Index pagina
Geschiedenis
Ook leuke sites
Zeg het anders priveWij kunnen er helaas ook niets aan doen!
 





 

 

09/06/2005: "Overlevenden in New Orleans vormen stamverbanden"

Door de afwezigheid van informatie en hulp van buitenaf, hebben groepen mensen in het Franse Kwartier van New Orleans zich bij elkaar aangesloten, ‘stammen’ gevormd en het werk verdeeld.
Bushregime3 (16k image)
De eerste affiches tegen Bush na de ramp verschijnen

Terwijl sommigen naar de rivier gaan om de was te doen, blijven anderen achter om hun spullen te verdedigen. In een café plaatst een barman bijna perfecte hechtingen in het oor van een slachtoffer van een overval.
klik op meer.

Terwijl besmettelijke ziektes zich ontwikkelden in het vuil dat de stad overspoelde, ontsproot iets anders zich eveneens in deze decadente buurt, namelijk menselijkheid.

“Sommige mensen werden dieren,” zei Vasilioas Tryphonas afgelopen zondag terwijl hij een slok nam van zijn bier in Johnny White's Sports Bar in Bourbon Street. "Wij werden juist meer geciviliseerd."

Terwijl honderduizenden mensen de onder de zeespiegel gelegen stad voor de storm ontvluchtten, weigerden velen de oude wijk te verlaten. Gebouwd op het hoogste punt van de stad en uitgerust met ondergrondse elektriciteitsbedrading, beschouwden de bewoners de plek als een van de meest veilige.

Katrina blies de daken van de huizen en sloeg sommige wankele gebouwen tegen de grond, maar voor het overige bleven de 18e en 19e eeuwse huizen met hun kenmerkende metalen balkons overeind. Zelfs zonder water en elektriciteit, verkiezen de meesten hier te blijven in plaats van de vuiligheid en de dood in de noodonderkomens in de Superdome en het Covention Centrum.

Maar wat eerst een toevluchtsoord was, werd spoedig een gevangenis. De politie kwam commanderen en beambten namen een hotel over en stuurden de gasten weg. Een politieofficier richtte zijn geweer op een groep, die trachtte naar hun hotel op Chartres Street terug te keren. “Dit is ons Blok,” zei hij, terwijl hij met zijn geweer naar de straat wees. “Ga daar naar toe”.

Jack Jones, een gepensioneerde werker uit de olieindustrie, kocht een grote generator en sloeg benzene in. Maar na het horen van het vuren van automatische wapens ’s nachts een stuk verderop, werd hij te bang om er gebruik van te maken uit angst dat het aandacht zou trekken.

Wel blijft hij zijn kleren in azijn koken en haalt hij water uit de zwembad van de buren om zijn toilet door te spoelen. “Ik ben hier veel beter af dan waar dan ook waar ze me naar toeslepen.”

Velen in de omliggende buurten beschouwen het Kwartier als een gebied voor de rijken en klagen over de voorkeursbehandeling die deze buurt zou krijgen.

Inderdaad aten de welvarende mensen steaks en dronken champagne in de dagen na de storm, maar velen die achterbleven waren de werkende armen, de bewoners van de panden boven de winkels en de restaurants.

Beu van het wachten op de hulp met water en voedsel, besloten de inwoners elkaar op te zoeken.

Johnny White's is beroemd vanwege het feit dat hij nooit sluit, zelfs niet tijdens een orkaan. De deuren hebben niet eens sloten.

Sinds de storm, is de plek meer dan een bar. Naast het schenken van bier worden nu militaire meteen-klaar maaltijden en gebotteld water uitgereikt aan de mensen die de ezelwagens besturen en anderen die zich verdienstelijk maken om de economie in de wijk draaiende te houden.

“Het is ons buurtcentrum,” zegt Marcie Ramsey, 33, die door Katrina nu een soort van uitvoerend manager is geworden. Het café is ook een soort ziekenhuis geworden.

Tryphonas, die gebouwen restaureert in het kwartier heeft de buurt zaterdag verlaten. Iemand had hem op zijn hoofd geslagen en stal zijn laatste vijf dollar. Toen hij in het café aankwam en zijn oor in tweeën lag, stopte Joseph Bellomy een houten lepel tussen de tanden van Tryphonas en gebruikte naald en draad om de wond dicht te naaien. Militaire doktoren die het handwerk van Bellomy later bekeken deden er een eenvoudig verband omheen.

“Dat is mijn redder,” zegt Tryphonas, terwijl hij het glas heft op de voormalige medische assistent van de luchtmacht .

Een paar straten verderop, kwamen enkele tientallen mensen uit drie huizen bijeen en verdeelden het werk. Een groep ging naar de Nississippi-rivier om water te halen, terwijl anderen kookten en afwasten.

”Wij zijn een stam geworden,” zegt de 76-jarige Carolyn Krack terwijl ze zit met een kop koffie, een pakje sigaretten en een doos chocolaatjes.

De stam waartoe ondermeer een arts, een koopman en een kantoorklerk behoren improviseren en gebruiken overlevingstactieken. Krack bijvoorbeeld poetst haar tanden met antibacteriële zeep.

De stam bestond eerst uit 13 leden maar woensdag overleed een lid aan de gevolgen van een overdosis drugs. Na enige onderhandelingen heeft de politie het lichaam in de kofferbak van een auto meegenomen. De buren kenden de man als Jersey.

Stamlid Dave Rabalais, eigenaar van een kledingwinkel, zegt dat de autoriteiten alle voorzieningen in de wijk zouden kunnen herstellen. Maar hij weet dat daardoor resentiment ontstaat alsmede aantrekkingskrachts op minder welwillende elementen. “Het Franse kwartier is de levensader van New Orleans,” zegt hij. “Ze kunnen het zich niet veroorloven hier iets te laten gebeuren.” Op zondag werd de stam verkleind van 12 naar 8 personen.

Vier witte tourbussen kwamen de wijk in onder escorte de wijk in. Leden van de National Guard vertelden de inwoners dat ze een uur de tijd hadden om hun spullen te pakken alvorens de bussen zouden vertrekken. Vier leden van de stam besloten mee te gaan.
Four white tour buses rolled into the Quarter under Humvee escort. National Guardsmen told residents they had one hour to gather their belongings and get a ride out. Four of the tribe members decided to leave.

Voor Mark Rowland was het een vertrek met gemengde gevoelens. “Mijn hart is gebroken nu ik de stad waar ik van hou moet verlaten, “ zei hij terwijl in de bus met air-conditioning plaatsnam. “Het zou niet op deze manier hoeven plaats te vinden”.

Bron: Infoshop

1 Reactie


Kunnen we nog wat van leren.
Met de huidige stijging van de zeespiegel zullen we dat wel een keer nodig hebben in dit kikkerlandje. oke

zei: Bunny op 06/09/2005 om: 11:41u


Powered by Greymatter