentaire’ won, worden deze praktijken onthuld.
Klik op meer.

De documentaire, geregisseerd door David Belhassen and Asher Hemias werd in augustus op de Israëlische televisie uitgezonden door Channel Ten. Het onderwerp van de film is de massale bestraling van honderduizenden jonge immigranten uit het Midden Oosten, de Sephardim zoals ze tegenwoordig worden genoemd.

Het verhaal gaat als volgt. In 1951 vliegt de directeur-generaal van het Israëlische ministerie van gezondheid Belhassen and Asher Hemias, Dr. Chaim Sheba, naar de VS en keert terug met zeven röntgenapparaten afkomstig van het Amerikaanse leger.

Ze waren bedoeld om te worden ingezet in een grootschalig stralingsonderzoek waarin Sephardi-jongeren als proefkonijnen dienden. Ieder kind kreeg maar liefst 35.000 maal de maximaal toegestane hoeveelheid röntgenstraling (gammastraling) toegediend.

In ruil hiervoor betaalde de Amerikaanse regering de Israëlische regering het bedrag van 300 miljoen Israëlische liras per jaar. Ter vergelijking: het gehele budget voor gezondheid bedroeg 60 miljoen liras. Het door de Amerikanen betaalde bedrag zou vandaag de dag miljarden waard zijn geweest.

Om de ouders van de kinderen voor de gek te houden, werden de kinderen meegenomen op schoolreisjes. De ouders werd later verteld dat de röntgenbestralingen hadden plaatsgevonden om ringworm op de schedelhuid te bestrijden.

Kort nadat de dosis waren gegeven overleden al 6000 kinderen. Van de overige kinderen kregen er in de loop van de tijd vele een vorm van dodelijke kanker, een proces dat nog steeds gaande is. Tijdens hun leven lijden de slachtoffers aan kwalen als geheugenverlies, epilepsie, Alzheimer, chronische hoofdpijnen, psychoses

De meerderheid van de slachtoffers was van Marokkaanse afkomst, aangezien zij het leeuwendeel uitmaakten van de Sephardi-immigranten. De generatie die werd vergiftigd zou de arme en criminele klasse van Israël worden. Een opmerkelijk gegeven aangezien de Marokkanen die naar Frankrijk vluchten over het algemeen welvarend en hoog opgeleid werden.

De gebruikelijke argumentatie was dat de rijken en de slimmen naar Frankrijk trokken, terwijl in werkelijkheid de hersencellen van de naar Israël vertrokken Marokkanen werden aangetast.

De documentaire laat ook de slachtoffers het woord. Een Marokkaanse vrouw beschrijft hoe het voelt om 35.000 keer de toegestane dosis door je hoofd te krijgen. “Ik schreeuwde dat de hoofdpijn moest verdwijnen. Maar het verdween nooit.”

Een man met een baard sjokt over straat. “Ik ben nu in de vijftig maar iedereen denkt dat ik 70 ben. Ik moet vooroverlopen als ik ga wandelen om niet te vallen. Ze hebben mijn jeugd gestolen met hun röntgenstralen.”

Ook de vrouw die de administratie deed van de doseringen aan de duizenden kinderen komt aan het woord. “Ze brachten ze in rijen. Eerst werden hun hoofden geschoren en ingesmeerd met een brandende gel. Daarna werd een bal tussen hun benen geplaatst en kregen de kinderen de opdracht deze niet te laten vallen zodat ze zich niet zouden bewegen. De kinderen waren verder niet beschermd over hun lichaam. Er waren geen loden vesten voor hen. Mij werd verteld goed werk te doen door te helpen de ringwormen te verwijderen. Als ik had geweten welk gevaar de kinderen liepen, zou ik nooit hebben meegewerkt. Nooit!”

Omdat het hele lichaam werd blootgesteld aan de straling werden de genen van de kinderen aangetast wat zijn weerslag had op de volgende generatie. Een vrouw met een vervormd gezicht vertelt dat al haar drie kinderen met dezelfde kanker kampen.

De film maakt zeer duidelijk dat deze operatie niet op toeval berust. De gevaren van röntgenstraling waren destijds al 40 jaar bekend. In de officiële richtlijnen uit 1952 staat duidelijk vermeld dat de maximale toe te dienen dosis aan kinderen .5 rad mag zijn. Van een fout kan derhalve geen sprake zijn, de kinderen werden bewust vergiftigd.

David Deri maakt duidelijk dat alleen de Sephardi kinderen bestraald werden. “Ik zat op school toen er mannen kwamen om met ons een reis te maken. Ze vroegen naar onze namen. De Ashkenazi (Europese) kinderen werd verteld om naar hun plaatsen terug te keren. De donkere kinderen werden in de bus gezet.”

De film laat ook een historicus aan het woord die ingaat op de eugenetische beweging. Hij stelt dat de Ringworm-operatie een eugenetisch programma was, gericht op het verwijderen van de als zwak geziene delen van de samenleving.

David Deri praat over zijn frustraties toen hij probeerde het medische dossier uit zijn kindertijd te achterhalen. “Ik wilde alleen weten wat ze met me deden. Ik wilde weten wie zijn goedkeuring hieraan had gegeven. Ik wilde de keten van opdrachtgevers achterhalen. Maar het ministerie van gezondheid vertelde dat mijn dossier was kwijt geraakt. Een woordvoerder van dit ministerie, Boaz Lev meldt dat bijna alle gegevens tijdens een brand verloren zijn gegaan.

Het verhaal gaat dat de wetgeving in de VS aan het einde van de jaren veertig experimenten met het bestralen van mensen zoals gevangenen, zwakbegaafden en dergelijke stopzette. Het Amerikaanse atoomprogramma zocht nieuwe menselijke proefdieren en die werden door de Israëlische regering geleverd. Deze regering bestond destijds uit:

Premier - David Ben Gurion; Minister van Financiën - Eliezer Kaplan; Minister voor Nederzettingen - Levi Eshkol; Minister van Buitenlandse Zaken - Moshe Sharrett; Minister van Gezondheid - Yosef Burg; Minister van Arbeid - Golda Meir; Minister van Politie - Amos Ben Gurion.

De hoogste ambtenaarspost was de Directeur-Generaal van het Ministerie van Defensie, bekleed door Simon Peres.

Het is belachelijk te denken dat een programma dat miljarden dollars aan Amerikaanse regeringsfondsen oplevert, onbekend zou zijn bij de premier van het slecht bij kas zittende Israël.

Na de vertoning van de documentaire op de Israëlische televisie vond er een paneldiscussie plaats met de Marokkaanse zanger, David Edri, voorman van het Compensatie Comité van de Ringworm Stralingslachtoffers en Boaz Lev, woordvoerder van het Ministerie van gezondheid.

Tv-presentator Dan Margalit trachtte zijn gezicht in de plooi te houden na het zien van de film. Het legde uit dat ‘de staat arm was en dat het een kwestie was van overleven.’ Toen hield hij op. Hij wist dat er geen excuus was voor hetgeen de Sephardi kinderen moesten doorstaan.

De Marokkaanse zanger legde de vinger op de zere wonde. “Het zal pijn doen, maar de waarheid moet gehoord worden. Als dat niet gebeurd zullen de wonden nimmer helen.”

Er is één persoon in leven die de waarheid kent: Simon Peres. De enige manier om de waarheid boven tafel te krijgen is zijn rol te onderzoeken in het massaal vergiftigen van meer dan 100.000 kinderen en jongeren.

Toch zal dit niet gebeuren. De documentaire werd uitgezonden tegelijkertijd met de Israëlische finale van een talentenjacht a la Idols. De volgende dag stond de winnaar pontificaal op de voorpagina’s. Met geen woord werd over ‘The Ringworm Children’ gesproken, geen enkele krant besteedde er aandacht aan, noch op het internet. Tot nu.

Bron: Indymedia UK

1 Reactie


Zo verbijsterend dat ik in eerste instantie meende dat het de gebruikelijke "antizionistische" stemmingmakerij was uit zekere hoek.
Maar de film is onlangs op een Israëlisch documentairefestival vertoond en heeft een prijs gewonnen.
Beschrijving in het Frans.

Er is geen staat die deugt. We moeten het steeds weer te weten krijgen.

zei: Prul op 01/11/2005 om: 11:18u


Powered by Greymatter