Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

10/07/2005: "Een Amsterdams succesverhaal"

Hij trad aan met een welkomstpremie van tonnen, en hij zou schoonmaak houden bij het Amsterdamse Gemeentevervoerbedrijf - het inkomen loog er ook niet om, voor jonkheer André Testa. Zijn welkomstfeestje werd opgeluisterd door de prachtige volkszanger Gordon en hij zei: "We moeten in Amsterdam zo snel mogelijk van die ouwe trammetjes af."
270px-Combino_Interieur (15k image)
Stoelen waarop je niet naar buiten kunt kijken, maar wel naar de binnen vertoonde reclame
Klik op meer

Mooie directeurspraat was dat, Gordon had het hem niet kunnen verbeteren. Wat hij bedoelde met die "ouwe trammetjes" was de gelede serie, Nederlands fabrikaat nog, die onverslijtbaar reed te wezen, de meeste ouder dan 35 jaar - maar er was niets mis mee.
De jonkheer bestelde nieuwe trams, combino's geheten, anderhalf keer zo lang als de door hem gewraakte trams, maar met evenveel assen, te weinig dus. Heel handig was de conducteursingang bijna halverwege, zodat het instappen extra lang kon duren. De zitplaatsen waren ontworpen door iemand die zelf nooit in de tram zit ("het lijkt wel een chemisch toilet," Amsterdamse reactie). De trams schommelden (te weinig wielen, zoals gezegd), ratelden en piepten in de bocht. Ze hadden wel een lage instap, een voordeel voor wie moeilijk een of twee treden opstapt als in de klassieke tram. Toch zijn er niet opvallend veel meer gehandicapten of bejaarden mee gaan rijden (ouders met kinderwagens misschien wel).
Door de lage instap bevindt het motorische gedeelte zich op het dak. Daar slijt het nogal snel.
Deze Siemensproducten kostten ruim anderhalf miljoen euro per stuk.
Toen er nog echte trams door de stad reden stond er vaak een file van trams op de drukkere trajecten. "Defecte combino voor ons" was de standaarduitdrukking geworden voor passagiers.
De laatste "ouwe trammetjes" reden nog door de stad veertig jaar te wezen toen de eerste combino's al buiten dienst werden gesteld - na ruim twee jaar...
Wat is er misgegaan, vraagt de hoofdstedelijke SP zich af - zo te zien als enige. In de Amsterdamse bananenrepubliek, ook wel Brezjnjew aan de Amstel geheten, hoort de gemeenteraad weinig anders te doen dan zijn presentiegeld te incasseren (zelfs daar kun je nog bij sjoemelen, zoals CDA en VVD hebben getoond). De jonkheer trad af als directeur toen de eerste prachtcombino door de stad rammelde. Op weg naar nieuwe successen, en intussen zich ontpopt hebbend als volbloed VVD-er.


Powered by Greymatter