Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/14/2005: "Bewoners en vrijwilligers ruimen de troep op in New Orleans"

In het Bywater district van de Ninth Ward zijn bewoners en vrijwilligers van de Common Ground groep begonnen met het opruimen van de troep.
LNOcmg (13k image)
Opschrift in New Orleans
De straten liggen vol met troep en vuilnis. Zes weken na de orkaan is er nog niets aan gedaan.
Klik op meer.

Het verderop gelegen lager gelegen gedeelte van de wijk is zwaar getroffen door Katrina. Het was één van de centra van alternatieve cultuur van New Orleans. Her en der ontbreken daken terwijl de huizen langzamerhand wegrotten.

De mensen die zich hebben verzameld zijn zwart, blank, homo, hetero, en vormen een mengeling van artiesten, oude Cajuns en anderen. Het is Malik Rahim, de motor van de alternatieve hulpverlening in de wijk Algiers die het startschot geeft voor een discussie. Hij vertelt over het werk dat Common Ground in Algiers heeft ondernomen en houdt de aanwezigen voor dat ze zichzelf kunnen organiseren. Common Ground kan vrijwilligers en spullen leveren.

Omdat de grootste ergernis de vuilnis is, wordt de volgende morgen afgesproken bij het Washington Square Park, waar een keuken van de Rainbow Family het beste gratis voedsel in de stad verstrekt. Het smaakt vele malen beter dan de voorverpakte MREs (Meals Ready to Eat) die door de officiële hulporganisaties worden uitgereikt. Tussen de eieren en de pannenkoeken door raakt de groep georganiseerd.

Met z’n vijftienen gaan ze aan de slag. Bruikbare spullen worden apart opgeslagen. De rest beland op een pickup truck en wordt naar een centraal gelegen plaats overgebracht. Het werk is zwaar, vies, fysiek en zweterig, maar leuk vanwege het samenwerken. En bevredigend omdat het opruimen van een echt smerige boel bevrediging geeft.

De volgende dag zullen ze koelkasten gaan oppikken. In bijna ieder huis zijn ze stuggegaan. Geadviseerd wordt om ze niet te openen, aangezien je de reuk niet meer uit je huis krijgt, hoe goed je ook schoonmaakt.

De gemeente moet gebeld worden om de troep op te komen halen. Via het alarmnummer wordt doorverwezen naar de baptistenkerk, die zijn verantwoordelijk voor de afvoer van afval. Echt waar? Vijfentwintig telefoontjes en een uur later is men geen steek wijzer geworden.

Onduidelijk blijft of de baptisten zelf wel weten dat de stad New Orleans van hen verwacht het vuilnis in de Ninth Ward op te komen halen. Ondertussen werken wijkbewoners en vrijwilligers als pagans, anarchisten, atheisten en andere ongewensten verder aan de opruimactie.

Een grote Cajun vent komt aangelopen en biedt water aan. Hij is een ex-marinier die in Honduras de Contra’s trainde die tegen de Sandinisten vochten. Tot hij er zelf ziek van werd. Hij is verrukt dat de troep wordt opgeruimd. Ee n Amerikaanse vlag wappert op zijn huis, maar hij haat de regering. De vlag staat symbool voor het Amerikaanse volk. Het is prachtig dat de mensen dit doen en niet de regering, meent hij.

Aan het einde van de dag gaat de groep naar BJ’s, de buurtkroeg waar iedereen rond hangt. Toevallig is het de dag waarop veel mensen zijn teruggekeerd, omdat het stadsbestuur dit nu heeft toegestaan. Er wordt veel omhelst, gelachen en gehuild. Eén van hen besteld bier voor de hele opruimploeg. Binnen een half uur krijgen ze veertig drankjes aangeboden.

De vraag is of iedereen zal terugkomen. Een blonde vrouw gelooft van wel. Ook zij keerde net terug, maar onderhield de hele tijd contact via een weblog van de buurt.

Bron: Infoshop

2 Reacties


Hm. Mooi idee!
Ik begrijp het einde alleen niet helemaal(ik ben soms een beetje dom wink), zou je me dat willen proberen uit te leggen?

zei: Mia op 18/10/2005 om: 19:23u

Gevluchte bewoners uit New Orleans hebben nadat ze uitgewaaierd over de VS raakten via een weblog contact met elkaar onderhouden.

zei: J.B. Arend op 18/10/2005 om: 20:35u


Powered by Greymatter